استقبال نایاک از تمدید ماموریت احمد شهید

Shaheed

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) از تصمیم امروز شورای حقوق بشر سازمان ملل برای تمدید ماموریت احمد شهید، گزارشگر ویژه ایران استقبال می‌کند. احمد شهید در چند سال گذشته نقش مهمی در گزارش موارد نقض حقوق بشر در ایران داشته است. تمدید ماموریت او قدم مهمی است که حکومت ایران را برای نقض حقوق شهروندانش وادار به پاسخگویی کند و باعث شود این حکومت به حقوق شهروندانش احترام بگذارد.

نایاک همواره از حکومت ایران خواسته که به احمد شهید اجازه دهد به این کشور سفر کند و به درخواست‌های مکرر او پاسخ دهد. دیدار اخیر احمد شهید با مقامات بلندپایه قوه قضائیه ایران که مسئول اعدام‌های نگران کننده در ایران است، قدم موثری بود. از سال ۲۰۱۱ که احمد شهید مامور تحقیق درباره وضعیت حقوق بشر در ایران شد، حکومت ایران هنوز به او اجازه نداده به این کشور سفر کند و به درخواست‌های مکرر او برای ارائه اطلاعات، پاسخی نداده است. نایاک امیدوار است تماس‌های اخیر با مقامات ایران، منجر به همکاری بیشتری شود.

نایاک یکی از سازمان‌هایی است که در سال ۲۰۱۱ برای شروع ماموریت گزارشگر ویژه تلاش کرد و از آن زمان، همواره حامی سرسخت فعالیت احمد شهید بوده است. نایاک معتقد است برای این که دولت ایران به حقوق شهروندانش احترام بگذارد، نظارت چندجانبه و ایجاد سازوکاری برای پاسخگویی مانند فعالیت دبیرکل سازمان ملل، گزارشگر ویژه حقوق بشر، و همچنین سازمان‌های غیردولتی اهمیت زیادی دارد.

نایاک همچنین از تلاش‌های دیپلماتیک آمریکا و سایر کشورها برای رابطه با ایران حمایت می‌کند و معتقد است این تلاش‌ها برای وضعیت حقوق بشر در ایران مفید است چرا که باعث تقویت جامعه مدنی در ایران می‌شود. نایاک همچنین حامی طرح مسئله حقوق بشر در این گفتگوهاست.

امیدواریم حسن روحانی به وعده‌های انتخاباتی‌اش جامه عمل بپوشاند، دولت او با گزارشگر ویژه سازمان ملل همکاری کند و به حقوق شهروندانش احترام بگذارد.

استقبال نایاک از سفر کاترین اشتون به ایران

1 ashton

سفر اخیر کاترین اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران قدم مثبتی برای کاهش تنش میان ایران و غرب از راه گفتگو و دیپلماسی است. ویژگی سفر خانم اشتون این بود که او در کنار دیدار و مذاکره با مقامات رسمی، با چند فعال و نماینده جامعه مدنی ایران هم دیدار و گفتگو کرد. چنین دیدارهایی، باعث می‌شود جایگاه فعالین و جامعه مدنی در ایران تقویت شود و مسئله حقوق بشر در فرایند مذاکره و دیپلماسی فراموش نشود.

در پی سیاست فشار و انزوای ایران در سال‌های اخیر شاهد افزایش بی‌اعتمادی میان طرفین، پیچیدگی بحران هسته‌ای، تقویت جناح‌های تندرو و تشدید نقض حقوق بشر در ایران بوده‌ایم. بالعکس گفتگو و برقراری رابطه با ایران، باعث تقویت جناح‌های میانه‌رو و نیروهای تحول‌خواه جامعه می‌شود.

سفر کاترین اشتون نمونه موفقی از دیپلماسی است که گفتگو و رابطه را به نهادهای قدرت محدود نکرده و جامعه مدنی را هم وارد این عرصه کرده است. جامعه‌ای که در یک بزنگاه تاریخی وارد عمل شد، نیروهای میانه‌رو را به قدرت رساند و خواستار تغییر در سیاست داخلی و خارجی ایران شد. دولت حسن روحانی و جامعه بین‌الملل تا امروز قدم‌های مثبتی در راه حل مناقشه هسته‌ای و بهبود روابط برداشته‌اند. پیشرفت در این زمینه، اعتماد میان طرفین را افزایش می‌دهد و راه را برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران هموار می‌کند.

کشورهای دیگر هم باید مسیر دیپلماسی موفق کاترین اشتون و اتحادیه اروپا را پیش بگیرند و تلاش کنند با ایجاد اعتماد و رابطه با ایران، به بهبود وضع حقوق بشر کمک کنند چرا که بدون بهبود وضع حقوق بشر نمی‌توان به راه‌ حلی پایدار دست یافت.

پیروزی بزرگ برای دیپلماسی و صلح

1 US-capitol

طرفداران دیپلماسی و صلح با ایران به یک پیروزی بزرگ دست یافتند. قوی‌ترین لابی حامی اسرائیل (ایپک) و رابرت منندز، رئیس کمیته روابط خارجه مجلس سنا، اعلام کردند که فعلا تحریم‌های جدید علیه ایران را پیگیری نمی‌کنند. رابرت منندز، سناتور پرنفوذ دموکرات است که لایحه تحریم‌های جدید علیه ایران را پیشنهاد داده بود.

اکثریت مردم آمریکا از جمله ایرانیان آمریکا، خواستار حل صلح‌آمیز مسئله هسته‌ای با ایران هستند. مردم آمریکا از طریق نهادهای مدنی، به رهبران آمریکا پیام دادند که نمی‌خواهند یک جنگ جدید در خاورمیانه شروع شود. شورای ملی ایرانیان آمریکا به عنوان یکی از نهادهایی که همواره برای دیپلماسی و صلح تلاش کرده، از این تحول جدید در روابط ایران و آمریکا استقبال می‌کند.

ما قدردان تلاش‌های اعضا و حامیان خود و همه طرفداران دیپلماسی در سراسر آمریکا هستیم. هزاران شهروندی که به نمایندگان خود نامه نوشتند، تلفن کردند، شخصا به دفتر آنها رفتند، و با صدای بلند اعلام کردند که صلح می‌‌خواهند و نه جنگ. همچنین از ده‌ها سازمان و نهاد مدنی که در حمایت از صلح و دیپلماسی تلاش کردند، متشکریم. خوشحالیم که باراک اوباما و ۲۵ نماینده مجلس سنا، پیام مردم آمریکا و ایران را شنیدند و با صدای بلند با تحریم‌های جدید مخالفت و از دیپلماسی حمایت کردند.

اما هنوز تا صلح پایدار راه زیادی مانده است. آنچه در چند ماه‌ آینده اتفاق خواهد افتاد، بسیار کلیدی است و آینده روابط آمریکا با ایران و خاورمیانه را تعیین خواهد کرد. امروز حامیان صلح باید بیش از پیش دست به دست هم دهند و از نهال شکننده دیپلماسی حفاظت کنند تا ایران و آمریکا به توافق نهایی برسند، مسئله هسته‌ای حل شود و تحریم‌هایی که به مردم ایران فشار می‌آورند لغو شوند.

