نشست شورای ملی ايرانی- آمريکايی:در تحریم های ایران باید تجدید نظر شود»

رادیو فردا 

در نشستی که روز سه شنبه با حضور چند تن از کارشناسان اقتصادی و مالی در واشینگتن برگزار شد، تاثير تحريم های جاری عليه جمهوری اسلامی ايران بر بخش های انرژی و مالی اين حکومت و همين طور اثرات اينتحريم ها بر اقتصاد جهانی، مورد برسی قرار گرفت.

شرکت کنندگان در اين نشست ابراز عقيده کردند که تحريم ها به هدف های مورد نظر دست يافته و بيش از اين کارايی ندارند، از اين رو برای ورود به عرصۀ تعامل با دولت ايران، بهتر است که تحريم ها، مورد تجديدنظر قرار بگيرند و سرانجام لغو شوند.

گزارش نادر صدیقی از نشست بررسی تحریم های ایران در شورای ملی ایرانی – آمریکایی

نشست بامداد روز سه شنبه در يکی از سالن های کنگره آمريکا، در حالی برگزار شد که در واشینگتن، تحريم های تازه ای، اين بار، عليه بانک مرکزی ايران و صادرات نفت ايران در دست بررسی است.

شرکت کنندگان در نشست یاد شده که از سوی سازمانی موسوم به «ناياک» يا به عبارتی، شورای ملی ايرانيان آمريکايی برپا شد، ضمن بررسی جوانب تحريم های تازه، به طور کلی به کارآيی تحريم های جاری پرداختند و درباره اثرگذاری آنها بر ايران و اقتصاد جهانی سخن گفتند.

بيژن خواجه پور، تحليلگر اقتصادی- سياسی و مدير شرکتی به نام گروه «آتيه»، از جمله شرکت کنندگان در اين نشست بود که اظهار عقيده کرد: اساسا همه می دانند که تحريم ها به هدف های واقعی خود دست يافته اند.
او افزود که روشن است اين تحريم ها، اقتصاد ايران را در همه بخش ها به تحليل برده اند و در اين زمينه، بازيگران کوچک بيشتر آسيب ديده اند.

بیژن خواجه پور به اين نکته اشاره کرد که برخی از ايرانيان می گويند ما چند هزار سال است که بازرگانی کرده ايم، و به طور نسبی می دانيم که چگونه از تحريم ها در امان باشيم.

او گفت: بنابر اين، فشار بر ايران برای دستيابی به هدفی مشخص، درست نيست و دشوار است که از این راه رفتار دولت ايران را تغيير داد. بر عکس، اين امر سبب تندتر شدن موضع طرف ايرانی خواهد شد.

همچنين خانم باربارا اسلاوين، از اعضای دایمی شورای آتلانتيک که اداره نشست روز سه شنبه را بر عهده داشت، اظهار نظر کرد که به نظر می رسد برخی از تحریم ها به بعضی از اهداف ها خود نایل شده اند.

او برای تاييد سخنانش افزود: اين یک واقعيت است که ايرانيان برای تامين مواد مورد نياز خود جهت توليد سانتریفوژهای بيشتر، با دشواری هايی دست به گريبانند و درک من از همکاری های بين المللی برای اعمال برخی از تحريم ها بر اين اساس است که از جمله برای توليد سانتریفوژهای جديد، تلاش ايران جهت تامين مواد با هدف ساختن سلاح هسته ای بسيار خطرناک خواهد بود.

خانم اسلاوين اضافه کرد: با ادامه کار سانتریفوژهای موجود که تاريخ مصرف معينی دارند، جايگزين ساختن آنها برای ايران ناممکن و يا بسيار دشوار خواهد بود.

اما در زمينه اعمال تحريم های جديد عليه بانک مرکزی ايران و صادرات نفت اين کشور نيز، کارشناسان شرکت کننده در اين نشست بر اين عقيده بودند که جوانب و پيامدهای چنين تحريم هايی، به دقت مورد مطالعه و بررسی قرار نگرفته است.

از جمله لوسين پل بی يارِسی، مدير بنياد پژوهش های مربوط به سياست انرژی، به محدوديت های تحريم صادرات نفتی اشاره کرد.

او گفت: در اين زمينه می شود به سال های پيشين در دنيا نظر کرد. ولی در عملکرد سياست انرژی، ايرانی ها بدترين دشمنان خود بوده اند.

اين کارشناس امور انرژی تاکيد کرد که سهم آمريکا و به طور کلی کشورهای ديگر در آشفته کردن صنايع انرژی ايران تنها ده درصد بوده است. سهم ۹۰ درصدی بقيه، از آن خود مسئولان دولت ايران است.

او گفت که اين امر را در نحوه تصميم گيری های ايرانيان، بروکراسی غیر ضروری و آسيب زننده و بی کفايتی مديران و مسئولان بالا در صنعت نفت ايران بايد جستجو کرد.

نتيجه اين نشست که نزديک به دو ساعت طول کشيد، تاکيد بر ناکارآمد بودن تحريم ها و رويکرد و همکاری با دولت ايران بود. از آن نوع همکاری و تعاملی که پس از جنگ دوم جهانی، ايالات متحده آمریکا در قبال ژاپن پيشه کرد.

البته با توجه به عملکرد جمهوری اسلامی ايران و سخنانی که رهبران آن ايراد می کنند، در حال حاضر در واشینگتن، طرفداران چنين انديشه ای، يعنی تعامل با حکومت اسلامی در تهران ، بسيار اندک اند.

حکم دادگاه آمریکایی برای حفظ اشیا باستانی ایران

Persepolis Tabletsحکم امروز شعبه هفت سیار یک دادگاه تجدید نظر در آمریکا، برای ایرانیان آمریکایی و دست اندرکاران موزه ها که نگران ضبط احتمالی عتقیه های با ارزش ایرانی هستند، پیروزی مهمی محسوب می شود.

واشنگتن – ایرانیان آمریکایی و دست اندرکاران موزه ها که نگران ضبط احتمالی عتقیه های با ارزش ایرانی بودند امروز در شعبه هفت سیار دادگاه تجدید نظر، حکم تعویق مهمی دریافت کردند. این حکم مربوط به دادگاهی است که شاکیان آن سعی دارند اشیا باستانی ایران را از دانشگاه شیکاگو و موزه فیلد شیکاگو ضبط کنند و به فروش برسانند تا غرامت صدمات وارده از سوی دولت فعلی ایران را پرداخت کنند. این اشیا که کتیبه های باستانی از بنای تخت جمشید (پرسپولیس) هستند در صورت پیروزی شاکیان برای فروش به مزایده گذاشته می شوند.

این دادگاه تجدید نظر، حکم دادگاهی پایین تر را لغو کرد که به نفع شاکیان رای داده و این اشیا را مشمول لایحه سال ۱۹۷۶ (FSIA) مبنی بر مصونیت دارایی دولت های خارجی ندانسته بود. طبق آن لایحه، دارایی های دولت های خارجی که برای اهداف غیر-تجاری استفاده می شوند از شکایت های قانونی مصون هستند. اما دولت ایران از ابتدا ادعایی مبنی بر مصونیت دارایی های خود نکرده است.

دادگاه بالاتر، این اشیا را مشمول مصونیت لایحه سال ۱۹۷۶ (FSIA) دانسته اما پرونده را به دادگاه پایین تر برگردانده تا در مورد «غیر-تجاری» بودن این عتقیه ها تصمیم گیری کند.

کتیبه های باستانی تخت جمشید حتی در صورت تصمیم دادگاه مبنی بر غیر-تجاری بودن آنها، همچنان در معرض خطر هستند چرا که در قانون بیمه خطر تروریسم مصوبه سال ۲۰۰۲ راه های گریزی وجود دارد. نایک خواستار اصلاح این قانون شده تا ابهاماتی که اشیا فرهنگی را در معرض خطر قرار می دهند رفع شوند.

تریتا پارسی، دبیر نایک می گوید «کتیبه های تخت جمشید و میراث فرهنگی ایران متعلق به مردم ایران است نه دولت ایران،» و می افزاید «با هدف قرار دادن میراث و تاریخ یک ملت، عدالت برقرار نمی شود.»

علاوه بر اشیا ایرانی در شیکاگو، مجموعه های دیگری هم در پرونده هایی جداگانه علیه دانشگاه هاروارد و موزه هنرهای زیبای بوستون هدف قرار گرفته اند.

احتمالا صدور حکم نهایی دادگاه مبنی بر فروش یا عدم فروش اشیا باستانی ایران سالها طول خواهد کشید. اما علی رغم تصمیم امروز دادگاه، نتیجه نهایی این پرونده اصلا مشخص نیست. تنها راه اطمینان از حفظ عتقیه های ایرانی و دیگر عتیقه ها در سراسر آمریکا این است که قانون اصلاح شود و اشیا فرهنگی مشخصا از پرداخت غرامت مربوط به صدمات وارده توسط دولت های خارجی، مصون شوند.

نایک رهبری تلاش های جامعه ایرانیان آمریکایی را برای حفظ اشیا باستانی ایران بر عهده گرفته و از اصلاح قانون در جهت حفظ اموال فرهنگی همچون کتیبه های تخت جمشید، حمایت می کند.

جمال عبدی، دبیر سیاستگذاری نایک می گوید «این تصمیم یک قدم مثبت است اما مشکل را حل نمی کند.» به گفته او «تنها راه اطمینان از اینکه دیگر هیچ فرهنگ و میراثی مورد هدف قرار نگیرد این است که راه های گریز قانونی که این اشیا را در خطر انداخته اند، بسته شود.»

نایک، از الحاقیه این لایحه که در کنگره مطرح شده قویا حمایت می کند. این الحاقیه مشخص کرده که اشیا فرهنگی موجود در دانشگاه ها، موزه ها، و کتابخانه ها نمی توانند در پرونده های مربوط به دولت های خارجی، ضبط شوند. نایک مستقیما خواستار مداخله کاخ سفید برای حفاظت از کتیبه های تخت جمشید شده، و همچنین گزارشی را به نمایندگی از ایرانیان آمریکا برای اطمینان از حفظ میراث آنها، در اختیار دادگاه گذاشته است.

