نایاک از آزادی آتنا فرقدانی، کاریکاتوریست ایرانی، استقبال کرد 

واشینگتن، دی سی ـــ پس از آزادی آتنا فرقدانی، کاریکاتوریست ایرانی، از زندان شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک، بیانیۀ زیر را صادر کرد:

” نایاک از آزادی آتنا فرقدانی پس از تحمل هجده ماه زندان در رابطه با کشیدن کاریکاتوری سیاسی و انتقادآمیز

از مسئولان ایران استقبال کرده، و درخواست خود را از دولت ایران برای آزادی بی درنگ تمام زندانیان سیاسی ـ عقیدتی را که غیر عادلانه زندانی شده اند، تکرار می کند.

فرقدانی پس از کشیدن یک کاریکاتور در اعتراض به طرح پیشنهادی مجلس که دسترسی به وسایل پیش گیری از بارداری را محدود و عقیم سازی داوطلبانه را ممنوع می کرد، و در آن حیوانات را به عنوان نمایندگان مجلس به تصویر کشیده بود در حکم اولیه به بیش از دوازده سال زندان محکوم شده بود. وی در زندان توسط زندانبانان مورد بدرفتاری قرار گرفته، مدتی را در سلول انفرادی گذرانده و آزمایش بکارت روی او انجام شده بود. خوشبختانه، درخواست تجدید نظر فرقدانی موفقیت آمیز بود و دادگاه حکم او را به هجده ماه کاهش داد، که امکان آزادی وی را فراهم کرد.

“زندانی کردن و هتک حرمت فرقدانی شرم آور و در تناقض با تعهدات بین المللی حقوق بشر ایران بود. در حالی که اظهارات حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، در مخالفت با حبس منتقدان دولت مثبت هستند، تندروها به هدف قرار دادن و زندانی کردن فعالان آزادی بیان ادامه می دهند. ایران باید فعالیت بیشتری انجام دهد تا تضمین کند که شهروندانش می توانند بدون واهمه از آزار و اذیت دولت و حبس غیر عادلانه نظرات خود را آزادانه بیان کنند.”

 

 

 

Omid-300x185

نایاک خواستار آزادی فیزیکدان ایرانی شد

شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک، با صدور بیانیه ای خواستار آزادی امید کوکبی، فیزیکدان ایرانی شد، که از ۵ سال پیش در زندان اوین محبوس است. بیانیه نایاک در پی انتشار گزارش هایی صادر شده که حاکی از ابتلاء امید کوکبی به سرطان کلیه است که جان او را به خطر انداخته است. 

«نایاک از مسئولان ایران می خواهد که بی درنگ امید کوکبی را آزاد کنند و امکان مراقبت فوری پزشکی را برای او فراهم آورند تا بتواند با بیماری که جان او را تهدید کرده، مبارزه کند. گزارش هایی منتشر شده که حاکی ازعدم دسترسی کوکبی به خدمات مناسب پزشکی طی دوران طولانی حبسش است. این در حالی است که وی به مشکلات شدید جسمی از جمله سنگ کلیه مبتلا بوده است. عدم دسترسی او به خدمات مناسب پزشکی احتمالاً سبب ابتلاء‌ وی به سرطان کلیه شده است. خانواده آقای کوکبی از مسئولان ایران خواسته اند او را به خاطر وضع جسمی بحرانی اش، که می تواند کشنده باشد، آزاد کنند. 