نایاک در بی‌بی‌سی فارسی

شورای ملی ایرانیان آمریکا یکی از گروه‌هایی است که در واشنگتن فعالیت می‌کند. این گروه بارها از تحریم‌های وضع شده علیه ایران انتقاد کرده و درباره درگرفتن جنگ در صورت حفظ این مسیر، هشدار داده است.

گزارش هادی نیلی از واشنگتن

کنفرانس نایاک در بی‌بی‌سی فارسی

مذاکرات ژنو، نگاه‌ها را در واشنگتن هم به خودش جلب کرده؛ به‌خصوص برای گروهی از ایرانیان که درباره آینده مناسبات ایران و آمریکا امیدوارتر هستند. از جمله شورای ملی ایرانیان آمریکا که یکی از گروه‌های حامی بهبود روابط ایران و آمریکاست.

هادی نیلی از واشنگتن گزارش می‌دهد.

کارشناسان: قدرت‌های بزرگ باید پیشنهاد سوختی ایران را مورد توجه قرار دهند


وین (خبرگزاری رویتر)- گروهی از کارشناسان سرشناس می‌گویند که قدرت‌های جهان باید به‌طور جدی تواقفنامۀ به تازگی امضا شدۀ مبادله سوخت با ایران را، حتی اگر این قرداد بی‌عیب و نقص به شمار نیاید، به منظور خارج ساختن بخشی از مواد هسته‌ای این کشور مورد بررسی قرار دهند.

نه تن از کارشناسان، از جمله «دوید کی» بازرس سابق سلاح، «تام پیکیرینگ» معاون سابق وزیر خارجه ایالات متحده، و «جفری لوییس» و «داریل کیمبال» کارشناسان كنترل تسلیحات اظهار داشتند که این پیشنهاد باید به عنوان یک راه‌ حل دیپلماتیک مورد توجه قرار گیرد.

ترکیه و برزیل در ماه گذشته بخش‌هایی از طرح مورد حمایت سازمان ملل متحد را برای مبادله ۱۲۰۰ کیلوگرم از اورانیوم کمتر غنی‌شدۀ تهران با میله‌های سوخت ویژه برای یک راکتور تحقیقات پزشکی احیا کردند.

طرح اولیه سازمان ملل متحد که مورد حمایت ایالات متحده، روسیه و فرانسه بود، به صورت راهی نگریسته می‌شد که با خارج کردن بخشی از مواد هسته‌ای از ایران، که اگر که با درصد بالاتری مورد غنی‌سازی قرار می‌گرفت می‌توانست برای ساخت بمب اتمی کافی باشد، از تنش جهانی بکاهد.

اما مقامات کشورهای غربی به روشنی نشان دادند که در مورد این توافقنامۀ تازه، که تقریبا ۸ ماه بعد از این که ایدۀ اولیۀ آن با کمک آژانس بين‌المللى انرژى هسته‌اى تدوین شد، مردد هستند.

ایالات متحده گفته است که این طرح تازه کوششی از سوی ایران در واپسین دقیقه‌ها به منظور منحرف کردن فشارها در آستانۀ دور تازه تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه برنامۀ اتمی ایران بود، که تهران ادعا می‌کند فقط به منظور استفاده در موارد صلح‌آمیز به کار می‌آید.

گروهی از کارشناسان در امور سیاست‌ خارجی و منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای با صدور بیانیه‌ای در روز سه شنبه اعلام داشتند که با این حال این پیشنهاد تازه نباید رد شود.

آنها گفتند: “ما آنچه را که «گروه وین» نامیده می‌شود (روسیه، فرانسه، ایالات متحده، و آژانس بين‌المللى انرژى هسته‌اى) تشویق می‌کنیم تا این طرح را به طور جدی به عنوان آغازی برای گفت‌وگوی‌های بیشتر دیپلماتیک با ایران در موارد مهم نگران‌کننده پیگیری کنند.”

این بیانیه از سوی شورای ملّی ایرانیان آمریکایی، اتاق فکری که توسط ایرانیان آمریکایی و سازمان‌های آمریکایی پشتیبانی می‌شود، توزیع شد. کارشناسان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای افراد مستقلی هستند که برای اتاق‌های فکر دیگر کار می‌کنند و از جمله تحلیلگران مورد احترام این رشته به شمار می‌آیند.

آنها نگرانی کشورهای غربی را در مورد این تواقفنامۀ که راه‌حلی را برای گسترش پروسۀ غنی‌سازی ایران، میزان رشد ذخایر اورانیم این کشور یا نیاز برای همکاری با آژانس بين‌المللى انرژى هسته‌اى برای پذیرش بازرسی‌های بیشتر ارائه نداده است، می‌پذیرند.

این کارشناسان اظهار می‌کند که با این حال قبول این تواقفنامۀ می‌تواند نخستین گام برای گفت‌وگوهای سیاسی دیپلماتیک فراتر به شمار آید.

آنها نوشته‌اند که “موافقت ایران با فرستادن بخش زیادی از اورانیم کمتر غنی‌شده خود به خارج از مرزهایش برای مدت یک سال ارزش بررسی و ملاحظه را دارد” و افزوده‌اند که ایران با پذیرش این شرایط از جایگاه پیشین خود بالاتر رفته است.

ایران از درخواست خود در پیشنهاد اولیه مبادلۀ سوخت که خواهان تبادل همزمان سوخت در خاک خود بود، عقب‌نشینی کرده است.

این کارشناسان گفته‌اند که با این حال گمان می‌رود که این تواقفنامۀ تازه از پشتیبانی گسترده‌ای در میان رهبری ایران برخوردار باشد و کمتر احتمال آن می‌رود که قربانی سیاست‌های داخلی شود.

بیانیه نایاک بر انتخاب حسن روحانی در ایران

شورای ملی‌ ایرانیان آمریکا بیانیه زیر را در رابطه با انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور بعدی ایران صادر کرد:

انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور آینده ی ایران نشان دهنده ی دریچه‌ای بالقوّه برای پیشرفت حقوق بشر در داخل ایران و همچنین دیپلماسی هسته‌ای است. روحانی، تنها أعتدال گرای این رقابت، با انتقاد از فضای امنیتی در ایران، به این اشاره کرد که تلاش خود را خواهد کرد که زندانیان عقیدتی‌ که پس از انتخابات ۲۰۰۹ بازداشت شدند، از جمله رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، که از ۲۰۱۱ در حصر خانگی به سر می‌‌برند، آزاد شوند. روحانی که در دوران رئیس جمهور‌ سابق اصلاح طلب خاتمی، مذاکره گر‌ بود همچنین ایران را به رویکردی سازنده تر در دیپلماسی هسته‌ای فرا خوانده و به شدت رویکرد مقابله جویانه ایران تحت ریاست احمدی نژاد و مذاکره گر هسته‌ای فعلی او سعید جلیلی را مورد انتقاد قرار داد.