استقبال نایاک از اختصاص گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران

Swedish Ambassador Jonas Hofstromواشنگتن – شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) از رای امروز شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد مبنی بر اختصاص یک گزارشگر مستقل ویژه حقوق بشر برای ایران به شدت استقبال کرد. نایک تلاش های کشور سوئد، دولت اوباما، و دیگر کشورهای عضو شورای حقوق بشر را که از این طرح حمایت کردند تحسین کرد.

جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری نایک می گوید «جامعه بین الملل سرانجام برای حمایت از حقوق انسانی مردم ایران اقدام کرد،» وی افزود «این اقدام پیام قاطعی به دولت ایران می فرستد که دنیا نقض حقوق انسانی در ایران را نادیده نمی گیرد.»

در ۱۵ مارس ۲۰۱۱، نایک کنفرانسی با موضوع گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، در محل کنگره آمریکا و با شرکت سوزان نوسل، معاون وزارت امور خارجه آمریکا، یوناس هافستروم، سفیر سوئد در آمریکا، و کیت الیسون، نماینده دموکرات ایالت مینه سوتا برگزار کرد.

خانم نوسل در حضور مقاماتی از دولت آمریکا و سفارت خانه های کشورهای عضو شورای حقوق بشر گفت «این اقدام به منظور خودنمایی یا زورآزمایی نیست بلکه اقدامی عملی است و امیدوارم با گذشت زمان منجر به تغییراتی شود.» وی افزود گزارشگر ویژه حقوق بشر «مورد تایید جامعه جهانی است و حامل اطلاعات و پیام هایی است که تهران به سختی بتواند آنها را نادیده بگیرد.»

نایک از مدتها پیش و به طور مستمر خواستار اختصاص گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای ایران بود، و برای اطمینان از حمایت قاطع ایالات متحده از این اقدام و مقابله با کشورهایی که به طور معمول از اقدامات حقوق بشری حمایت نمی کردند، با دولت اوباما و کنگره آمریکا همکاری کرده بود.

جمال عبدی می گوید «آمریکا نقشی کلیدی در ایجاد توافقی فراگیر در سازمان ملل متحد برای انتخاب گزارشگر ویژه داشت.» وی افزود «این قدمی است که باید مدتها پیش برداشته می شد و می تواند برای جنبش حقوق بشر و مردم سالاری در ایران فضایی واقعی ایجاد کند.»

در ماه ژانویه سال جاری، ۲۴ سناتور آمریکایی در نامه ای، که مورد حمایت قوی نایک بود، از دولت اوباما خواستند که انتخاب گزارشگر ویژه ایران را در اولویت دستور کار شورای حقوق بشر قرار دهد و از تعامل چند جانبه دولت حول مسئله حقوق بشر، حمایت کردند.

حقوق بشر در ایران مرکز توجه مقامات آمریکایی و سوئدی در کنفرانس نایاک

U.S. Deputy Assistant Secretary of State Suzanne Nossel

سوزان نوسل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا

واشنگتن «این تلاش در جهت خودنمایی و زور آزمایی نیست بلکه یک قدم عملی است که امیدواریم در طول زمان منجر به تغییراتی بشود»، این بخشی از صبحت های سوزان نوسل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در رابطه با تلاش هایی ست که برای اختصاص یک دیده بان مخصوص مسئله حقوق بشر در ایران ، در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ایران صورت گرفته است. 


خانم نوسل به همراه یوناس هافستروم، سفیر سوئد در آمریکا روز چهارشنبه در کنفرانس نایک با عنوان «پاسخ به ندای حقوق بشر ایرانیان» در کنگره آمریکا سخن می گفت.

آقای هافستروم به شرح جزئیات تلاش برای تعیین نماینده ویژه حقوق بشر برای ایران پرداخت که قرار است روز ۲۴ یا ۲۵ مارس به رای گذاشته شود و از طرف مدافعان حقوق بشر ایرانی، سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر، و نیاک، به شدت حمایت می شود. سوئد و ایالات متحده، با همراهی حامیانی از نقاط مختلف دنیا، رهبری این حرکت را در شورای حقوق بشر به دست گرفته اند. آقای هافستروم می گوید «وظیفه هر دولتی است که تمامی حقوق انسانی تک تک شهروندان را محترم بشمارد»، «این وظیفه نمی تواند به دیگران محول شود.»

به گفته خانم نوسل نماینده ویژه حقوق بشر برای ایران «تایید جامعه جهانی را دارد و اطلاعات و پیام هایی را منتقل خواهد کرد که تهران به سختی می تواند با آنها روبرو شود.» او شرح داد که چطور پیش از این دیده بانی مخصوص ایران وجود داشته اما در سال ۲۰۰۲ در زمان دولت جورج بوش که آمریکا از بدنه حقوق بشر سازمان ملل جدا شد، حذف شده است. به گفته خانم نوسل، تلاش های آمریکا برای عضویت و شرکت دوباره در شورای حقوق بشر توانست مانع از دستیابی ایران به کرسی این شورا شود و به تلاش ها برای تعیین نماینده ویژه ایران، شتاب داده است. خانم نوسل افزود «مسئله حقوق بشر اکنون در صدر سیاست خارجی و نگرانی های جهانی آمریکاست و کسانی که اهمیت حقوق بشر در خاورمیانه را زیر سوال می بردند حالا جواب شان را گرفته اند.»

هافستروم و نوسل هر دو بر نواقص شورای حقوق بشر اذعان کردند اما در عین حال هر دو کشور در تلاشند که با عضویت در این شورا، بدنه آن را اصلاح کنند. خانم نوسل تاکید کرد که تعیین نماینده ویژه ایران تا کنون مهم ترین وظیفه دولت آمریکا در شورای حقوق بشر بوده است.

کیت الیسون، نماینده دموکرات ایالت مینه سوتا، از دیگر شرکت کنندگان این نشست بود که به تشریح فعالیت هایش در جهت تمرکز بر نقض حقوق بشر در کنگره پرداخت. او گفت «اگر ما درباره حقوق بشر در ایران نظر ندهیم، سکوت ما به دولت ایران اجازه می دهد به کتک زدن، بازداشت، کشتن، و اعدام افراد شجاعی که برای دموکراسی مبارزه می کنند، ادامه دهد.»

او به تشریح لایحه «حمایت از مردم ایران» که در دوره گذشته کنگره به تصویب رسانده بود پرداخت که اولین لایحه ای بود که تحریم های هدفداری را علیه ناقضان حقوق بشر در دولت ایران اعمال کرد. در حالی که آن اقدام به عنوان قانون تصویب شد، آقای الیسون تاکید کرد بخش های دیگری از لایحه او که به صورت قانون تصویب نشدند، می توانستند محدودیت های سازمان های مدافع حقوق بشر و خدمات انسان دوستانه آمریکایی برای فعالیت مستقیم با مردم ایران را کم کنند. به گفته او، ایجاد روابط انسان دوستانه «چهره بسیار مثبتی از آنچه مردم آمریکا واقعا هستند، نشان می دهد.» آقای الیسون افزود «پس ما باید گره هایی را که مانع از انجام این کار می شوند باز کنیم.»

نازیلا فتحی، خبرنگار سابق نیویورک تایمز در ایران گفت که دسترسی ایرانیان به اینترنت و ماهواره محدود شده است. به گفته او «اگر آمریکا می خواهد کمک کند، اولین احتیاج ایرانیان دسترسی به اینترنت است.» وی افزود «تحریم ها را لغو کنید ایرانیان حتی نمی توانند اعتبار اسکایپ بخرند و با اسکایپ زنگ بزنند، بلکه باید به خطوط تلفن که توسط دولت ایران شنود می شود، بسنده کنند. در آسمان ایران اینترنت ماهواره ای وجود دارد اما به دلیل تحریم ها، آنها به آن دسترسی ندارند.»

خانم فتحی درباره تجربیاتش به عنوان یک خبرنگار در ایران گفت «به عنوان یک خبرنگار سابق در تهران، می توانم شهادت بدهم که اعمال فشار (بر مسئله حقوق بشر) نتیجه می دهد.» وی افزود که خبرنگار مرتب تحت فشار بودند که موارد نقض حقوق بشر را گزارش نکنند، و در عین حال او از افرادی که محاکمه شده بودند شنید که توجه بین المللی به پرونده آنها باعث شده سرکوب دولت علیه شان کمتر شود. او گفت «مردم در داخل همیشه می گفتند که می خواهند پیام شان به دنیای خارج برسد.»

علیرضا نادر از شرکت رند، در نشستی متشکل از کارشناسان حقوق بشر در ایران تشریح کرد که ایران «شخصیت نسبت با نفوذی همچون محمد لاریجانی را به عنوان مسوول حقوق بشر در ایران انتخاب کرده است،» که این نشانه آسیب پذیری آنها در این مسئله است.

نادر هاشمی از دانشگاه دنور و سارا لی ویتسون از سازمان دیده بان حقوق بشر، دیگر شرکت کنندگان نشست بودند. آقای هاشمی گفت که جامعه بین المللی باید «یک نورافکن جهانی» را بر موارد نقض حقوق بشر در ایران بتاباند. وی افزود مدافعان حقوق بشر ایرانی در فضای عمومی پرسیده اند که چطور سازمان ملل توانسته ایران را برای مسائل هسته ای مورد تحریم قرار دهد اما در مورد موارد نقض حقوق بشر در ایران هنوز اقدامی نکرده است.

هاشمی گفت «تا کنون تمرکز بر ایران روی مسئله حقوق بشر نبوده بلکه بر سلاح های هسته ای بوده است. و حکومت ایران به شدت مایل است درباره سلاح های هسته ای صبحت کند، درباره اسراییل صحبت کند، درباره نظر احمدی نژاد درباره اسراییل صحبت کند.» به گفته او «آنچه نمی خواهد درباره اش صحبت کند وضعیت حقوق بشر در این کشور است.» هاشمی گفت با تغییر این مبحث، جامعه جهانی می تواند در مسئله حقوق بشر پیشرفت ایجاد کند.