همچون دیگر زندانیان سیاسی اوین، اتهاماتی که علیه کوکبی مطرح شده، به نظر بی اساس و دارای انگیزه سیاسی می رسد. طی دورانی که کوکبی، که دکترای فیزیک دارد، در دانشگاه تکزاس در آستین مشغول به کار بود، به ایران سفر کرد و در این سفر، بازداشت، و بدون آن که مدرکی علیه وی ارائه شود، به جرم ارتباط با دولت بیگانه، به ده سال حبس محکوم شد. کوکبی اظهار داشته که به دلیل تخصص وی در فن آوری لیزر، زندانی کردنش تلاشی بوده برای وادار کردن او به همکاری نظامی.  بنا به گزارش ها، دو سال پیش، دیوان عالی کشور ایران حکم زندان علیه کوکبی را باطل کرد، اما دادگاه انقلاب اسلامی این تصمیم را زیر سؤال برده و کوکبی را در زندان نگاه داشته است. سی و یک برنده جایزه نوبل  در نامه ای به رهبر ایران خواستار آزادی بی قید و شرط امید کوکبی شده اند. 

در حالی که ایران در پی تعامل سازنده است و به سوی بازگشت به اقتصاد جهانی گام برمی دارد، برای آن کشور حیاتی است که به تعهدات بین المللی خود به مبانی حقوق بشر پایبند باشد و تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کند. ما از مقامات ایرانی می خواهیم که برای آزادی بی درنگ کوکبی اقدام کنند و امکان دستیابی او را به خدمات فوری پزشکی فراهم آورند.»

جیسون رضاییان، روزنامه نگار بازداشت شده واشینگتن پست (سمت چپ تصویر)، به همراه آنتونی بوردین در شمال تهران، ایران

با دوست من، جیسون رضاییان که در ایران زندانی شده آشنا شوید

 

ترجمه: پوپک محبعلی

دوست من جیسون رضاییان، روزنامه نگار ایرانی- آمریکایی اخیرا در ایران دستگیر شده است. هنگام یورش به خانه جیسون، همسر ایرانی وی به همراه دو نفر دیگر که دارای تابعیت دوگانه بودند نیز بازداشت شدند. طی یک هفته ای که از بازداشت او گذشت، چهار فرد ناشناس به طور مداوم خانواده و دوستان جیسون را در رابطه با مسائل مختلف ترسانده اند، از جمله در رابطه با محل نگهداری وی، اتهامات وارده بر او، اینکه دقیقا چه کسی پشت پرده ی بازداشت جیسون هست، و اینکه مشخص نیست چقدر طول بکشد تا بی گناهی او اثبات شود. از آنجایی که جیسون از فشار خون بالا رنج می برد، به داروهایش نیاز مبرم دارد. بدون مصرف دارو، سلامتی او در خطر است.

به نظر برخی از افراد، جیسون آخرین نفر از میان تعداد بسیاری از روزنامه نگاران است که دولت ایران با آنان به طرز وحشتناکی برخورد کرده است. عده ای دیگر او را به خاطر یادداشت های پراکنده اش و یا ستون های نوشته شده توسط جیسون در واشینگتن پست می شناسند. اما برای من، او جیسون، دوست خوبم است که در ایران نیز روزنامه نگار برجسته ای به شمار می رود.

جیسون رضاییان، روزنامه نگار بازداشت شده واشینگتن پست (سمت چپ تصویر)، به همراه آنتونی بوردین در شمال تهران، ایران

جیسون رضاییان، روزنامه نگار بازداشت شده واشینگتن پست (سمت چپ تصویر)، به همراه آنتونی بوردین در شمال تهران، ایران

جیسون در گزارش هایش دیدگاه یا وابستگی سیاسی ندارد، و در نزاع های جناحی که نشان بارز سیاست ایران است نیز جانب جناح خاصی را نمی گیرد. در عوض، من شاهدبوده ام که نام او به عنوان یکی از بهترین خبرنگاران مستقر در تهران در حافظه تاریخی ثبت شده است. هنگامی که برای استخدام در واشینگتن پست مصاحبه داشت، من یکی از مراجع او بودم. سردبیر از من پرسید: “چرا باید جیسون را استخدام کنم؟” پاسخ من این بود که “چون هر کسی نمی تواند مسیر پر پیچ و خم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حاکم بر ایران را هدایت کند و جیسون این کار را بهتر از هرکسی انجام می دهد”. نگاهی مختصر به گزارش های او طی دو سال گذشته خود گویای این امر است.