در حالی‌ که انتظار می‌‌رود رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت الله خامنه‌ای حرف آخر را در تصمیم‌های بزرگ سیاست گذاری داشته باشد و محافظه کاران به احتمال زیاد به حفظ کنترل بسیاری از جنبه‌های کلیدی نظام سیاسی ایران بپردازند، به نظر می‌‌آید که اصلاح طلبان پشتیبانی مردم ایران را داشته و در نتیجه هنوز توان چیره شدن در دستیابی به بسیاری از اهداف سیاسی خود را دارند. بسیاری شک کرده اند که مقام رهبری و متحدان او با توجه به نتایج سال ۲۰۰۹ اجازه بدهند که یک اصلاح طلب یا اعتدال گرا پیروز انتخابات باشد. اگر منتخب شدن روحانی بر جای بماند، روایت غرب که بیان گر‌ قدرت مطلقه بودن آیت الله خامنه‌ای و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است باید بازبینی شود. همچنین نشانگر این است که نیرو‌های اساسی‌ نارضایتی‌هایی‌ که از مسیر کشور، سرکوب ها، و سؤ مدیریتی که با جنبش سبز در ۲۰۰۹ آشکار شدند دست نخورده دوباره با انتخاب روحانی متجلی شدند.

روحانی به احتمال زیاد تلاش می‌کند که بسیاری از وعده‌های انتخاباتی خود را، از جمله آرام کردن فضای سیاسی امنیتی و در پیش گرفتن یک رویکرد سازنده تر برای مذاکرات هسته‌ای، به عمل برساند. اما واکنش ایالات متحده و غرب میتواند توانایی روحانی و اصلاح طلبان را در پای فشاری برای تغییر در ایران را مستحکم کند یا در هم شکند. به خصوص که، اگر دولت اوباما و کنگره در تقویت تحریم‌های اقتصادی بر ایران اصرار داشته باشند، چشم انداز یک معامله قبل از تحلیف روحانی میتواند تضعیف شود. اکنون زمان فضا دادن به نیرو‌های اعتدال گر در ایران و روی میز قرار دادن لغو تحریم‌های عمده از جمله تحریم‌های اعمال شده بر نفت ایران و بخش‌های مالی‌ است.

ایرانیان فرصتی بزرگ را زمانی‌ از دست دادند که در ۲۰۰۹ گمان کردند رئیس جمهور آمریکا، باراک اوباما، با دیگر رهبران ایالات متحده هیچ فرقی‌ نمیکند و عمل خود را بر اساس این تصور نهادند.عدم پاسخگویی تهران کار اوباما را در تغییر رابطه ی دو دولت دشوارتر کرد. واشنگتن باید مراقب باشد که دوباره مرتکب همان اشتباه نشود.

شورای ملی‌ ایرانیان آمریکا از لغو تحریم‌های ارتباطات برای ایرانیان را تحسین می‌کند

واشنگتن دی سی‌- شورای ملی‌ ایرانیان آمریکا تصمیم پیش بینی‌ شدهٔ فردای دولت اوباما برای لغو تحریم‌ها بر ابزار ارتباطی‌ مصرف‌کنندگان ایرانی‌ را تحسین می‌کند. پسازپی‌ گیریطولانی‌ این عمل مطلوب به تضمین عدم انسداد دسترسی‌ به  سخت افزار، نرم افزار و خدمات مهم ارتباطی‌ مصرف کنندگان در ایران کمک خواهد کرد. نیاک انجمن‌ها و اشخاصی‌ که در طول این چهار سال گذشته در جامعهٔ ایرانی‌ آمریکایی‌ بی‌ وقفه برای این موضوع تلاش کردند را تمجید می‌کند.