ویتسون تایید کرد که دولت آمریکا باید با کشورهایی مانند برزیل همکاری کند تا مطمئن شود که تحریم های حقوق بشری چند جانبه هستند. او در عین هشدار داد که آمریکا نباید از پرونده حقوق بشر ایران در سایر موارد برای منزوی کردن این کشور به صورت «ابزاری» استفاده کند، چرا که به گفته او می تواند خطرناک باشد و در نهایت منجر به شکست شود.

هاشمی اشاره کرد که صبحت های دولت ایران درباره خیزش های آفریقای شمالی و خاورمیانه، خصوصا بخشی که از دولت های دیگر خواسته که تظاهرکنندگان را سرکوب نکنند، سیاست های دوگانه ایران را در رابطه با حقوق انسانی شهروندان خودش نشان داده است.

لی از آمریکا خواست که درباره اتهامات مبنی بر استاندارهای دوگانه خودش را مصون نگاه دارد، و اخطار داد که دولت ایران در صورت اثبات تناقض در رفتار ایالات متحده، می تواند مسئله حقوق بشر را منحرف کند. وی افزود «برای آمریکا بسیار مهم است که مواضع اش یکدست باشد و برخوردش با همه بازیگران منطقه خاورمیانه با توجه به موارد نقض حقوق بشر، یکسان باشد.»

 

استقبال نایاک از اقدامات حقوق بشري جديد


واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) اقدام دولت باراک اوباما را مبنی بر تحریم مالی و منع صدور روادید آمریکا برای محمدرضا نقدی، فرمانده نیروی مقاومت بسیج و عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران به علت دست داشتن در نقض حقوق انسانی مردم ایران، تحسین می کند.
جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری نایک می گوید «جامعه بین المللی باید به نقض حقوق انسانی شهروندان ایرانی توسط دولت ایران توجه بیشتری نشان دهد»، به گفته او «به ازای تحریم های گسترده که تمامی شهروندان ایرانی را که برای کسب حقوق انسانی و مردم سالاری علیه سرکوب دولتی مبارزه می کنند، تنبیه می کند، باید تحریم ها هدفمند باشند و بر مقامات ایرانی که این حقوق را نقض می کنند تمرکز کنند».نایک همواره از اقدامات هدفمندی که از مردم ایران در مقابل نقض حقوق بشر دفاع میکند، حمایت کرده و در عین حال تحریم های گسترده ای را که باعث تنبیه شهروندان عادی ایرانی می شود، رد کرده است.نایک دولت ایران را به خاطر نقض مداوم حقوق بشر، از جمله واکنش به اعتراضات مردمی هفته گذشته (۲۵ بهمن ۸۹) که منجر به کشته شدن دست کم دو نفر و بازداشت بسیاری دیگر شد، به شدت محکوم می کند. نایک همچنان از دولت ایران می خواهد که به تعهدات بین المللی اش مبنی بر حمایت از حقوق بشر، عمل کند.

نایک همچنان کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و از جمله ایالات متحده را تشویق می کند که در جلسه آینده این شورا در ماه مارس، یک گزارشگر مستقل سازمان ملل در زمینه حقوق بشر را برای نظارت بر ایران اختصاص دهند. اختصاص یک گزارشگر که موارد نقض حقوق بشر در ایران را بررسی کند و درباره آن گزارش دهد، می تواند شفافیت زیادی ایجاد کند و برای مدافعان حقوق بشر در ایران نیز امنیت زیادی ایجاد کند.

هفته گذشته، ۲۴ نماینده سنای آمریکا طی نامه ای به هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا، که مورد حمایت قوی نایک قرار گرفت، خواستار انتصاب یک گزارشگر حقوق بشر شدند.

جمال عبدی می گوید «اقدام امروز دولت اوباما، مولفه جدیدی است از آنچه باید اقدامی بین المللی برای هدف قرار دادن ناقضان حقوق بشر در ایران و اختصاص یک گزارشگر مخصوص حقوق بشر باشد»، وی می افزاید «در عین حال، جامعه بین المللی باید تلاش کند تا به واسطه تحریم های چندجانبه و دوجانبه، شهروندان عادی ایرانی که ما قصد حمایت از آنها را داریم تنبیه نشوند.»

شورای ملی ایرانیان آمریکا سال گذشته در حمایت از اولین لایحه ایجاد تحریم های هدفمند علیه ناقضان حقوق بشر در ایران، و لغو محدودیت های آمریکا بر ارتباطات اینترنتی و جامعه مدنی که به شهروندان عادی ایرانی صدمه می زند، نقش کلیدی ایفا کرده بود

 

نتایج نظر سنجی نایاک: رای اکثریت قریب به اتفاق اعضا علیه جنگ و حمایت از حقوق بشر

شورای ملی ایرانیان آمریکایی با برگزاری نظر سنجی سالانه از اعضای خود اولویت های نایاک را برای سال آینده مشخص نمود.

شورای ملی ایرانیان آمریکایی اخیراً با برگزاری یک نظر سنجی سالانه از اعضای خود اولویت های خود را برای سال آینده مشخص نمود. «حجم نمونه» نظرسنجی ۲۰۱۰ اعضای نیاک از اکثر نظر سنجی های علمی برای جمعیت های یک ملیونی بزرگتر بود. تقریبا ۵۰۰ عضو نایاک از طریق پست یا اینترنت بین اول تا بیست و هفتم اکتبر به این نظر سنجی پاسخ دادند. اگرچه نظر سنجی های اعضای نیاک علمی نیست، نظر سنجی های پیشین این سازمان مستمراً با نظرات اکثریت ایرانی های آمریکایی – چنانکه در نظر سنجی های جامعه ایرانی آمریکایی توسط دانشگاه ها و متخصصان نظر سنجی منعکس شده است – مطابقت داشته است.

اعضای نایاک در مجموع از مواضعی که نیاک اتخاذ کرده است و آنچه در حال حاضر انجام می دهد حمایت به عمل آورده اند، تا آنجا که مستمرترین تقاضا برای تغییر از جانب اقلیت بزرگی از اعضا ابراز شده که خواستار آن بودند که نایاک کارهای بیشتری در برخی زمینه ها انجام دهد. یکی از مزایای کلیدی عضویت نایاک قدرت در جهت دادن به سازمان می باشد، و نایاک در صدد خواهد بود تا فعالیت های خود را در زمینه هایی که در نظر سنجی اعضا مشخص شده تا حد مقدور گسترش دهد.

رتبه بندی اولویت ها: اکثریت قریب به اتفاق پاسخ دهندگان به نظر سنجی مسائلی را که نایاک بر روی آنها فعالیت نموده را مهم تلقی کردند – تقریباً هر یک از موضوعاتی که مورد نظر سنجی قرار گرفت توسط حداقل ۹۰% از پاسخ دهندگان مهم تلقی شد. در مجموع اعضای نایاک همچنان بر مواضع زیر پافشاری نمودند: نگرانی های عمیق از وضعیت حقوق بشر؛ مخالفت با جنگ و حمایت از حل و فصل صلح آمیز تنش های ایران و آمریکا؛ افتخار به میراث ایرانی خود و مقاومت در برابر تبعیضات ضد ایرانی؛ و مخالفت با تحریم هایی که به مردم آسیب می رساند.

با در نظر گرفتن حساسیت های عمیق نسبت به بسیاری از مسائل، نایاک همچنین از اعضای خود خواست تا اولویت های خود را رتبه بندی کنند. به صورت میانگین، اعضای نیاک مخالفت با جنگ و یافتن راه حل صلح آمیز برای منازعه آمریکا-ایران را اولویت اصلی خود قرار دادند. حمایت از حقوق بشر در ایران و مخالفت با تحریم های گسترده با تفاوتی ناچیز به ترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. موارد بعدی حمایت از کتیبه های پرسپلیس و تصحیح ویزای تک-ورودی برای دانشجویان ایرانی بود. با این وجود، لازم به تذکر است که حداقل نه عضو از هر ده عضو عملکرد نایاک را در هر یک از این زمینه ها پراهمیت دانستند.

جلوگیری از جنگ آمریکا-ایران: اعضای نایاک جلوگیری از جنگ آمریکا-ایران و یافتن راه حلی صلح آمیز برای برطرف نمودن تنش های بین آمریکا و ایران را در صدر اولویت های خود قرار دادند. ۹۱% از اعضا خاطر نشان ساختند که جلوگیری از جنگ ایران- آمریکا و یافتن راه حل صلح آمیز برای تنش های ایران-آمریکا باید از اولویت های «خیلی مهم» نیاک باشد و ۷% آن را «تقریباً مهم» محسوب نمودند. تنها ۲/۰% از پاسخ دهندگان از این موضع دفاع ننمودند. ۷۴% از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که «تمرکز نیاک بر روی این موضوع به اندازۀ کافی است» و ۱۱% دیگر گفتند که نیاک به اندازه کافی بر روی این موضوع تمرکز نمی کند و ۸% اظهار داشتند که نیاک بیش از حد بر این موضوع تمرکز می کند. در نتیجه، نیاک کماکان جلوگیری از جنگ ایران-آمریکا و یافتن راه حل صلح آمیز برای تنش های ایران-آمریکا را در صدر اولویت های خود قرار خواهد داد.

حمایت از حقوق بشر: ۸۱% از اعضای نایاک حمایت از حقوق بشر در ایران را هدف «بسیار مهم» سازمان دانستند، در حالی که ۱۵% آن را «تقریباً مهم» خواندند. اقلیت کوچکی از اعضا (۷/۱%) به حمایت نایاک از این موضوع رای منفی دادند.