در حالی که برای همگان آشکار است که جیسون یک روزنامه نگار کاملا برجسته و با استعداد است، خانواده و دوستانش به شما خواهند گفت که موهبت واقعی او، قلب مهربانش است. علیرغم اینکه همیشه ضرب العجلی برای انجام کارها و ارائه گزارش هایش دارد، برای دیگران وقت می گذارد و به حرف های ایشان گوش می دهد، نظرات خودش را با آنها درمیان می گذارد، و با شوخ طبعی، منش و خنده های دلچسبش همه را به سوی خود جذب می کند. از کمک به افراد برای مستقر شدن و جاافتادن در تهران گرفته تا معرفی فرصت های بی شمار گردشگری و دیدنی های ایران به خارجی ها- جیسون فردی است که همه زمانی که به کمک، مشورت یا دلداری احتیاج دارند، به سراغ او می روند.

هنگامی که پدرش به طرز غم انگیزی در سال 2011 فوت کرد، جیسون برای مدت کوتاهی به قصد جمع و جور کردن کسب و کار خانوادگی تجارت فرش ایرانی به زادگاهش در منطقه خلیج سانفرانسیسکو بازگشت. من با او تماس گرفتم تا کمک کنم استراحت کوتاهی به ذهنش بدهد. یک هفته بعد یک فرش ایرانی نفیس به در خانه ی من رسید. دیگران نیز هدایای غافلگیر کننده ای دریافت کردند. جیسون اصرار داشت این کمترین کاری است که می تواند برای دوستان خوبش انجام دهد، و همچنین شیوه ای پسندیده برای یادبود پدرش است: پس از بحران گروگانگیری در ایران، پدر جیسون به بیش از 40 نفر از گروگان ها هنگام بازگشتشان به آمریکا فرش ایرانی هدیه داد. همانطور که از قدیم گفته اند، “میوه پای درخت می افتد”.

سه روز پیش از حمله ماموران امنیتی به خانه جیسون در تهران، ما به اتفاق هم در وین بودیم تا مذاکرات هسته ای ایران را پوشش خبری بدهیم. بیش از شش ماه بود که او را ندیده بودم و همزمان شدن برنامه کاری مان خبر بسیار مسرت بخشی بود. هنگامی که مذاکرات یک روز زودتر از موعد مقرر به پایان رسید، صبح روز بعد ما یکدیگر را برای صرف صبحانه در یک رستوران ملاقات کردیم، و تا چهار ساعت بعد همچنان با هم حرف می زدیم- البته نه در مورد سیاست، بلکه در مورد زندگیمان. جیسون به من گفت که تا چه حد از زندگی متاهلی لذت می برد و رضایت دارد، و راجع به امیدها و آرزوهای خود و همسرش صحبت کرد. وقتی از هم جدا می شدیم، با هم قرار گذاشتیم حدود یک هفته ی بعد یا بیشتر در سانفرانسیسکو همدیگر را ببینیم. عصر همان روز هنگامی که جیسون وین را به مقصد تهران ترک می کرد، برایم نوشت “هنگامی که یک هفته ی دیگر یا کمی بیشتر به سانفرانسیسکو بیایم با تو تماس می گیرم”. من نیز برایش نوشتم “سعی کن چند روزی بمانی، حتما خیلی خوش می گذرد”، اما هرگز شانس دیدن دوباره او را نداشتم. 24 ساعت پس از اینکه به من به واشینگتن رسیدم، افرادی ناشناس او را به مقصدی نامعلوم در ایران منتقل کردند.