به گفته‌ جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری‌های نیاک، “لغو این تحریم‌ها قدم بسیار مثبتی است. هیچ یک از تحریم‌های دیگر به اندازهٔ این تحریم حقوق بشر و جامعه مدنی را تضعیف نکرده و به دولت ایران کمک نمی‌‌کنند.”
تحریم‌ها ی ابزار ارتباطی‌ در ایران پیش از آنکه رسانه ی اجتماعی، پیامک و تلفن همراه جزوی از زندگی‌ روزمره ی مردم شوند، اعمال شدند. این تحریم‌ها مانع فروش ‌لپ تاپ ها، تلفن‌های همراه و مودم‌ها ی شرکت‌ها شدند که باعث تجدید نیروی بازار سیاه این کالاها شد.آنها خدماتی همچون اینترنت ماهواره‌ای، میزبانی وب و وای پی‌ ان‌ها را برای ایرانیان مسدود کرده اند. تحریم‌ها دانلود نرم‌افزار‌ها ی اصلی‌ و به روز رسانی‌ها ی (آپدیت‌ها ی) امنیتی را غیر قانونی ساختند که بسیاری را به نرم افزار‌ها ی مخرب و رسوخ اینترنتی دولت آسیب پذیر کرد.
به گفته‌ جمال عبدی “ایرانیان از یک طرف بین فشار دولتی سرکوبگر و از طرفی‌ دیگر بین تحریم‌ها‌ی پرگزند قرار دارند. هم اکنون ایالت متحده در حل برداشتن گام‌هایی‌ است برای اطمینان ازاین که تحریم‌ها درصورت ایجاد محدودیت توسط دولت ایران دردسترسی‌ مردم به اینترنت وپیامک، دیگرتلفن همراه، نرم افزار، وسخت افزار رامسدود نکنند.”
اثر تحریم‌ها چهار سال پیش،در اوج اعتراضات جنبش سبز ایران به شدت بیشتری لمس می‌شدند. ویدئو‌های گرفته شده  به وسیلهٔ تلفنهای همراه و گزارش پرخاش‌ها و خشونتی که از داخل ایران منتشر میشد و پیامک و ابزار‌های ارتباطی‌ دیگر که برای تشکیل تظاهرات گسترده استفاده می‌شدند، دنیا را به هیجان در آورده بود. با این حال تمامی‌ این ابزارتحت تحریم دولت آمریکا بودند. دولت اوباما در سال ۲۰۱۰ اقدامات محدودی در جهت کاهش فشار تحریم‌ها بر نرم‌افزار‌های اساسی‌ که به صورت رایگان قابل دسترسی‌ بوده و صدور مجوز ابزارهای دیگر انجام داد. اما تا به امروز اکثر این محصولات مسدود شده اند.
در سال‌های اخیر با افزایش تحریم‌ها اجرای این محدودیت‌ها دشوار تر شد. در سال ۲۰۱۲ گزارشاتی از چندین نمونه تبعیض فروشگاه اپل بر علیه ایرانیان آمریکا پخش شد که حاکی از جلوگیری ایرانیان از خرید محصولاتی همچون آی فون و ‌آی پدّ بود. کارمندان فروشگاه اپل در توضیح عمل خود ادعا کردند که تحت تحریم ها، فرستادن تلفن‌های همراه یا ‌لپ تاپ‌ها به ایران و یا حتی مسافرت کردن با آنها غیر قانونی محسوب میشد. اخیرا، شرکت‌هایی‌ همچون سامسونگ مانع دسترسی‌ مصرف‌‌کننده‌ها ی ایرانی‌ به فروشگاه اپ ( اپ استور) این شرکت شدند. به دلیل این تحریم‌ها حتی بازی‌های اینترنتی همچون جهان نبرد (ورلد آف‌‌ وارکرفت) و وبسایت‌های آشنایی برای دسترسی‌ کاربر‌های ایرانی‌ که از پروتکل اینترنت ایران استفاده میکنند قطع شدند.
جمال عبدی ذکر می‌کند که “در زمانی‌ که تحریم‌های کلی‌ در افکار ایرانیان این سوال را ایجاد می‌کند که آیا دولت آمریکا آنها را هدف قرار داده  یا دولتشان را، این حرکت بسیار مهمی‌ است.” وی افزود “قدم‌هایی‌ این چنین، نمایانگر همبستگی‌ ما با مردم ایران است.” به گفته‌ عبدی “این همچنین نشان میدهد که با فشار بر سیاستگزاران و همکاری با آنها برای یافتن راه حل ها، می‌توان تحریم‌ها یی را که به مردم عادی صدمه میزنند برداشت.” به نقل از وی “هنوز موضوعات جدی و مهمی‌ برای رسیدگی باقی‌ مانده. از جمله تحریم‌هایی‌ که مانع دسترسی‌ ایرانیان به دارو میشوند، و ما مشتاقانه در انتظار پیشرفت در این زمینه هستیم.”
نیاک از سال ۲۰۰۹ در همکاری با دولت اوباما و کنگره برای لغو تحریم‌های ارتباطات بود است. این همکاری زمان حمایت دولت از “طرح (قانون) توانمندسازی ایران دیجیتال” که توسط نمایندهٔ دمکرات ویرجینیا، جیم موران به مجلس نمایندگان معرفی‌ شد، آغاز شد. در سال ۲۰۱۰ نیاک قویاً از تصمیم دولت اوباما برای صدور ابطال برای استفاده محدود شخصی‌ از نرم‌افزار ارتباطی‌ حمایت کرده و در ۲۰۱۱ تلاش خود را برای تشویق دولت در لغو محدودیت‌هایی‌ از این قبیل ادامه داد. در ۲۰۱۲ نیاک حامی‌ دولت در صدور سیاست مجوز مطلوب برای ابزار ارتباطی‌ دیگر بود و با همکاری با انجمن‌ها و ارگان‌های دیگر بر شرکت‌های خصوصی فناوری فشار آورد تا از اعمال بیش از حد تحریم‌ها بر بعضی‌ از نرم‌افزار‌ها جلو گیری کنند. نیاک مواردی از تبعیض بر علیه ایرانیان آمریکا در فروشگاه‌های اپل را برجسته ساخته و در ۲۰۱۲ سر مقاله ای بر این موضوع در نیو یورک تایمز منتشر کرد.
نیاک قدردانی‌ خود را از دولت آمریکا و دیگر سازمان‌های همکار در این موضوع از جمله کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، متحد برای ایران، دیدبان حقوق بشر، مرکز دموکراسی و فناوری، کمیته ی حمایت از روزنامه نگاران و موسسه ی فناوری آزاد اعلام می نماید.
درباره نایاک
سازمانی غیر انتفاعی وعام المنفعه میباشد که برای پیشبرد منافع جامعه ایرانیان (NIAC) -شورای ملی ایرانیان آمریکا – نایک آمریکا اختصاص داده شده است. اهداف نایک فراهم آوردن دانش و ابزارهای مدنی برای مشارکت فعال مردمی – توسط آمریکایی های ایرانی تبار – همراه با اطاع رسانی آگاهانه به قانونگذاران کنگره آمریکا میباشد. ما در ارتقاع بخشیدن به منافع جامعه آمریکایی های ایرانی تبار در مورد مسائل مدنی، فرهنگی و سیاسی همواره فعالیت می کنیم. ما منابع، دانش و ابزارهای مورد نیاز را در زمینه فعالیت مدنی تامین کرده تا تصمیم گیری آگاهانه را در جامعه خود پرورش دهیم.ما زیرساخت های مورد نیاز را برای ایجاد ارتباطات سازنده در میان سازمان های ایرانی -آمریکایی و مردم ایران و آمریکا تامین می کنیم.

کاهش تحریم های ایالات متحده بر لپ تاپ ها، تلفن های همراه

به گفته شورای ملی ایرانیان آمریکا دولت رئیس جمهور باراک اوباما قصد لغو تحریم های تجاری ایالات متحده را دارد که از فروش تجهیزات ارتباطات و نرم افزار به مردم عادی ایران جلو گیری میکرد.twitter on iphone

طبق گفته ی جمال عبدی، سخنگویی از این شورا که گروهی غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن است،این تغییر سیاست امروز توسط وزارات امور خارجه و خزانه داری ایالات متحده ی آمریکا که از سال ۱۹۹۲ اداره ی تحریم‌ها ی تحمیل شده را بر عهد داشتند اعلام خواهد شد.وزارت خزانه داری در حال صدور مجوزی کلی‌ است که اجازه فروش سخت‌افزار آمریکایی‌ از جمله تلفن‌های همراه و ‌لپ تاپ ها و نرم افزار هایی‌ مانند برنامه‌های آنتی ویروس را به مصرف‌کنندگان غیر دولتی میدهد.

مقصود از این تغییر کمک به ایرانیان برای برقراری ارتباط از طریق رسانه‌های اجتماعی، پیامک‌ها، و ویدئو‌های تلفن‌های همراه است برای غلبه بر برخی‌ از محدودیت‌های رسانه‌ها و ارتباطات اعمال شده توسط مقامات ایران بر مردم. در اثر تحریم‌های ایالات متحده، ایرانیان به عرضه بازار سیاه و فناوری‌های غیر آمریکایی‌ روی آورده اند.

به گفته‌ بیانیه‌ای از وزارت خزانه داری هدف از این اقدام ” مقتدر کردن مردم ایران است در زمانی‌ که دولتشان تلاش‌های خود را برای ممانعت از دسترسی‌ به اطلاعات تشدید کرده است.”