۲۷% از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که نیاک باید بیشتر بر روی مسائل حقوق بشر تمرکز کند، در حالی که ۵۷% گفتند که نیاک به اندازه کافی بر این موضوع تمرکز می کند، و ۵% بر آن بودند که نایاک بیش از حد بر این موضوع تمرکز می کند. بنابراین نایاک تلاش های خود را در زمینه حمایت از حقوق بشر در ایران ادامه و گسترش خواهد داد و این موضوع را – تا آنجا که مکمل جلوگیری از جنگ ایران-آمریکا باشد – پیگیری خواهد کرد.

تحریم ها: ۷۹% از پاسخ دهندگان مخالفت با تحریم های گسترده ای که ایرانیان بی گناه را مجازات می کند را مسئله ای بسیار مهم محسوب نمودند و ۱۶% آن را تقریباً مهم دانستند. تنها ۶% از پاسخ دهندگان با این موضع مخالفت نمودند.

۶۸% از پاسخ دهندگان راهکارهایی برای مجازات هدفمند آن دسته از مسئولان دولت ایران را که مرتکب نقض حقوق بشر شده اند را «بسیار مهم» محسوب نمودند و ۲۰% آن را «تقریباً مهم» دانستند. تنها ۵/۲% از اعضا اظهار داشتند که از این موضع دفاع نمی کنند. این نتایج موضع فعلی نایاک را در مورد مخالفت با تحریم های گسترده و حمایت از کاهش فشار بر روی مردم ایران و همچنین حمایت این سازمان را از راهکارهایی که مشخصاً ناقضین حقوق بشر را در ایران هدف قرار می دهند تایید می کند.

مخالفت با تبعیض: در طی یک سالی که از آخرین نظر سنجی ما می گذرد، نایاک با دو مورد بزرگ تبعیض ضد ایران در آمریکا مواجه بوده که در هر دو مورد به پیروزی چشمگیری دست یافته است: مخالفت موفقیت آمیز با قانون استپ (STEP ACT) و وادار نمودن دو مجری ورزشی شبکه فاکس به پوزش بر روی آنتن بخاطر سخنان تعصب آمیز علیه یک بسکتبالیست ایرانی. ۸۲% از اعضای نایاک تبعیض علیه ایرانیان آمریکایی را «بسیار مهم» محسوب نمودند. ۱۵% دیگر آن را «تقریباً مهم» دانستند. با توجه به این نتیجه قاطع، نیاک اولویت بالایی برای مبارزه با قوانین تبعیض آمیز و به تصویر کشیدن منفی ایرانیان آمریکایی در رسانه ها قائل خواهد شد.

میراث: نیاک به نیابت از ایرانیان آمریکایی به تقدیر، تحسین، و صیانت از میراث چهار هزار ساله ایران مباهات می کند. به رسمیت شناختن نوروز برای اولین بار توسط کنگره – که مورد تصویب مجلس نمایندگان و سنا قرار گرفت- از جمله دست آوردهای ما می باشد. ۵۹% از پاسخ دهندگان مصوبه نوروز و سایر مصوبات مرتبط با به رسمیت شناختن میراث ایران را «بسیار مهم» محسوب نمودند و ۳۲% دیگر آن را «تقریباً مهم» تلقی کردند.

نایاک همچنین اولویت بالایی برای صیانت از کتیبه های پرسپلیس قائل است – آثار گرانقدری که در موزه ها و دانشگاه های آمریکا در معرض نمایش قرار گرفته اند و روایتی دست اول از زندگی در امپراطوری ایران باستان ارائه می دهند. ۶۸% از پاسخ دهندگان صیانت از کتیبه های پرسپلیس و دیگر آثار ایرانی را که در معرض خطر قرار دارند «بسیار مهم» محسوب نمودند و ۲۶% دیگر آن را «تقریباً مهم» دانستند. نایاک در آینده به تلاش خود در راستای صیانت از کتیبه های پرسپلیس و آثار دیگری که در معرض خطر قرار دارند ادامه خواهد داد تا میراث ما دیگر در هیچ زمانی مورد هجوم قرار نگیرد.

مهاجرت: در سال گذشته تمرکز اصلی دستور کار مهاجرت نیاک تصحیح مقررات ویزای تک-وروی برای دانشجویان ایرانی بوده است. ۶۰% از پاسخ دهندگان این موضوع را «بسیار مهم» محسوب می کنند، و ۳۵% آن را تقریباً مهم می دانند. نایاک همچنین از تلاش هایی که به منظور تصویب قانون رویا (Dream Act) صورت گرفته است حمایت به عمل آورده که ۴۲% از پاسخ دهندگان آن را «بسیار مهم» و ۳۳% آن را «تقریباً مهم» محسوب نمودند. با توجه به این نتایج مسئله ویزای تک-ورودی اولویت اول مهاجرتی نایاک می باشد.

از تمامی افرادی که در نظر سنجی امسال شرکت نموند تشکر می کنیم. نیاک همچنان جویای نظرات اعضای خود و جامعه ایرانی خواهد بود تا به صورت موثر از آنها دفاع نماید.

آیا هنوز به عضویت نیاک در نیامده اید؟ از قافله جا نمانید – از امروز به بزرگترین سازمان مردمی ایرانی-آمریکایی بپیوندید!

ويدئو: گفتگوي نایاک با شيرين عبادي پيرامون حقوق بشر و جنگ

واشنگتن – دکتر شیرین عبادی شنبه گذشته در حضور جمعی از اعضای شورای ملی ایرانیان آمریکا ضمن تاکید بر تمرکز جامعه بین الملل بر مسئله حقوق بشر در ایران هشدار داد که جنگ و یا تهدید نظامی علیه ایران، برای جنبش حقوق بشر و مردم سالاری داخل کشور ویرانگر خواهد بود. پیش از این جلسه که در مک لین ویرجینیا به میزبانی نایک برگزار شد، دکتر تریتا پارسی دبیر کل نایک و دکتر هژیر رحمانداد عضو نایک و استادیار مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی ویرجینیا، با خانم عبادی مصاحبه کردند.

پاسخگویی نکته به نکته در رد ادعاهای مطرح شده

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) با انتصاب دنیس راس در دولت اوباما مخالف کرد چرا که نایک نگران بود که تمام تلاش‌های بلند مدتش برای تشویق مقامات آمریکایی برای برداشتن تحریم‌ها علیه ایران، به هدر رود.

واقعیت: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» نسبت به انتصاب دنیس راس به عنوان نمایندۀ ویژه در امور مناسبات آمریکا و ایران به علت جانبداری وی از سیاست‌های نزدیک به دولت بوش، تردید دشت. این همان روش‌های آشنا و جنگ‌طلبانه برای دیپلماسی با ایران است که گمراه کننده و بی‌بازده است. «نایاک» نمی‌خواهد که مقامات آمریکایی ‌به‌طور یک جانبانه تحریم‌های وسیع اقتصادی را علیه ایران بردارند. «نایاک» معتقد نیست بدون اینکه دولت ایران فعالیت‌های نکوهیده خود را متوقف کند، تحریم‌های وسیع اقتصادی علیه ایران برداشته شود. به علاوه، «نایاک» دلیل آورده است که تحریم‌های بیشتر برای دیپلماسی مناسب نیست و شکست اجتناب‌ناپذیر این تحریم‌ها، آمریکا را دوباره به مسیر جنگ با ایران برمی‌گرداند.

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) باید به عنوان سازمانی با «فعالیت برای عمال خارجی» ثبت می‌شده است چرا که مکاتبات ایمیلی بین آقای پارسی و آقای ظریف (سفیر سابق جمهوری اسلامی در سازمان ملل) نشان می‌دهد که آقای پارسی پیشنهاد می‌کند که این دیپلمات ایرانی با نمایندگان کنگره آمریکا ملاقات کند.

واقیعت: در اوت سال ۲۰۰۶، «نایاک» به طور خستگی‌ناپذیر تلاش کرد تا از جنگ میان آمریکا و ایران جلوگیری کند. «شورای ملی ایرانیان آمریکا» در نشست‌های خود با نمایندگان کنگره آمریکا گله کرد که دولت بوش به کسی گوش نمی‌دهد و برای جلوگیری از جنگ، قانون‌گزاران نیازمندند تا با ابتکار آغاز گفت‌وگو با ایران امور را در دست خود گیرند یا حتی به تهران بروند. هنگامی که «نایاک» بر حمایت از قانون‌گذارانی که بر کاخ سفید برای اعمال دیپلماسی فشار می‌آورند ادامه می‌داد، از تریتا پارسی و اعضای «نایاک» در مواردی درخواست شد که اگر بتوانند به قانون‌گزاران در دنبال کردن سیاست‌های خود (در مورد ایران) نیز کمک و راهنمایی کنند. پارسی پیشنهاد داد که نخستین گام برای اعمال دیپلماسی، می‌تواند انجام گفت‌وگو با سفیر ایران در سازمان ملل متحد در نیویورک باشد. به دلیل آنکه پارسی برای نگارش کتابش با سفیر ایران در فرصت‌های متعددی گفت‌وگو کرده بود، قانون‌گزاران آمریکا از وی درخواست کردند که آنها را به سفیر ایران معرفی کند. پارسی این امر را تعهد کرد و این معرفی را انجام داد. هرچند وی این کار را کرد اما هیچ دیداری را سازماندهی نکرد. پارسی در ایمیل خود به سفیر ایران تاکید بسیار کرد که این معرفی فقط به دلیل این امید «شورای ملی ایرانیان آمریکا» که از جنگ میان آمریکا و ایران جلوگیری شود انجام شده است. بار دیگر لازم به ذکر است که این ایمیل تنها به درخواست نمایندگان کنگره فرستاده شد و نه دولت ایران. «نایک» هیچگاه از جانب دولت ایران کار نکرده و نخواهد کرد .

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) نماینده‌ی دیدگاه‌های اکثریت جامعه‌ی ایرانی- آ مریکایی نیست.