جیسون با روح آرامی که دارد می توانست یک زندگی آرام و بی دردسر در آمریکا را انتخاب کند. او با عشق به ریشه هایش به ایران بازگشت. او به من گفت “هرگز فراموش نکن اهل کجا هستی و از کجا آمده ای”. در تمام این سال هایی که جیسون را می شناسم، او به طرز خستگی ناپذیری به دنبال ساختن پلی میان ایران و دنیای خارج از ایران بوده است- حتی زمانی که دیگران سعی داشتند پلی که وی بر روی آن ایستاده است را نابود کنند.

با وجود این، نباید نگرش ذهنی مثبت وی را با ساده لوحی اشتباه گرفت. جیسون همواره با دیدی روشن و مثبت به چالش های پیش روی ایران و نیز زندگی خود نگریسته است. حتی در آخرین گفتگویی که اخیرا در وین داشتیم، او چشم انداز امیدوارانه ای نسبت به آینده ایران داشت. شاید به همین دلیل است که من طی هفته گذشته هر روز با دل پیچه از خواب بیدار شده ام- اینکه بگویم “شما فرد اشتباهی را دستگیر کرده اید “، برای توضیح این وضعیت غم انگیز به هیچ وجه کافی نیست.

هنگامی که دوستتان دستگیر شده و شما در آنسوی دنیا هستید، احساس ناتوانی می کنید. قلبم به من می گوید جیسون را ناامید کرده ام، چون هیچ کاری برایش انجام نمی دهم- اگرچه ذهنم آگاه است که نمی توانم کاری بیش از این برایش بکنم. هرچه مدت زمان بازداشت وی بیشتر طول بکشد، من احساس مسئولیت بیشتری می کنم تا اجازه ندهم داستان او به فراموشی سپرده شود. وقتی که هیچ پیشرفتی در کار حاصل نشود، اخبار مربوط به آن منقضی می شوند و احتمالا دستگیرکنندگان جیسون به خوبی از این امر آگاهند. بنابراین، این اولین تلاش من برای زنده نگه داشتن این ماجراست. امیدوارم که این آخرین تلاش من باشد- البته این به دولت ایران بستگی دارد، نه به من.

اصل این مقاله را می توانید در هافینگتون پست بیابید.

Happy_Iranians2

نایاک بازداشت شدن جوانان ‘شاد’ را محکوم میکند  

واشنگتن، دی‌سی – شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک بیانیه‌ی زیر را منتشر کرد:

نایاک مقامات ایران را برای دستگیری شش جوان و اجبار آنان به اعتراف در تلویزیون دولتی به خاطر تولید ویدیویی که در آن با آهنگ “خوشحال” می رقصند،‌ محکوم می‌کند.

این ویدیو کاری نمایشی با هدف جلب توجه رسانه‌ها به فضای متفاوت ایران است. نیروهایی که در حاکمیت ایران حضور دارند، خواستار انزوای هرچه بیشتر مردم ایران در دنیا هستند. در طی هشت ماه گذشته، آنان موارد نقض حقوق بشر را – در جهت ضربه زدن به روند گشایش در داخل، و در تلاش برای جلوگیری از برقراری روابط مثبت با خارج – افزایش داده‌اند. در حال حاضر این نیروها جوانان را به خاطر رقصیدن در یک موزیک ویدیو دستگیر و آنها را وادار به اعتراف در تلویزیون دولتی کرده‌اند.

به نظر می‌رسد مقامات ایرانی از ماهیت کنایه‌آمیز بازداشت جوانان ایرانی به جرم رقص با آهنگ “خوشحال” آگاه نیستند. مردم ایران نمی توانند به اجبار در دنیایی زندگی کنند که در آن غنی سازی یک حق است ولی خوشحالی نیست.

در غیاب آتش افروزی‌های محمود احمدی نژاد که اعتبار ایران را در سطح بین‌المللی خدشه دار می‌کرد، تندروها در حال انجام چنین اقدامات تحریک‌آمیزی هستند تا کشور را در انزوا و ضعف کنونی نگه دارند.