محصولاتی که در مجوز کلی‌ که امروز صادر شد تحت پوشش قرار داده می‌‌شوند شامل گوشی‌های تلفن همراه، تلفن‌های ماهواره‌ای و سخت افزار پهنا باند، مودم ها، کارت‌های رابط شبکه، رهیاب‌ها (روتر)، نقاط دسترسی‌ به وای فای، لاپ تاپ ها، تبلت‌ها (الواح رایانه)، دیسک‌ها ی سخت (هارد دیسک)، دستگاه‌ها ی ذخیره سازی داده ها، آنتی ویروس و نرم‌افزار ضّد ردیابی، برنامه‌ها ی کاربردی (ا‌پ) فروشگاه آنلاین، شبکه‌ها ی مجازی خصوصی، ابزار‌ها ی ضّد سانسور، و ابزار ارتباطی‌ شخصی‌ که مبتنی‌ بر هزینه همچون صدا، متن (پیامک)، ویدئو، صدا روی پروتکل اینترنت ( وای او آی پی‌) تلفنی و چت تصویری (ویدئو چت) هستند.

مقابله با سرکوب

به گفته ی جمال عبدی، سخنگویی از شورای ملی‌ ایرانیان آمریکا که یک گروه غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن است، “ایالات متحده در حال برداشتن قدم‌هایی‌ در جهت تضمین این است که در صورت جلوگیری دولت ایران از دسترسی‌ به اینترنت و اس‌ ‌ام اس‌، تحریم‌ها مانع تلفن‌های همراه، نرم‌افزار و سخت افزار نشوند.” اس‌ ‌ام اس‌ مخفف خدمات پیام ها ی کوتاه متنی است.

همانطور که قیام‌ها ی بهار عربی‌ نشان دادند، وب سایت‌ها ی اینترنتی رسانه اجتماعی مانند توییتر، فیس بوک و یوتیوب برای فعالان حیاتی هستند.

جیم موران، نماینده ی دمکرات ویرجینیا که به دنبال چنین عملی‌ بوده است امروز در یک بیانیه ی ایمیلی گفت “فراهم آوردن دسترسی‌ به جدیدترین ابزار سازماندهی رسانه اجتماعی برای جنبش دموکراسی در ایران، تلاش‌های آنها را برای به ارمغان آوردن تغییری مثبت در دولتی که واهمه دارد از اطلاعاتی که قادر به کنترل آن نیست تقویت می‌کند.”

انسداد `بدخیم`

‎ایالات متحده تلاش‌های صورت گرفته برای تقویت جنبش دموکراتیک را حمایت کرده و تلاش‌هایی‌ را که نظام هایی همچون ایران و سوریه را از قطع رسانه‌ها ی اجتماعی که اوباما “استفادهٔ بدخیم (بد خواهانه) از فناوری” می‌خواند متوقف میسازد، دو چندان کرده.

‎در نوامبر، دولت بر مقامات ایرانی‌ (از جمله وزیر ارتباطات کشور) و سازمان‌ها ی دولتی برای مانع شدن در دسترسی‌ به اینترنت، خطوط تلفن همراه و شبکه‌ها ی تلویزیون ماهواره‌ای در جهت فرو نشاندن آزادی بیان تحریم هایی تحمیل کرد.

‎تحریم‌ها ی جدید

‎کسانی‌ که تعیین شده اند عبارتند از: نهاد دولتی کمیته تعیین مصادیق محتوای جنایی، که متهم به فیلتر کردن جریان اطلاعات به مردم ایران است؛ و همچنین اصغر میرحجازی، معاون رئیس کارکنان علی‌ خامنه‌ای (رهبر جمهوری اسلامی)، که “در پشت صحنه از نفوذ خود برای تقویت عناصر اطلاعاتی‌ ایران جهت سرکوب‌ها ی خشونت آمیز علیه مردم ایران استفاده کرده” است.

‎تصمیم لغو برخی‌ از تحریم‌ها در تقابل با اقدامات اخیری است که در آن‌‌ها ایالات متحده به طور کلی‌ محدودیت‌ها ی مالی‌ و تجاری را به عنوان بخشی از تلاش‌ها ی بین‌المللی برای متقاعد ساختن رژیم تهران برای منصرف شدن از فعالیت‌ها یی که منجر به ساخت سلاح هسته‌ای می‌‌شوند را تشدید کرده است.این عمل دسترسی‌ به فناوری‌ها یی این چنین را آسانتر و کم هزینه تر میسازد.

‎جنبش سبز

‎به گفته ی این گروه در بیانیه ی خود “آثار تحریم‌ها چهار سال پیش،در اوج اعتراضات جنبش سبز ایران با شدت بیشتری لمس شدند. ویدئو‌های گرفته شده به وسیلهٔ تلفن‌های همراه و گزارش پرخاش‌ها و خشونتی که از داخل ایران منتشر میشد و پیامک و ابزار‌های ارتباطی‌ دیگر که برای تشکیل تظاهرات گسترده استفاده می‌شدند، دنیا را به هیجان در آورده بود.با این حال تمامی‌ این ابزار تحت تحریم دولت آمریکا بودند”.

‎این محدودیت‌ها مانع آن‌ می‌‌شد که شرکت‌ها ‌لپ تاپ ها، تلفن‌ها ی همراه و مودم‌ها ی خود را به ایرانیان بفروشند که باعث تقویت بازار سیاهی برای این کالا‌ها شده. به نقل از این گروه، آنها خدماتی همچون اینترنت ماهواره‌ای، میزبانی وب و وای پی‌ ان‌ها را برای ایرانیان مسدود کرده اند. ‎ طبق قانون منع گسترش سلاح ایران-عراق، تصویب شده در سال ۱۹۹۲، در صورت “ضروری بودن برای منافع ملی‌” ایالات متحده، رئیس جمهور امکان چشم پوشی از برخی‌ تحریم‌ها را دارد. این قدرت چشم پوشی از آن‌ زمان به بعد به معاون وزیر امور خارجه ی کنترل تسلیحات و امنیت بین‌المللی واگذار شده است.

‎دولت قبلا برخی‌ محدودیت‌ها یی که بر بازار انبوه نرم‌افزار مورد نیاز برای ارتباطات اینترنتی بود را پس از ذکر آنکه تحریم‌ها “آثاری ناخواسته و مأیوس کننده ای” بر قدرت شرکت‌ها یی همچون ردموند، شرکت مایکروسافت واقع در واشنگتن و شرکت گوگل مستقر در مانتین ویو کالیفرنیا را در فراهم سازی ابزار حیاتی ارتباطات برای ایرانیان داشتند تسهیل بخشید.

ازشک وتردید تا مشارکت: تأملاتی درنخستین تجربه ی داوطلبانه ی من با نایاک

چهارشنبه، ۲۲ مه ۲۰۱۳

گیسورأفت بایر

اعضاوسفیران نایاک دردفترعضوکنگره وسرپرست،خانم پلوسی همراه بامدیرمنطقه ای او،دن برنال باید اعتراف کنم که درابتدای تصمیم گیری ام جهت حضوردرهمایش نایاک درخلیج سن فرنسیسکودچارشک وتردید بودم. من همواره همنشینی آمریکایی های ایرانی تبار راموضوعی پراهمیت قلمدا دکرده ام، اما درمورد نتیجه ی همکاری خودم با آنها چندان خوشبین نبودم. به هرحال طبیعی هم بود چون داستان های بی شماری درمورد ناتوانی آمریکایی های ایرانی تبار درهمکاری گروهی بایکدیگر شنیده ونمونه های مختلفی از شکست آنها درطرح هاای اولیه به چشم دیده بودم.