واقعیت: این امر که موضع‌گیری‌های «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) بازتاب نقطه نظرات اکثریت جامعه‌ی ایرانی- آمریکایی است بار دیگر در هفته گذشته با نتایج نظرسنجی ملی که توسط این موسسه انجام شد، تصدیق گردید. اینترنشنال زاگبی

http://www.paaia.org/CMS/Data/Sites/1/PDFs/surveyofiasnov09.pdf

شورای ملی ایرانیان آمریکا دیدگاه اکثریت جامعه‌ی ایرانی- آمریکایی را نمایندگی می‌کند، کسانی که بر اساس بسیاری از نظرسنجی‌های انجام شده با جنگ و تحریم‌های گسترده مخالف هستند، و از حقوق بشر و دیپلماسی حمایت می‌کنند.

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) بیش از حدود قانونی تعیین شده (۲۰ درصد بودجه سازمانی خود را) برای سازمان‌های غیرانتفاعی صرف لابی کردن می‌کند.

واقعیت: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) یک سازمان آموزشی تحت مقرارت ۵۰۱ سی۳ آمریکا با انتخابات «اچ» است. در نتیجه، «نایاک» اجازه دارد که تا ۲۰ درصد از بودجه‌ی خود را صرف لابی کردن کند. «نایاک» و کارکنانش پیرو کامل قوانین و آیین‌نامه‌ها هستند. با اینکه لازم نیست که «نایک» درباره‌ی موارد لابی شده گزارشی بدهد، این سازمان در این موارد بسیار شفافیت دارد- «شورای ملی ایرانیان آمریکا» با لایحه‌ای که در سال ۲۰۰۸ راه را برای جنگ میان ایران و آمریکا هموار می‌ساخت مخالفت کرده و کمک کرد تا این لایحه تصویب نشود. «نایاک» طرفدار لایحه‌ای است که از توافق‌نامه‌ی «حادثه‌ای در دریا» بین ایران و آمریکا حمایت می کند، «نایاک» با تحریم‌های اقتصادی بیشتر علیه ایران مخالف است به این علت که این تحریم‌ها قادر به حل کشمش‌های میان ایران و آمریکا نیست.

فعالیت‌های آموزشی و ترویج سیاست‌های عمومی مانند مخالفت با جنگ – به جای دفاع از لایحه‌های خاص – طبق قانون لابی‌گری نیست. اگر در جایی یک سازمان ۵۰۱ سی۳ از حدود مقرر لابی‌گری تجاوز کند، دولت این سازمان را جریمه می‌کند. اگر تخلفات ادامه پیدا کند، وضیعت مالیاتی این سازمان معلق می‌شود. به هر حال، «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) مطابق تمامی آیین‌نامه‌ها و قوانین عمل می‌کند.

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) فقط نقض حقوق بشر را بعد از ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ در ایران محکوم کرد.

واقیعت: بر اساس رای اعضا، «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) سال‌هاست که از منتقدان پرصدای نقض حقوق بشر از سوی دولت ایران به شمار می‌آمده است. با وجود پوشش رسانه‌ای گسترده و پیوسته‌ی «نایاک» و محکوم کردن سرکوب‌های خشونت‌آمیز اعتراضات مسالمت‌آمیز معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری از سوی دولت ایران که باعث جلب توجه رسانه‌ها در تابستان امسال شد، فعالیت ما در مورد حقوق بشر خیلی زودتر از این آغاز شده بود.

http://niacblog.wordpress.com/2009/06/

http://www.niacouncil.org/index.php?option=com_content&task=view&id=1219

وقتی «نایاک» تصمیم گرفت که به دنبال راه‌حل‌های صلح‌آمیز برای حل بحران ایران و آمریکا بگردد، همزمان نیز تصمیم گرفت که قانون‌گزاران و مردم آمریکا را در مورد نقض حقوق بشر در ایران آموزش دهد. «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) بیانه‌های متعددی برای محکوم کردن دولت ایران یا درخواست به منظور احترام گذاشتن به حقوق بشر منتشر کرده است. افزون بر این، «نایاک» دو گردهمایی عمده در ساختمان کنگره‌ی آمریکا برگزار کرده است که توجهات را به نقض حقوق بشر در ایران معطوف کند.

http://www.niacouncil.org/index.php?option=com_content&task=view&id=873&Ite (۱

http://www.niacouncil.org/index.php?option=com_content&task=view&id=1544
 (۲

سخنرانان این دو گردهمایی‌ را نمایندگان «دیده‌بان حقوق بشر»، «کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران»، «سازمان عفو بین‌الملل» و اعضای کنگره تشکیل می‌دادند.

اتهام: «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) رویکردی دورویانه دارد که در عین حالی که خود با کمک‌های مالی دولت بوش برای ترویج دموکراسی مخالفت می‌کرد، کمک مالی موسسه‌ی «اعانه‌ی ملی برای دموکراسی» را دریافت کرده است.

واقیعت: فعالان برجسته‌ی ایرانی هواخواه دموکراسی و حقوق بشر- مانند شیرین عبادی برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل، اکبر گنجی، هاله اسفندیاری از موسسه‌ی «وودرو ویلسون»، و سازمان «دیده‌بان حقوق بشر»- به علت خطراتی که این کمک‌ها برای امنیت فعالان داخل ایران ایجاد می‌کند، به شدت مخالف هرگونه کمک مالی سیاسی دولت آمریکا به سازمان‌های داخل ایران هستند.

«شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) معتقد است که آمریکا به‌طور جدی باید نگرانی‌ها و آینده‌ی فعالان هواخواه دموکراسی و حقوق بشر را در داخل ایران در نظر بگیرند. «نایاک» اثرات منفی کمک مالی سیاسی دولت آمریکا را از نزدیک مشاهده کرده است. «‌نایک» برای چندین سال، با سازمان‌های غیردولتی ایران برای ساختن ظرفیت‌ غیرسیاسی آنها با استفاده از کمک مالی موسسه‌ی «اعانه‌ی ملی برای دموکراسی» کار کرده است و ما شاهد بودیم که چگونه فضای کاری این سازمان‌ها که در ایران فعالیت می‌کنند به شدت به علت این کمک مالی سیاسی دولت آمریکا بدتر شد. «شورای ملی ایرانیان آمریکا» (نایاک) معتقد است که هرگونه کمک دولت آمریکا به مردم ایران باید از طرف مردم ایران پشتیبانی شود و باید زندگی ایشان را به خطر نیاندازد.

قطعنامۀ چراغ سبز دادن به حملۀ نظامی اسرائیل به ایران از سوی نمایندگان جمهوریخواه کنگره ارائه شد

۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰ 

جمال عبدی
مدیر سیاستگذاری در شورای ملی ایرانیان امریکا

 

جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان آمریکا پیشنویس لایحهای را ارائه دادهاند که به بمبارانی نظامی توسط اسرائیل به ایران چراغ سبز خواهد داد. قطعنامۀ اچ.ریس. ۱۵۵۳ (متن کامل آن را در زیر میبینید)، که حمایت آشکاری را در خصوص حملۀ نظامی به ایران فراهم میآورد، تصریح کرده است که مجلس نمایندگان از اسرائیل برای بکارگیری «هر وسیلۀ ضروری» از جمله «استفاده از نیروی نظامی علیه ایران» پشتیبانی میکند. فرماندهان نظامی ایالات متحده هشدار دادهاند که حملۀ نظامی به ایران میتواند فاجعهای برای منافع امنیت ملی آمریکا به شمار آید و خاورمیانه را در جنگی «مصیبتبار» منطقهای فرو برد.

نزدیک به یک سوم از جمهوریخواهان مجلس نمایندگان این قطعنامه را که توسط پشتیبان اصلی آن، لوئی گومرت(یکی از نمایندگان ایالت تگزاس)، برای ماهها به طور علنی مورد بحث قرار گرفته و توزیع شده است، امضا کردهاند. شورای ملی ایرانیان آمریکا رهبری تماسهایی را در مخالفت با این لایحه به منظور ترغیب کسانی که در این مورد نگرانی دارند در دست دارد تا از جان بونر رهبر جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان درخواست کنند این قطعنامه را نکوهش و لغو کند. تقدیم این لایحه با الگویی از آغاز درخواستها برای حملۀ نظامی هماهنگ است که از هنگامی که پرزیدنت اوباما لایحۀ تحریمهای «فلج کننده» کنگره علیه ایران را برای قانونی شدن امضاء کرد، فزونی یافته است.

نومحافظهکارانی همچون بیل کریستول و رئول مارک گیریچث که در سازماندهی جنگ با عراق موثر بودند، رهبری را در پیشبرد درخواست برای اقدام نظامی بعهده رئول مارک گیریچث داشته اند.

جان بولتن مقام رسمی سابق و از جنگ طلبان دولت بوش به تازگی برنامهای را برای برانگیختن اسرائیل به حملۀ نظامی به ایران، با این استدلال که طرفهای خارجی ممکن است «پشتیبانی گستردهای» را از حملهای نظامی در این راستا که این امر حق اسرائیل برای دفاع از خود است به عمل آورند، رهبری میکند. بولتن میگوید، حامیان حملۀ نظامی، میبایست از تاکتیک ویژۀ حمله های پیشگیرانه علیه ایران پشتیباتی کنند. خواستۀ او آن است که کنگره میتواند «این امر را روشن سازد» که از چنین حملهای پشتیبانی میکند و این که «داشتن حمایت آشکار» کنگره در آغاز راه، به دولت اسرائیل که به طور منطقی نگران واکنش منفی احتمالی آقای اوباما نسبت به چنین حملهای است اطمینان دوباره میبخشد.