این بازداشت ها تنها چندی پس از این صورت گرفته که حسن روحانی خواستار پایان دادن به محدودیت های ارتباطات اینترنتی در ایران شده بود. او گفته بود: “‌ما باید حق شهروندانمان را برای اتصال به شبکه جهانی وب به رسمیت بشناسیم”.

دولت ایران پایبندی به تعهدات بین‌المللی حقوق بشر را به رسمیت شناخته است. روحانی رئيس جمهور کنونی، باید نسبت به حفظ تعهداتش قدم بردارد و در برابر این‌گونه پیمان‌شکنی‌ها منفعل عمل نکند.

 

Yahoo

به یاهو بگویید دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند

می‌دانیم که دولت ایران اینترنت را سانسور و کنترل می‌کند و حق اساسی ایرانیان برای ارتباط آزاد را نقض می‌کند. اما آیا می‌دانید که شرکت آمریکایی یاهو هم به محدود کردن دسترسی ایرانیان به اینترنت کمک می‌کند؟

یاهو تصمیم گرفته است که به ایرانیان اجازه راه اندازی ایمیل جدید ندهد. در حالی که۶۳٪ از ایرانیان هنوز از یاهو به عنوان ایمیل اصلی‌شان استفاده می‌کنند و قطع این سرویس باعث روی آوردن اجباری بسیاری از مردم ایران به ایمیل ارائه شده توسط دولت ایران خواهد شد.

ما در جلوگیری از مسدود کردن دسترسی ایرانیان به ابزارهای ارتباطی موفقیت زیادی داشته‌ایم. شرکت‌های تکنولوژی سالها بود که ابزار و خدمات خود را به ایرانیان ارائه نمی‌کردند – اما نایاک و بسیاری از دیگر سازمان‌ها و افراد توانستند این تحریم‌ها را لغو کنند و شرکت‌هایی مثل گوگل و اپل را راضی کنند که به ایرانیان اجازه دسترسی به ابزارها و خدمات‌شان را بدهند.

در اواخر سال گذشته، نایاک با گروه‌هایی مثل بریم، اتحاد برای ایران، و کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران همکاری کرد تا به ماریسا مایر، رییس شرکت یاهو، بگوید این سیاست را تغییر دهد و امکان دسترسی ایرانیان به ایمیل را فراهم کند.

متاسفانه یاهو پیام را دریافت نکرد.

به ما کمک می‌کنید این سیاست یاهو را تغییر دهیم؟ لطفا چند لحظه وقت بگذارید و این نامه را امضا کنید تا از رییس یاهو بخواهیم که دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند.

نایاک از اطلاعات خصوصی شما حفاظت می‌کند و به شما درباره این مسئله و کمپین‌های مشابه، اطلاع رسانی‌ می‌کند. نایاک اطلاعات شما را نمی‌فروشد و در اختیار دیگران قرار نمی‌دهد.

مسدود کردن ایمیل برای ایرنیان را متوقف کنید.
سرکار خانم ماریسا مایر،
لطفاً توانایی راه اندازی ایمیل جدید را به ایرانیان اعاده کنید.
(امضا)

Shaheed

استقبال نایاک از تمدید ماموریت احمد شهید

Shaheed

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) از تصمیم امروز شورای حقوق بشر سازمان ملل برای تمدید ماموریت احمد شهید، گزارشگر ویژه ایران استقبال می‌کند. احمد شهید در چند سال گذشته نقش مهمی در گزارش موارد نقض حقوق بشر در ایران داشته است. تمدید ماموریت او قدم مهمی است که حکومت ایران را برای نقض حقوق شهروندانش وادار به پاسخگویی کند و باعث شود این حکومت به حقوق شهروندانش احترام بگذارد.