تردید من زمانی عمیق ترشدکه سفیران نایاک در این منطقه، من ودیگر اعضای محلی نایاک رابرای یک جلسه با دفترنانسی پلوسی، یکی از قدرتمندترین قانونگذاران این کشور ورهبر اقلیت درکنگره تشویق کردند. صادقانه بگویم، فکرمی کردم این کار یک تمرین بیهوده خواهد بودکه بیش ازآنکه به ما قدرت ببخشد باعث شرم ساری خواهد بود. درعین حال مصمم بودم جزوافرادی نباشم که بدون بررسی یک ایده، تنهابه نقد آن می پردازم. بنابراین با اینکه چندان مطمئن نبودم، تصمیم گرفتم به جای بی توجهی پاپیش گذاشته واقدام نمایم. بااین تفکر، تردیدهایم را کنارگذاشتم وتصمیمگرفتم که اگرقراراست اینکاررابکنیم، بایدآن رادرست انجام دهیم.

جهت برنامه ریزی برای ملاقاتمان با نماینده ی دفتر پلوسی به تعدادی از دیگر اعضاء وسفرا ی نایاک درسان فرانسیسکو پیوستم. ماخیلی زود خود را “تیم پلوسی” نامیدیم ومتعهد شدیم که وقت، فکرونیرویمان رابرای یکنشست موفقیتآمیز به بهترین شکل به کارگیریم. هدفی که به طور شخصی دنبال می کردم تغییر در دیدگاه یک عضو کنگره در مورد یک موضوع خاص و یا به دست آوردن رأیش برای یک لایحه ی به خصوص نبود. حداقل نه هنوز. درعوض، این ملاقات را بیش از هر چیز فرصتی میدانستم تا ثابت کنیم آمریکاییان ایرانی تبار(ازجمله خودمن) به شکلی حرفه ای وسازمان یافته قادر به اتحاد برای رسیدن به یک هدف مشترک هستند.

 

به محض این که همگی دستورکاری تبیین کردیم ودلایل اهمیت نایاک واهداف آن، دررابطه بامشارکت مدنی را ازمنظرهریک ازافراد مطرح کردیم، تردیدهایم جای خودرابه انگیزه وشوقی تازه دادند. هریک ازمازندگی وتجربیات مختلف ودلایل منحصر به فردی برای حمایت ازنایک داشتیم. با این حال، همه دراین اهداف متحد وهم نظر بودیم: بالا بردن وجهه ی سیاسی آمریکایی های ایرانی تبار در منطقه ی خلیج، یادگیری اینکه چگونه در زندگی اجتماعی مؤثرتر باشیم، واقدام برای جلوگیری از جنگ با ایران. درطول یک دوره ی دوماهه، علی رغم مشغله های زیاد اعضا، “تیمپلوسی” ساعت هابرای ارائه ومعرفی خودبه بهترین نحو تمرین کرد. مایکدیگررادربه اشتراک گذاشتن داستان های مان تشویق کردیم وهریک ازما برای اطمینان ازموفقیت جلسه نقشی مشخص ایفا کردیم. درتمامی این مدت، ما نظرات یکدیگر راپذیرفتیم، درمورد عملکرد دیگری نظر دادیم ومهمتراز همه به عنوان یک تیم کارکردیم.

جلسه ی ما با دن برنال، مدیرمنطقه ای خانم پلوسی مراسرشارازانرژی واعتمادبه نفس کرد. مکالمه ی ما حرفه ای، سازمان یافته وپرباربود. مابحث جالبی درمورد اهداف نایاک برای حمایت ازدیپلماسی وحقوق بشر، وجلوگیری ازجنگ با ایران داشتیم. همچنین فرصتی بود برای اینکه خدمات جامعه ی محلی نایاک را برای او پر رنگ تر سازیم. تجربه ی موفقی بود. چراکه حس می کردم کاربزرگی انجام داده ام. نتیجه ی همه ی کارهای مان رابه خوبی دیدیم. به جای حس بد بینانه یا ملال آور نسبت به تغییر وضع موجود، به خاطر اینکه توانسته بودم با دیگران به طورمستقیم در رابطه باموضوعاتی که زندگی ما را تحت تاثیر قرار میدهد فعالیت کنم احساس دلگرمی میکردم.

 

تجربه ی همکاری بانایاک اهمیت مشارکت مدنی را به من آموخت. چرا؟ چون این فرصت را به هریک ازما می داد تا حرف هایمان را به گوش جامعه برسانیم، رهبری خود رانشان دهیم و در مورد مسائلی که برای ما بیشترین اهمیت را دارد اقدامی مستقیم وموثر داشته باشیم. من مشتاقانه خود را دراین راه به چالش میکشم کار وبه فعالیت درنایاک درراستای اهداف مشترک جامعه آمریکایی های ایرانی تبار ادامه خواهم داد.

 

علاوه برعضویت وفعالیت داوطلبانه درنایاک، گیسو، وکیلی است که به عنوان دبیر شورای استخدام درویزامشغول کاراست. اودارای مدرک دکترای حقوق ازدانشکده ی حقوق دانشگاه سانتا کلار او مدرک کار شناسی اقتصاد ومطالعات جهانی ازدانشگاه سانتا باربارا است. گیسو در سان فرانسیسکوی کالیفورنیا با شوهرش زندگی میکند.

سه راه به سوی معامله ی هسته‌ای با ایران

سه راه به سوی معامله ی هسته‌ای با ایران
‎نوشته رضا مرعشی ۱۳ مه‌ ۲۰۱۳

‎ در بحبوحه ی تشدید تحریم‌ها و لاف‌ها ی دروغین هسته‌ای غافل شدن از مذاکرات ۱۵ مه‌ کاترین اشتون، رئیس سیاست خارجی‌ اتحادیه اروپا و سعید جلیلی، رهبر مذاکره اگر تهران جهت پیگیری گفت و گو‌ها ی بین ۵+۱ و ایران در استانبول آسان است‫.‬

‎آخرین دور از مذاکرات چند جانبه بی‌ نتیجه به پایان رسید و کمی‌ بیش از یک ماه برای تنظیم قرار یک جلسه ی رو در رو طول کشیده است. در حالی‌ که هیچ تاریخی برای دور جدیدی از مذاکرات با نمایندگان هفت کشور مشخص نشده، نشست آتی میان اشتون و جلیلی فرصتی برای شروع برنامه ریزی برای چگونگی‌ پرحاصل تر کردن مذاکرات نسبت به قبل است.