با وجود شور و شوق نومحافظهکاران، رهبران نظامی ارشد ایالات متحده در مورد خطرات بسیار حملۀ نظامی علیه ایران هشدار دادهاند. وزیر دفاع رابرت گیتس، استدلال کرده است، “جنگ دیگری در خاورمیانه آخرین چیزی است که ما به آن نیاز داریم. در واقع، من بر این باورم که این امر در بسیاری از سطوح میتواند فاجعهآمیز باشد.” دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، تردید جدی خود را در خصوص یک حملۀ نظامی با بیان این نکته که “دستیابی ایران به سلاح هستهای میتوان فوقالعاده تردیدآمیز به شمار آید، اظهار داشته است. حمله به آنها همچنین میتواند چنین پیامدی را در پی داشته باشد. در منطقهای که در حال حاضر بسیار بیثابت است، ما به چیز بیشتری نیاز نداریم.” ژنرال دیوید پترویوس، هشدار داده است که حمله به ایران ممکن است توسط دولت ایران به منظور متحد کردن مردم تقسیم شده این کشور مورد سودجویی قرار بگیرد.

همانندسازی ها در طول سال گذشته به منظور ارزیابی پیامد یک حملۀ نظامی علیه ایران مورد اجرا قرار گرفته است. یکی از این همانندسازیها، توسط مرکز سابان موسسۀ بروکینز، به این نتیجه رسید که حملۀ نظامی میتواند ایالات متحده را به درگیریی بکشاند که ممکن است منطقه را به جنگ فرو برد، و احتمال دارد ایران را قادر سازد از این حمله به عنوان فرصتی برای همبستگی مردم ایران و از بین بردن مخالفانش استفاده کند. این همانندسازی همچنین نشان داد که حملۀ نظامی نمیتواند به نابودی برنامۀ هستهای ایران بیانجامد بلکه صرفا برای چند سال آن را به عقب میاندازد.

گزارشی از گروه پژوهش آکسفورد به تازگی منتشر شد که این یافتههای را تقویت کرد و نیز هشدار داد که یک حملۀ نظامی توسط اسرائیل میتواند فاجعهبار به شمار آید و غیرمحتمل است که برنامۀ هستهای ایران را متوقف سازد. به جای آن، این گزارش به این نتیجه رسید که حملۀ نظامی ممکن است ایران را مجاب سازد تا از پیمان بینالمللی منع گسترش سلاحهای هستهای خارج شود و سرسختانه در پی توسعۀ سلاحهای هستهای بر آید.

فعالان ایرانی تاکید کردهاند که حتی پیش کشیدن شبح جنگ به مخالفان سیاسی در ایران ضربه میزند. اکبر گنجی یادآور شد که “این واقعیت محض که اوباما به تهدیدهای نظامی نپرداخت، وقوع جنبش سبز را ممکن ساخت.” “یک حملۀ نظامی میتواند تمام آن را از بین ببرد.”

نامۀ درخواست خود را به جان بونر، رهبر جمهوریخواهان مجلس نمایندگان به منظور لغو قطعنامۀ جنگ ایران بفرستید.

متن آماده شدۀ گواه دکتر تریتا پارسی درحضور کمیتۀ حقوق بشر تام لنتوس در کنگره آمریکا

جناب آقای مک ‌گوویرن و جناب آقای ولف روسای جلسه، از شما که به من اجازه دادید تا برای بحث دربارۀ بد شدن روبه افزایش وضعیت حقوق بشر در ایران در برابر شما سخن بگویم سپاسگزارم. و با تشکر از شما به خاطر برگزاری چنین جلسه‌ای که به منظور توجه به حقوق بشر در ایران تشکیل شده است. انجام این بحث به درستی بسیار مورد نیاز است، بر گفتۀ سازمان عفو بین‌اللمل، در حال حاضر وضعیت حقوق بشر در ایران به بدی وضعیتی است که در سی سال گذشته بوده است.به عنوان نماینده بزرگترین سازمان مردم‌محور – شورای ملّی ایرانیان آمریکایی – که آمریکاییان ایرانی‌تبار را در ایالات متحده نمایندگی می‌کنند- باید بر این نکته تایید ورزم که هیچ گروهی از آمریکاییان بیش از جامعۀ آمریکاییان ایرانی‌تبار از سیاست‌های دولت ایران رنج نبرده است. آنان چه قربانی آزار مذهبی یا سیاسی بوده‌اند، چه اشکال دیگر تجاوز علیه حقوق بشر، اکثریت بسیاری از آمریکاییان ایرانی‌تبار آمریکا را به عنوان خانۀ اصلی خود برگزیده‌اند چرا که با دولت ایران تفاوت داشته‌اند.

آن تفاوت‌ها به روشنی به عنوان نتیجه‌ای از مبارزات انتخاباتی ژوئن ۲۰۰۹، نه فقط به دلیل تقلب در انتخابات، بلکه بیشتر به دلیل خشونت‌های بسیار زشت علیه حقوق بشر که توسط  دولت ایران در حد زیادی انجام پذیرفت رشد یافته است.

امروز سخنان من متمرکز بر گام‌های است که ایالات متحده و جامعۀ جهانی می‌توانند برای اعمال فشار بر دولت ایران به منظور متوقف ساختن تجاوزاتش علیه حقوق بشر و پشتیبانی مدافعان حقوق بشر ایران بردارند.

سابقه

در گزارش «جمهوری اسلامی در ۳۱: خشونت‌های پس از انتخابات بحران حقوق بشری جدی را نشان داد»، سازمان «دیده‌بان حقوق بشر» تعدیات گستردۀ علیه حقوق بشر را مستند کرده است، از جمله قتل‌های خارج از چهارچوب قضایی؛ تجاوز و شکنجه؛ زیر پا گذاشتن حق آزادی بیان و برپایی تجمعات؛ و انجام هزاران دستگیری و بازداشت غیرقانونی در مدت نه ماه پس از انتخابات روز ۱۲ ژوئن سال ۲۰۰۹. شاهدان از الغای اعدام‌های دروغی، شکنجه، تجاوز، و کتک زدن‌های بی‌هدف زندانیان سخن گفته‌اند.

صدها نفر – از جمله اشخاصی که در هیچ تظاهراتی علیه تقلب در انتخابات شرکت نکردند- وادار شدند تا در تلویزیون برای بیان اعترافات دروغین ظاهر شوند، و به دست داشتن خود در فعالیت‌هایی که ضدانقلابی خوانده می‌شود تاکید کنند.

بدترین خشونت‌ها علیه زندانیان عادی در پاسگاه‌های پلیس و بازداشتگاه‌ها انجام گرفته است. یکی از این بازداشتگاه‌ها در ماه اوت پس از آن که اسناد این خشونت‌ها هویدا گردید بسته شد. ماه گذشته، مجلس ایران مرگ‌ها و ادعاهای اعمال شکنجه را مورد تحقیق قرار داد و از دادستان سابق کل تهران سعید مرتضوی به عنوان شخص مسئول نام برد. علیرغم این که گروه تحقیق اتهامات مربوط به آزارهای جنسی را مردود شمرد، اعلام کرد که خشونت‌های گسترده در این بازداشتگاه انجام پذیرفته است. هرچند، هنوز نه مرتضوی نه هیچ کس دیگری به اتهام دست داشتن در این تخلف مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته‌اند.

تا امروز، ما رقم دقیقی از تعداد کسانی که توسط ماموران دولتی ایران در آخرین موج از سرکوبی‌ها کشته شده‌اند در دست نداریم. ارقام رسمی به احتمال زیادی غیرواقعی هستند.

دلیل عدم اعلام این گزارش‌های تا حدودی به خاطر تهدید خانواده‌های قربانیان است. یکی از دوستان خانوادۀ خود من دختر ۱۶ ساله‌ای داشت که در خیابان در اولین روز از اعتراض‌ها تیر خورد. خانواده‌اش مرگ وی را به دلیل فشار ماموران دولتی ایران گزارش نکرده‌اند. ترس از آن است که اگر آنها این خبر را عمومی سازند، ماموران دولتی تنها فرزند باقی ماندۀ این خانواده را مجازات خواهند کرد. این پسر یک دانشجو است و اگرچه در تظاهرات شرکت نداشته ‌است، ولی ماموران دولتی این امر را روشن ساخته‌اند که چنانچه خانواده مرگ دخترشان را گزارش دهند، او یک هدف است.

این تهدیدها توخالی نیست. ماموران دولتی به تازگی مشغول هدف قرار دادن فرزندان و وابستگان رهبران مخالف هستند. برای مثال، عاطفه امام، دختر ۱۸ سالۀ جواد امام، رییس ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در تهران، زندانی شده است و تحت فشار قرار گرفته تا «اعتراف» کند که پدرش مجرم بوده است. همزمان، به نقل از مادر وی، لیلی سادات جلال‌زاده، دولت عاطفه را شکنجه کرده تا بر پدرش فشار بیاورد که متهم بودن دیگر اشخاص در اطراف موسوی را اعتراف کند.

در دسامبر، خواهرزاده میرحسین موسوی رهبر مخالفان مورد اصابت گلوله‌ای قرار گرفت و کشته شد. در همان ماه، ماموران دولتی ایران خواهر شیرین عبادی برندۀ جایزۀ نوبل و مدافع حقوق بشر را دستگیر کردند. عبادی در مصاحبه‌ای با امید معماریان چاپ شده در «انتر پرس سرویس» گفت که ماموران دولت ایران “خواهر من را به عنوان گروگان گرفته‌اند، به این امید که من از فعالیت‌های خود دست بکشم”.

تعدیات علیه جامعۀ بهائیان ایران نیز در این مدت، شدت گرفته است.  هفت تن از رهبران جامعۀ بهائی اکنون در تهران در حال محاکمه پشت درهای بسته به اتهام جاسوسی روبرو هستند. مجمع معنوی ملی بهائیان ایالات متحده آمریکا اذعان کرده است که قوانین ایران زندانی کردن افراد بدون تفهیم اتهام برای دو ماه را ممنوع کرده است. در این مورد، همچون بسیاری از سایر مواردی که اینجا مورد بحث قرار گرفت، ماموران دولتی ایران نه تنها کنوانسیون‌های حقوق بشر را که ایران یکی از اعضای آن است، بلکه همچنین قوانینی را که خود مورد تصویب قرار داده‌اند نقض کرده‌اند.