نایاک همواره از حکومت ایران خواسته که به احمد شهید اجازه دهد به این کشور سفر کند و به درخواست‌های مکرر او پاسخ دهد. دیدار اخیر احمد شهید با مقامات بلندپایه قوه قضائیه ایران که مسئول اعدام‌های نگران کننده در ایران است، قدم موثری بود. از سال ۲۰۱۱ که احمد شهید مامور تحقیق درباره وضعیت حقوق بشر در ایران شد، حکومت ایران هنوز به او اجازه نداده به این کشور سفر کند و به درخواست‌های مکرر او برای ارائه اطلاعات، پاسخی نداده است. نایاک امیدوار است تماس‌های اخیر با مقامات ایران، منجر به همکاری بیشتری شود.

نایاک یکی از سازمان‌هایی است که در سال ۲۰۱۱ برای شروع ماموریت گزارشگر ویژه تلاش کرد و از آن زمان، همواره حامی سرسخت فعالیت احمد شهید بوده است. نایاک معتقد است برای این که دولت ایران به حقوق شهروندانش احترام بگذارد، نظارت چندجانبه و ایجاد سازوکاری برای پاسخگویی مانند فعالیت دبیرکل سازمان ملل، گزارشگر ویژه حقوق بشر، و همچنین سازمان‌های غیردولتی اهمیت زیادی دارد.

نایاک همچنین از تلاش‌های دیپلماتیک آمریکا و سایر کشورها برای رابطه با ایران حمایت می‌کند و معتقد است این تلاش‌ها برای وضعیت حقوق بشر در ایران مفید است چرا که باعث تقویت جامعه مدنی در ایران می‌شود. نایاک همچنین حامی طرح مسئله حقوق بشر در این گفتگوهاست.

امیدواریم حسن روحانی به وعده‌های انتخاباتی‌اش جامه عمل بپوشاند، دولت او با گزارشگر ویژه سازمان ملل همکاری کند و به حقوق شهروندانش احترام بگذارد.

Iran-talks-Istanbul-Ashton-Jalili-620x350

استقبال نایاک از سفر کاترین اشتون به ایران

1 ashton

سفر اخیر کاترین اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران قدم مثبتی برای کاهش تنش میان ایران و غرب از راه گفتگو و دیپلماسی است. ویژگی سفر خانم اشتون این بود که او در کنار دیدار و مذاکره با مقامات رسمی، با چند فعال و نماینده جامعه مدنی ایران هم دیدار و گفتگو کرد. چنین دیدارهایی، باعث می‌شود جایگاه فعالین و جامعه مدنی در ایران تقویت شود و مسئله حقوق بشر در فرایند مذاکره و دیپلماسی فراموش نشود.

در پی سیاست فشار و انزوای ایران در سال‌های اخیر شاهد افزایش بی‌اعتمادی میان طرفین، پیچیدگی بحران هسته‌ای، تقویت جناح‌های تندرو و تشدید نقض حقوق بشر در ایران بوده‌ایم. بالعکس گفتگو و برقراری رابطه با ایران، باعث تقویت جناح‌های میانه‌رو و نیروهای تحول‌خواه جامعه می‌شود.

سفر کاترین اشتون نمونه موفقی از دیپلماسی است که گفتگو و رابطه را به نهادهای قدرت محدود نکرده و جامعه مدنی را هم وارد این عرصه کرده است. جامعه‌ای که در یک بزنگاه تاریخی وارد عمل شد، نیروهای میانه‌رو را به قدرت رساند و خواستار تغییر در سیاست داخلی و خارجی ایران شد. دولت حسن روحانی و جامعه بین‌الملل تا امروز قدم‌های مثبتی در راه حل مناقشه هسته‌ای و بهبود روابط برداشته‌اند. پیشرفت در این زمینه، اعتماد میان طرفین را افزایش می‌دهد و راه را برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران هموار می‌کند.