‎قرار گرفتن در مسیر امیدوار کننده تری از مبادلات متناوب فعلی نیاز به چند مرحله ی کلیدی دارد:

تعادل بخشی به برگه‌ پیشنهادات متقابل
‎دولت اوباما و متحدانش در ۵+۱سزاوار اعتبارند. آنها (و اگر منصف باشیم، ایران) حاضر به کوچکترین حرکتی از مواضع تسلیم نشدنی خود در طول ۲۰۱۲ نبودند، اما با ارائه متواضعانه و موقت کاهش تحریم ها  در ازای محدودیت‌ها ی قابل اثبات بر برنامه ی هسته‌ای ایران، خردمندانه توپ را در زمین تهران قرار دادند. این گام اولین مهم‌ است و حال نوبت ایران برای حرکت رسیده اما پیشنهاد فعلی معامله‌ای که تهران توان عرضه ی آن را در ایران داشته باشد فراهم نمی‌‌سازد. و اگر تهران توان عرضه ی معامله را به زینفعان سیاسی داخلی‌ مختلف خود نداشته باشد، ما دوباره به خانه ی اول باز خواهیم گشت. همین اصول در واشنگتن هم صادق هستند. تعادل بخشی به برگه‌ ی پیشنهادات از طریق یک فرایند گام به گام بر اساس روابط متقابل فراهم آورنده ی عظیم‌ترین فرصت ساخت رابطه ی دو طرفه ی ماندگاری خواهد بود که توان بر جای ماندن در سیاست ستیزه جوی  داخلی‌ هر دو پایتخت را دارد.اگر این به این معنا باشد که ما برای دریافت بیشتر باید ارائه ی بیشتری داشته باشیم، ما باید سرمایه ی سیاسی را برای انجام آن‌ بگذاریم.

گسترش مذاکرات
‎ایران برای حل هفت چالش امنیت ملی‌ ایالات متحده که منع گسترش سلاح، امنیت انرژی، سوریه، افغانستان، عراق، مبارزه با تروریسم و صلح اسرائیل و فلسطین هستند، حیاتی است. موقعیت موجود آمریکا در برابر ایران هر هفت چالش را تشدید می‌کند. با وجود این، دولت اوباما به مدت طولانی‌ از مذاکرات (بی‌ خیال گفت و گوی‌ها ی واقعی) با ایران جز در حوزه ی منع گسترش سلاح هسته‌ای خودداری کرده، اما همیشه اینطور نبوده است. دور اول مذاکرات در سال ۲۰۰۹ با تمرکز بر برنامه هسته‌ای ایران انجام شد، اما بحث‌ها ی حاشیه ای در کنار تمرکز بر روی مبحث اصلی‌ صورت گرفتند.این تصادفی نیست که هر دو طرف در دوره ی ریاست جمهوری اوباما به نزدیکترین نقطه ی توافق   رسیده اند. ۵+۱ و ایران باید دوباره در همان سطح گفت گو کنند، چرا که راه حل وضع همواره رو به وخامت حقوق بشر در سوریه و ایران ( با تفاوت در مقیاس و گستردگی شان) فرصت‌هایی‌ منحصر به فرد را ارائه میدهند. در آماده سازی برای مذاکرات چند حزبی بعدی، اشتون باید به جلیلی ابلاغ کند که ۵+۱ آماده ی مذاکره در زمینه ی نگرانی مشترک بر سوریه و حقوق بشر در ایران است.اگر دور بعدی مذاکرات ( و یا هر مذاکراتی در آینده ) صرفاً محدود به برنامه ی هسته‌ای ایران باشند، به احتمال زیاد با شکست مواجه خواهند شد.

آغاز با در ذهن داشتن پایان
‎در طول زمان دولت اوباما، اولویت آمریکا تلاش برای اقدامات کوچک اعتماد ساز بدون روشن سازی اهداف بلند مدتش در برابر ایران بوده. این بهتر از هیچ است، اما با توجه به عدم وجود اعتماد میان واشنگتن و تهران، کارایی‌ گام‌های تاکتیکی کوچک لازم است و تا امروز این گام‌ها بی‌ تأثیر بوده اند. به همین دلیل است که دولت اوباما همراه با متحدانش در ۵+۱، باید بر تعیین خواسته‌ای نهایی تصمیم گرفته -چشم اندازی دقیق برای روابط عادی با ایران- و پس از آن‌ به وضوح این را به تهران بگویند. هدف از تحریم ها، جنگ اینترنتی، ترور مخفیانه، و دیگر اشکال فشار چیست؟ این موضوع به ندرت عنوان می‌‌شود، و نشانگر این حکمت است که اگر نمی‌دانید کجا می‌روید، هر راهی‌ شما را به آنجا خواهد رساند. تنها در حالتی که واشنگتن و تهران قادر به دیدن یک نور در انتهای تونل باشند، بی‌ میلی برای مخاطره کردن جهت صلح به احتمال زیاد باقی‌ خواهد ماند، و در عوض هر دو طرف اختلاف را به سمت یک رویارویی نظامی که هر دو به طور جداگانه در پی‌ جلوگیری از آن هستند، افزایش و ادامه خواهند داد.

شکست تلاش محافظکاران نوین در جهت متلاشی کردن یک سازمان ضد جنگ آمریکائی

م. جی. روزنبرگ

 ۵ مه ۲۰۱۳

ستیز بر سر جنگ با ایران چند جبهه ی مختلف دارد. داخل واشینگتون، خط نبرد میان دو گروه است، از یک طرف ائتلاف یا اتحادیه ی متشکل از گروهای صلح طلب و امنیتی کوچک، حامی عدم اشاعه سلاح های هسته ای و گروهای ضد جنگ که طرفدار یافتن راه حلی مناسب در بن بست (روابط با) ایران، و دیگری ماشین جنگ خواه با پشتوانه مالی زیاد، متشکل از سازمان های محافظه کاران  نوین که بر این باورند که جنگ باید سالیان پیش آغاز میشد.

سازمان مرکزی در جبهه ائتلاف ضد جنگ، شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایک)، بزرگترین سازمان مردمی آمریکائی های ایرانی تبار است. نایک پیشرو در مخالفت با جنگ، طرفداری از دیپلماسی و مخالفت با تحریم های گسترده ای که تنها به مردم ایران صدمه میزند می باشد. و این سازمان هم زمان با این تلاش ها تهران را برای سابقه ناگوار حقوق بشرش سرزنش می کند.

با دسترسی به کاخ سفید، وزارت امور خارجه، و رسانه ها، نایک بیشتر و بیشتر برای گروه جنگ طلبان مشکل ساز شده است، تا حدی که به یکی از اصلی ترین هدف حملات آنان مبدل شده است.

سر دمدار حملات، سید حسن داعی الاسلام, در یک ایمیل داخلی چنین بیان کرد “از بین بردن” نایک و رئيس آن “بخشی جدایی ناپذیر در مقابله با سیاست پرزیدنت اوباما و هیلاری کلینتون (وزیر سابق امور خارجه) است”. به عبارت دیگر، از بین بردن نایک برابر است با از بین بردن سیاست دولت آمریکا در جلوگیری از جنگ.