اعدام زندانیان و معترضان نیز افزایش یافته است. در تاریخ ۲۸ ژانویه، محمدرضا علی زمانی و آرش رحمانی‌پور به جرم «محاربه» یا جنگ با خدا اعدام شدند. اگرچه مقامات دولت ایران مدعی شدند که آن دو در تظاهرات ضددولتی پس از انتخابات مناقشه‌انگیز فعال بودند، اما وکیل رحمانی‌پور اعلام کرد که وی یک ماه پیش از انتخابات دستگیر  شده بود.

از حضور وکیل او به منظور دفاع  در محاکمۀ نمایشی وی در ژوئن جلوگیری به عمل آمد و وکیلش از شنیدن خبر اعدام موکلش از طریق اخبار شوکه گردید. پدرش خبر اعدام پسرش را از تلویزیون شنید. نه نفر دیگر از فعالان به جرم محاربه محکوم شده‌اند و در انتظار اجرای حکم اعدام هستند. بیش از صدها نفر در انتظار محاکمه قرار دارند، هرچند از دسترسی به وکیل محروم شده‌اند.

در ۱۵ فوریه، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد به شدت ایران را در طی نشست «بررسی دوره‌ای جهانی» (یو. پی. آر.) که شامل مرور وضعیت همه اعضای سازمان ملل می‌شود مورد انتقاد قرار داد. نمایندۀ ایران این انتقاد را مردود دانست و پیشنهادهای مهم سازمان ملل را در خصوص بهبود وضعیت حقوق بشر در این کشور نپذیرفت. ایران توصیه‌هایی را چون توقف اعدام‌مجرمان نوجوان؛ تضمین‌هایی در مورد برگزاری محاکمۀ عادلانه، تحقیق در خصوص اتهامات شکنجه از جمله تجاوز به عنف، و آزاد کردن افرادی بازداشت شده‌ای که برای احقاق حقوق انسانی خود به طور مسالمت‌آمیز رفتار کرده‌اند، رد کرد. در حالی که ایران پیشنهادی را مبنی بر همکاری با کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد پذیرفت، چندین توصیه‌دیگر را به منظور اجازه بازدید گزارشگر مخصوص شورا در زمینه شکنجه از این کشور نپذیرفت. به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، ایران توصیۀ احترام به آزادی مذاهب را پذیرفت اما توصیه‌ای به منظور پایان تبعیض علیه بهائیان را قبول نکرد.

چرا ایران نسبت به فشار در مورد حقوق بشر حساس است

به رغم رد این توصیه‌ها از طرف ایران، باید یادآور شد که مقامات ایرانی نسبت به انتقاد از پروندۀ حقوق بشر خود حساس هستند. این عمدتا به دلیل جاه‌طلبی ایران، برای شناساندن خود  به عنوان رهبر منطقه است. ماهیت انقلاب خود محرک این انگیزه است. سه دهه پیش، این ایران – نه واشنگتن-  بود که صحبت از تغییر رژیم ‌می‌کرد. انقلابیون پیروز به دنبال صدور انقلاب به کشورهای همسایه با هدف بازآفرینی خاورمیانۀ مورد تصور خودشان  بودند.تلاش‌های تهران شکست ژرفی خورد. هیچ کشور دیگری راه تهران را دنبال نکرد، و از اوایل دهه ۱۹۹۰، روشن بود که انقلاب ایران خود دچار مشکل است. ایران ورشکسته، جنگ‌زده، منزوی، و دچار کمبود سرمایه‌گذاری ‌بین‌المللی بود. ایران یک پیشوا و رهبر نبود.

در واکنش به این واقعیت‌ها، تهران یک رویکرد جدید اتخاذ کرد. به جای صادر کردن انقلاب، ایران در پی این شد تا به یک مدل حکومت اسلامی تبدیل شود تا دیگران بخواهند از آن  تقلید کنند. اما کشورهایی که هدفشان بازی کردن نقش رهبری است، چاره‌ای جز اینکه سوابق خود را پاسداری کنند ندارند. همانطور که عکس‌العمل خشونت‌آمیز دولت ایران در مورد تظاهرات انتخاباتی بیشتر باعث بی‌اعتبار شدن دولت در داخل شد، توجه ‌بین‌المللی بر نقض حقوق بشر در ایران کمک خواهد کرد که صلاحیت این کشور برای رهبری منطقه تضعیف شود.تهران این را می‌داند. این تا حدی دلیل آن است که چرا تهران سرمایۀ زیاد دیپلماتیکی صرف کم‌رنگ کردن قطعنامه‌های محکومیت کارنامۀ حقوق بشر خود در نهادهای ‌بین‌المللی می‌کند. همچنین دلیل آن است که چرا دولت ایران در منحرف کردن توجه‌ها از پروندۀ خود فوراً به انتقاد از تضییع حقوق توسط واشنگتن می‌پردازد. به عنوان مثال، ایران محمدجواد لاریجانی را که یک مقام بلندپایه و باتجربه، دبیر کل شورای عالی حقوق بشر ایران و نیز از اعضای خانوادۀ برجستۀ لاریجانی‌هاست به نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو فرستاد. اعزام  چنین نمایندۀ عالی رتبه‌ای نشان دهنده اهمیتی است که تهران به دفاع از کارنامۀ حقوق بشر خود در صحنۀ ‌بین‌المللی می‌دهد.

این را با رفتار کره شمالی و یا میانمار، که بیشترمواقع محکومیت خود را در مورد پروندۀ حقوق بشرشان نادیده می‌گیرند، مقایسه کنید.

حقوق بشر به فریاد جنبش سبز ایرانیان تبدیل شده است. امروز، بلندترین صداهای که خواستار احترام به حقوق بشر هستند از خود جامعّۀ مدنی ایران و رهبران آن برمی‌خیزد.

انتقاد از پروندۀ حقوق بشر ایران نباید با دخالت در امور داخلی ایران، اشتباه شود. به عنوان یکی‌از امضاء کنندگان کنوانسیون‌های متعدد، ایران تعهد قانونی دارد که از حقوق بشر حمایت کند- و اگر ایران به تعهدات خود پایدار نباشد، جامعۀ ‌بین‌المللی موظف است که اعتراض خود را بازگو نماید.

پیشنهادها

جهان نباید وضیعت حقوق بشر در ایران را به فراموشی بسپارد. مدت‌هاست که فقط به‌طور ویژه بر روی موضوع هسته‌ای تمرکز شده در حالی که از توجه به چالش‌های دیگری که سیاست‌های دولت ایران مطرح می‌کند کوتاهی گردیده است. این مساله نه تنها به زیان حقوق بشر در ایران بوده بلکه حتی باعث محدودیت، یک بعدی شدن و در نتیجۀ ناموفق بودن سیاست واشنگتن در مورد ایران شده است

جامعۀ جهانی ‌می‌تواند کارهای بسیاری به منظور توقف نقض حقوق بشر در ایران به انجام برساند. و آمریکا‌ می‌تواند همگام با متحدان خود در جامعۀ جهانی‌ کارهای زیادی در این مورد انجام دهد. نمونه‌هایی از اقداماتی که می‌تواند انجام پذیرد، در زیر گفته شده است.

۱- سکوت را بشکنید: این امر باید کاملا شفاف باشد که از نقطه نظر اخلاقی‌ ایالت متحده از تقاضا مردم ایران برای حقوق انسانی‌شان حمایت می‌کند. سکوت شفافیت را خدشه‌دار می‌کند. ایالت متحده باید قویا و پیوسته از بدی وضعیت حقوق بشر در ایران سخن بگویند. در بیانیه‌های دولت آمریکا‌، به خصوص در طی نشست «بررسی دوره‌ای جهانی» سازمان ملل متحد، علامت ضربدری در کنار وضعیت حقوق بشر در ایران قرار داده شده است. با این حال، بیانیه‌هایی که دربارۀ حقوق بشر در ایران صادر می‌شود باید پیوسته باشد و از ویژگی زبان کنشگرایانۀ آمریکا در خصوص ایران برخوردار باشد نه اینکه فقط موقتی و واکنش‌گرایانه انجام پذیرد.

۲- فشار بر ایران در مجامع بین‌المللی: ایالت متحده باید، با همکاری جامعۀ جهانی،‌ از هر فرصتی در مجامع ‌بین‌المللی به منظور فشار بر ایران در مورد پروندۀ حقوق بشری‌اش بهره جوید.

۳- تعیین نماینده‌ای ویژه سازمان ملل: برای نمونه، ایالت متحده باید در کنار جامعۀ ‌بین‌المللی خواستار برگزاری یک نشست ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد شود که هدف آن تعیین یک نمایندۀ ویژه سازمان ملل در مورد حقوق بشر در ایران باشد. این اقدامی‌است که مدافعان برجستۀ حقوق بشر در ایران، همانند مهرانگیز کار و شیرین عبادی، بارها خواستار آن شدنده‌اند.

۴- حقوق بشر بخشی از تلاش‌های دیپلماسی با ایران شود: در حال حاضر دیپلماسی در ایران، با توجه به فلج شدن سیاسی تهران پس از اختلافات انتخاباتی، بیهوده به نظر می‌رسد. با این حل، هر گاه که دیپلماسی دوباره از سر گرفته شود، نباید فقط محدود به مسالۀ هسته‌ای باشد. برعکس، باید وضعیت حقوق بشر در ایران در دستور کار قرار گیرد. فشار بر ایران در مجامع ‌بین‌المللی آن زمانی‌موثرتر می‌‌شود که، واشنگتن بر روی پروندۀ حقوق بشر ایران هم از راه‌های دیپلماتیک فشار بیاورد.