کشورهای دیگر هم باید مسیر دیپلماسی موفق کاترین اشتون و اتحادیه اروپا را پیش بگیرند و تلاش کنند با ایجاد اعتماد و رابطه با ایران، به بهبود وضع حقوق بشر کمک کنند چرا که بدون بهبود وضع حقوق بشر نمی‌توان به راه‌ حلی پایدار دست یافت.

bbc-persian

کنفرانس نایاک در بی‌بی‌سی فارسی

مذاکرات ژنو، نگاه‌ها را در واشنگتن هم به خودش جلب کرده؛ به‌خصوص برای گروهی از ایرانیان که درباره آینده مناسبات ایران و آمریکا امیدوارتر هستند. از جمله شورای ملی ایرانیان آمریکا که یکی از گروه‌های حامی بهبود روابط ایران و آمریکاست.

هادی نیلی از واشنگتن گزارش می‌دهد.

human rights

استقبال نایاک از مجوز کمک به زلزله زدگان

برای انتشار فوری

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) از اقدام کاخ سفید به شدت استقبال می کند که با صدور یک مجوز موقت، به سازمان های خیریه اجازه داده کمک های انساندوستانه را مستقیما به قربانیان زلزله آذربایجان شرقی در ایران بفرستند.

دیوید الیوت، مشاور سیاسیت گذاری نایک می گوید: «این حرکت انساندوستانه به مردم آمریکا این توانایی را می دهد که به ایرانیانی که همه چیز را در این فاجعه طبیعی از دست داده اند، کمک کنند.» به گفته او «باید از کاخ سفید تشکر کرد که اجازه نداد کمک های امدادی ضروری به دلیل روابط تیره بین دو کشور، گروگان گرفته شوند.»

تصمیم کاخ سفید بعد از این اتخاذ شد که هزاران آمریکایی، ۱۴ نماینده کنگره آمریکا، و ائتلافی وسیع از سازمان ها، به رئیس جمهور آمریکا نامه نوشتند و از او خواستند مجوزی عام صادر کند که تحریم های ایران دیگر شامل کمک های انساندوستانه نشود. بعد از زلزله ویرانگر بم در سال ۲۰۰۳، جورج بوش رئیس جمهور وقت آمریکا مجوزی مشابه را صادر کرد.

دیوید الیوت می افزاید «حالا وظیفه دولت ایران است که سلامتی مردم کشورش را در اولویت قرار دهد و کلیه موانع برای رساندن کمک به مردم ایران را رفع کند.»

با اینکه دولت ایران پیشنهاد رسمی دولت آمریکا برای کمک را رد کرده، اما این مجوز عام اجازه می دهد سازمان های غیردولتی آمریکا بتوانند مستقیما به مردم ایران کمک های انساندوستانه بفرستند. هفته گذشته، نایاک از نزدیک با دنیس کوچینیک (حزب دموکرات) نماینده ایالت اوهایو در کنگره آمریکا همکاری کرد تا نامه ای را سریعا به باراک اوباما برساند و از رئیس جمهور آمریکا بخواهد که این مجوز عام را صادر کند و از دولت بخواهد که «دستورالعمل های عمومی را ارائه کند که موسسات مالی اجازه دارند همه معاملات قانونی را که دولت آمریکا اجازه داده، تسهیل کنند.» در آن نامه صریحا گفته شد که دولت باراک اوباما باید موسسات مالی را تشویق کند که همه معاملاتی که توسط اوفک مجاز هستند از جمله کمک های امدادی و انساندوستانه را تسهیل کند تا این تلاش ها توسط بانک هایی که تحریم را بیش از اندازه اعمال می کنند متوقف نشود.

به گفته دیوید الیوت «این مجوز عام به این معنی ست که سازمان ها می توانند کمک های اضطراری را با سرعت بیشتری انجام دهند.»

تعدادی از سازمان های غیر انتفاعی در تلاش هستند تا به زلزله زدگان کمک کنند از جمله « مادران علیه فقر»، «امداد بین الملل»، «کودکان ایران زمین»، «بنیاد کودک»، و «بنیاد ایرانیان مسلمان آمریکای شمالی (ایمان)».

mideast-iran-earthquake

نیاز به لغو تحریم ها برای ارسال کمک های انسان دوستانه به زلزله زدگان ایران

کشنبه، ۱۲ اوت۲۰۱۲

روز شنبه در تبریز و اهر زلزله آمد و بنا به گزارش ها از ایران دست کم ۲۵۰ کشته و بیش از ۲۰۰۰ زخمی بر جای گذاشت.