داعی الاسلام مشغول تبلیغات گسترده افترا آمیز و متهم کردن نایک به لابی گری برای جمهوری اسلامی ایران بوده و می باشد- اتهامی مضحک که با توجه به حمایت بدون ابهام نایک از جنبش طرفداران دموکراسی در ایران، اما ادعایی که اثبات صحت آن سازمان را به طور کامل نابود خواهد نمود.

نایک، در واکنش به این امر و برای مقابله، در جواب داعی الاسلام را با اتهام افترا به دادگاه فراخواند.

بدون شک نایک از این امر آگاه بود که شکایت کردن و به دادگاه کشیدن داعی الاسلام شروع نبردی مانند نبرد داوود و جالوت (و یا گذشتن از هفت خان رستم خواهد بود)،علی الخصوص که در پرونده ی شکایت از افترا، قوانین ایالات متحده بر عليه شاکی است.

در این مقابله اما واقعیت امر و نتیجه حاصل تلخ تر از آن بود. علاوه بر قوانین ضد شاکی در آمریکا و ضعف مالی سازمان نایک در مقایسه با رقیب قابل توجه بود. محافظکاران نوین تصمیم بر وارد کردن ضربه ای کاری و از بین بردن نیروهای ضد جنگ داشتند. در واقع، دانیل پایپس (Daniel Pipes)، بنیه مالی بسیار بالا و بعنوان فعال ضد مسلمان، طرفدار جنگ، و ضد اوباما، از استفاده از بازوی حقوقی سازمان خود (انجمن خاور میانه) قدم به پشتیبانی از داعی الاسلام گذاشت. پایپس یک تیم حقوقی درجه یک از ششمین بزرگترین دفتر وکالت جهان، با رهبری وکیل سابق کاخ سفید (درزمان جورج بوش) بردفورد برنسون (Bradford Berenson) را برای دفاع از داعی الاسلام استخدام کرد.

در ابتدا تأکید داعی الاسلام در دادگاه بر حقیقت اظهارات خود بود و اینکه نایک باید مجبور به رو کردن اسناد و مدارک خود شود تا صحت ادعای ایشان در کنترل تهران بر امور نایک ارزیابی گردد. نایک همکاری کرد و تیم حقوقی وابسته به داعی الاسلام جست و جوی خود را در هزاران ایمیل، اسناد و مدارک، و روزشمارهای نایک بطور وسیع انجام داد.

با این وجود، ذره ای از شواهد در جهت تایید ادعای واهی داعی الاسلام یافت نشد و جست و جو با سر خوردگی تیم ایشان به اتمام رسید. در عوض این اسناد یک حقیقت بسیار ساده را نشان داد:  نایک یک سازمان مردمی مستقل وتحت حمایت جامعه آمریکایی های ایرانی تبار است، و در جهت همکاری  با تمامی احزاب مناقشه از جمله دولت های ایالات متحده، ایران، و اسراییل تلاش می کند.

بعلت عدم اثبات اتهام وارده، داعی الاسلام از ادعای خویش که نایک لابی جمهوری اسلامی است عقب نشینی کرد. این برای نایک پیروزی بزرگی به حساب میامد و اگر مرافعه دادگاهی درکشور دیگری مطرح شده بود ، نتیجه آن بر شکست داعی الاسلام و پیروزی کامل نایک گرفته می بود.

اما در ایالات متحده شاکیان (در این مورد نایک) باید یک قدم فراتر رفته و نه تنها خدشه دار شدن نام خود را به اثبات برساند، بلکه همچنین می بایست کینه توزانه بودن عملکرد طرف مقابل را هم ثابت می کرد. پس نایک باید ثابت میکرد که داعی الاسلام میدانست که دروغ میگوید، امر بسیار مشکلی که تحت شرایط موجود برای و متقاعد کردن قاضی بسیار محافظه کار و منصوب بوش ، جان بیتس (John Bates)، — همان قاضی که در پرونده ی والری پلیم (Valerie Plame) از جرایم دیک چینی (Dick Cheney) چشم پوشی کرده بود و او را از مخمصه نجات داده بود– که داعی الاسلام  کینه توزانه عمل کرده احتمالا امکان ناپذیر بود.

نایک موفق به این کار نشد و قاضی در نتیجه بخشی از هزینه های “تحقیق  و اکتشاف” ( ۱۸۴،۰۰۰$) را از  داعی الاسلام به نایک انتقال داد. اما این تنها پیروزی  داعی الاسلام بود.

در این روند نه تنها ادعای این که نایک لابی خارجی است در هم شکسته است بلکه دانیل پایپس و محافظه کاران نوین هزینه ی بسیار بیشتر از ۱۸۴،۰۰۰$ را خرج تلاش های خویش برای نابودی نایک کردند. آن ها امیدوار بودند که قسمتی بزرگتر از این خرج را بردوش نایک بگذارند تا از این طریق خالی کردن خزانه سازمان، آن را از پای بیندازند.

اگرچه نایک موفق به حذف هنگفت ترین قلم درخواستی در تومار اهداف داعی الاسلام شد، اما نایک به جا ماند و یک قبض ۱۸۴،۰۰۰$، مبلغی که اکنون درمرحله استیناف است. بطور خلاصه،حمله ی داعی الاسلام نتجیه معکوس داد و ظاهرا ایشان (یا پایپس) را در چاله نشاند. در واقع، هفته ی گذشته در حین یک مصاحبه ی تلفنی مطبوعاتی  داعی الاسلام از خبرنگاران برای تامین مخارج طرف خود درخواست کمک مالی کرد!

بنابراین در پایان این روند پنج ساله، هیچ مدرکی برای اثبات این اتهام که نایک لابی گری برای رژیم ایران است پیدا نشد؛ هدف “از بین بردن نایک” به طور کامل شکست خورده و این سازمان همچنان به عنوان یکی از برجسته ترین صداها در سیاست ایران در واشنگتن مطرح است؛ و اکثریت هزنیه ی تحقیق و اکتشاف برای متهم و حامیان محافظه کاران نوین او باقی مانده است.

یک روز نه چندان خوب برای لابی طرفداران جنگ، اما روزی بسیار خوب برای آمریکایی ها که از ایده درگیر شدن درسومین جنگ در خاور میانه -با وجود درگیری در عراق و همزمان با حضورفعال سربازان ما در افغانستان – کاملا هولناک بنظر میرسد.

ام. جی. روزنبرگ خبرنگار ویژه ‘واشنگتون سپکتیتور ‘(Washington Spectator) میباشد. او ۱۵ سال به عنوان یک  دستیار سنا و مجلس نمایندگان  به مشغول به کار بوده و اخیرا برای “میدیا مترز فرآمریکا” (Media Matters For America) به عنوان پژوهشگر سیاست خارجی کار میکرد. در اوایل کار  سردبیر خبرنامه سازمان ای پک (AIPAC)،”نیر ایست ریپورت” (Near East Report) بود. از ۲۰۰۹-۱۹۸۸، او مدیر سیاست در اسرائیل پالیسی فروم (Israel Policy Forum) بود.