۵- حقوق بشر را باید به خاطر خود آن دنبال نمود: بسیاری از ازاعضای جامعۀ حقوق بشر نگران این امر هستند که حقوق بشر به عنوان ابزاری برای کسب امتیاز در موضوع هسته‌ای به کار گرفته شود. در نتیجه، حقوق بشر به برگه‌ای برای چانه‌زنی ‌در مذاکرات هسته‌ای تبدیل گردد و این مهم قربانی تضمین یک قرارداد هسته‌ای شود. این یک رویکرد فاجعه‌آمیز خواهد بود. برعکس، حقوق بشر باید به خاطر اهداف خودش، با در نظر گرفتن منافع درازمدت و قدرت نرم ایالات متحده در ایران، دنبال شود.

۶-  تنش‌های نظامی در حداقل ممکن نگاه داشته شود: هنگامی که تهدیدات نظامی به میان می‌آید، ایالت متحده باید با احتیاط گام بر دارد. در زیر سایۀ تهدید نظامی خارجی‌، نبرد دشوار مدافعان حقوق بشر در ایران تقریبا غیرممکن می‌‌شود، چرا که دولت ایران در بهره‌برداری از تهدیدات خارجی ‌برای سرکوب مخالفان داخلی بسیار مهارت دارد.

۷- از مردم محافظت کنید و متجاوزین را هدف قرار دهید: ایالت متحده باید از تحریم‌هایی که باری بر شانۀ مردم و نه دولت ایران، می‌گذارد بپرهیزد. تحریم‌های گسترده‌ای که کلّ اقتصاد ایران را هدف قرار می‌دهد باعث می‌‌شود که شهروندان عادی خیلی‌ بیشتر از نخبگان قدرت صدمه ببینند.‌ هرگونه تحریم جدید نه تنها باید بیزاری از رفتارهای ‌بین‌المللی تهران را نشان دهد، بلکه به روشنی نشان دهد که ایالت متحده به تعهد خود برای آسیب نرساندن به شهروندان عادی ‌ایران پایبند است. ایالات متحده باید تحریم‌های خود را بر روی نقض‌کنندگان حقوق بشر متمرکز کند. تحریم‌های هدفمند باید بر افراد خاص معینی‌ در داخل حکومت و سپاه پاسداران، که مسئول سرکوب و نقض حقوق بشر است، تحمیل شوند.

۸- سیاست‌هایی‌ که به‌طور غیرعمدی مردم ایران را مجازات می‌کنند، اصلاح شوند: به عنوان بخشی از تحریم‌های گسترده علیه رژیم ایران که در دو دهه گذشته به وجود آمده است، سیاست‌های آمریکا در وضیعتی باقی ‌مانده که به طور غیرعمدی باعث رنج بیشتر مردم بی‌گناه ایران می‌‌شود. برای مثال، تحریم‌های ایالات متحده مانع از این می‌‌شود که آمریکا یی‌ها به سازمان‌های مشروع حقوق بشر در ایران پول اهدا کنند. با وجود اینکه وزارت امور خارجۀ آمریکا به تازگی اعلام کرد که با رفع محدودیت‌ها در ارسال نرم‌افزار ارتباطی‌ به ایران که مدافعان حقوق بشر در ایران را تواناتر می‌سازد، در حال برداشتن اولین گام به سوی اصلاح سیاست‌های غیرمفید برای ایران است، سیاست‌گزاران باید به نگاهی‌ ژرف‌تر در سیاست‌های کنونی در خصوص ایران از این گام بحرانی فراتر رفته و اصلاحات مشابهی را انجام دهند.

مصاحبه دکتر تریتا پارسی با تلویزیون اندیشه

تریتا پارسی در مصاحبه خود با تلویزیون اندیشه مواضع خود و “نایاک” را در قبال اتهامات نئومحافظه کاران آمریکا که از طریق سید حسن داعی السلام اعمال میشود شفاف میسازد

 

نامه سرگشاده به گرشام برت درباره برنامه وی برای اخراج همه ایرانیان دارنده ویزا

آقای برت،

شورای ملی ایرانیان آمریکا و جامعه ایرانیان آمریکا از برنامه شما برای معرفی دوباره لایحه اخراج هزاران دانشجو و شاغل ایرانی که به طور قانونی و در جستجوی آموزش، آزادی و زندگی بهتر به این کشور آمده اند، به خروش آمده است. لایحه برنامه توقف ورود تروریست (استپ) تبعیض بر علیه ایرانیان را در قانون آمریکا وارد خواهد کرد. بیش از یک میلیون آمریکایی با پیشینه ایرانی از طریق خانواده و اجتماعشان در تار و پود رنگارنگ این ملت تنیده شده اند – لایحه شما تحت عنوان نادرست امنیت، باعث جدایی این خانواده ها و اجتماعات خواهد شد.

ایرانیان آمریکا هم سهمی در تعالی این کشور دارند. ایرانیان از زمره مهاجرانی هستند که بالاترین مدارک تحصیلی، سطح نفوذ، و ثمره بخشی را در جامعه آمریکا دارا می باشند. بر اساس یکی از تحقیقات انجام شده، مشارکت ایرانیان آمریکا در اقتصاد این کشور بیش از400 میلیارد دلار در سال بر آورد شده است.

در افق دید مد نظر شما، اشخاص مهم و با نفوذی همچون کریستین امان پور، آندره آغاسی ستاره تنیس، و پیر امیدیار بنیانگذار شرکت ایی–بی، هیچگاه نمی توانستند ایالات متحده را میهن خود بنامند، و ایالات متحده هم نمی توانست از دست آوردهای بی شمار ایرانیان آمریکا در طی نیم قرن گذشته در حوزه پزشکی، مهندسی، علوم، و دانشگاه ها بهره ببرد.

بسیاری از ایرانیان آمریکا به این کشور آمدند که از سرکوب بگریزند. ما کشوری را که خانه خود می خواندیم ترک کردیم تا آینده روشن تر و امن تری را به دور از سرکوب اجتماعی، سیاسی و مذهبی برای خود فراهم کنیم. در طی این سالها ما و خانواده هایمان توانستیم به بخش های مختلف جامعه در سراسر کشور بپیوندیم و روابط جدیدی را بین ایرانیان و آمریکاییان ایجاد کنیم. اکنون پس از گذشت سی سال ایرانیان با موج جدیدی از سرکوب در کشورشان مواجه شدند و مردم سراسر دنیا شاهد ایستادگی ایرانیان برای احقاق حقوقشان در برابر یک دولت بی رحم بودند.

شاید شما از همه اینها بی اطلاع باشید. چرا که اگر لایحه شما پذیرفته شود، باعث اخراج افراد بی گناهی میشود که با ویزای قانونی به این کشور آمده اند و امکان پناه گرفتن در ایالت متحده را از ایرانیان خواهد گرفت، و این در شرایطی است که سایر کشورهای آزاد مرتب از خود سوال میکنند که چطور میتوانند به مردم ایران کمک کنند، و مسلما لایحه شما کوچکترین کمکی به امنیت آمریکا نخواهد کرد.

شما اعلام کرده اید که لایحه استپ را به عنوان عکس العملی در برابر حادثه تیراندازی در فورت هود و اقدام ناموفق برای انفجار هواپیمایی بر فراز شهر دیترویت در روز کریسمس، دوباره معرفی میکنید. امیدواریم که شما متوجه باشید که هیچ ایرانی در این دو حادثه نقشی نداشته، و نه حتی در حملات تروریستی یازده سپتامبر. ضمنا هیچ یک از افرادی را که مسوول وقایع فورت هود و روز کریسمس بودند – یک سرگرد آمریکایی ارتش و یک شهروند نیجریه ای – تحت تاثیر شروط گسترده لایحه پیشنهادی شما قرار نخواهند گرفت.

ایرانیان آمریکا همچون همه آمریکاییان به حفظ امنیت کشورمان متعهد هستند. ما همچنین به حفاظت از اصولی که این کشور بر آنها بنا نهاده شده است متعهدیم – اصول عدالت، آزادی و برابری در مقابل قانون. پیشنهاد شما در مقابل کسانی که به طور قانونی در این کشور حضور دارند تبعیض قائل میشود، تنها بر اساس زادگاه اولیه خانواده آنها. لایحه شما به جای استفاده از این فرصت برای ایجاد انگیزه در شکوفا شدن نسل جدیدی از رهبران جهان و ایجاد حسی مثبت نسبت به ایالات متحده در آنان، در عوض گروه کثیری از افراد را بر اساس ملیت شان تروریست خطاب کرده و آنها را به طور دسته جمعی از این کشور اخراج خواهد کرد. نمی توان بیش از این غیر-آمریکایی بود.

تنها چندی پیش از آنکه شما در دفتر نمایندگی مشغول به کار شوید، از بنایی در کنار ساختمان مجلس و برای یادبود یکی از همین لحظات تاریک در تاریخ ما پرده برداری شد: آرامگاه ژاپنی های آمریکا در جنگ جهانی دوم. در داخل آن بنا جمله ای از سناتور دانیل اینوی نقش بسته: “درسی که آموختیم باید به شکل آرامگاهی باقی بماند تا به ما یادآوری کند که هیچ گاه اجازه ندهیم برای گروه دیگری اتفاق بیفتد.”

آقای نماینده، به شما توصیه می کنیم که از ساختمان مجلس قدم به بیرون بگذارید، از آن آرامگاه دیدن کنید، و در لایحه غیر-عاقلانه خود تجدید نظر کنید.

با احترام،

دکتر تریتا پارسی
دبیر کل شورای ایرانیان آمریکا
به روز شده در 12 ژانویه 2010 : پس از انتشار این نامه، کارکنان نایک بیش از 3500 نامه از شهروندان نگران آمریکایی را به دفتر آقای برت تحویل دادند که از او می خواهند در لایحه خود تجدید نظر کند. 

به روز شده در 13 ژانویه 2010: فردای آن روز، دفتر گرشام برت (جمهوری خواه-کارولینای جنوبی) به نایک تصدیق کرد که آقای برت امروز هنگام معرفی دوباره طرح توقف ورود تروریست (استپ) گفتار خود را برای اخراج ایرانیان غیر-مهاجر از آمریکا از قلم خواهد انداخت

 این یک دستاورد بزرگ برای جامعه ایرانیان آمریکاست