نایک می خواهد مستقیما با سازمان های انسان دوستانه تماس بگیرد که برآوردی از وضعیت امداد و نجات به دست بیاورد و اینکه آمریکایی ها چطور می توانند به این وضعیت کمک کنند. ما راه های موجود برای کمک مالی و انسانی به زلزله زدگان را به شما اطلاع خواهیم داد.

نگرانی های جدی وجود دارد که تحریم های فعلی آمریکا علیه ایران، مانع کمک های انسان دوستانه شود. نایک در تماس مستقیم با مسوولان کاخ سفید، وزارت دارایی، و وزارت امور خارجه آمریکاست و از آنها درخواست صدور یک مجوز عمومی کرده که کمک های انسان دوستانه را از تحریم های فعلی آمریکا معاف کند. مسوولان به نایک اطمینان داده اند که دولت آمریکا فعالانه به دنبال پیدا کردن مناسب ترین واکنش است.

در سال ۲۰۰۳ و به دنبال زلزله بم، دولت جورج بوش یک مجوز عمومی صادر کرد تا به سازمان های امداد اجازه دهد خدماتشان را در ایران ارائه کنند. نایک از دولت اوباما قویا می خواهد که حرکتی مشابه و چه بسا قوی تر انجام دهد. دولت اوباما باید تمام قدم های لازم را بردارد تا مطمئن شود که مناقشه بین دولت های ایران و آمریکا مانع کمک های انسان دوستانه نباشد.

با توجه به اینکه از سال ۲۰۰۳ تا امروز تحریم ها خیلی شدیدتر شده، امروز محدودیت برای کمک های انسان دوستانه بیشتر هم هست. در نتیجه دولت آمریکا به اقدامات جدی تری دارد که اجازه بدهد مبادلات انسان دوستانه – بخصوص مبادلات مالی برای حمایت از عملیات امداد – انجام شود.

در تحریم های فعلی آمریکا یک استثنا انسان دوستانه وجود دارد که بر اساس آن فرستادن غذا و دارو به ایران آزاد است. اما ابهام هایی که در تفسیر و اجرای قانون تحریم ها هست، مانع از فرستادن این اجناس شده است. بانک ها، شرکت های دارویی، و حتی اینطور که گزارش شده شرکت پست آمریکا برای فرستادن این اجناس همکاری نکرده اند. در حالی که بر اساس صحبت های ما با وزارت دارایی مشخصا روشن شد که این نوع مبادلات قانونی هستند و ما از وزارت دارایی می خواهیم که دست به اقدامات مضاعفی بزند تا مطمئن شود که سازمان های دولتی و خصوصی جلوی مبادلات قانونی را نمی گیرند.

اطلاعات بیشتر درباره راه های حمایت از عملیات امداد و نجات، فرستادن مستقیم کمک ها به ایران، و اقدامات دولت آمریکا در این رابطه به زودی منتشر خواهد شد.

iran visa student

اوباما مشکل قانون ویزا برای دانشجویان ایرانی را رفع می کند

شورای ملی ایرانی های آمریکای تبار (نایاک) تصمیم دولت اوباما را برای لغو قانون ویزای دانشجویی آمریکا که به ایرانیان دانشجو تنها اجازه یک بار ورود به آمریکا را می‌دهد تحسین می کند. در زمانی که تعداد زیادی از جوانان ایرانی به دنبال خروج از کشور بدلیل سرکوب در ایران هستند، این تصمیم فرصت های ایرانی ها را برای تحصیل در امریکا گسترش می دهد.

تریتا پارسی رييس نایاک در این رابطه می گوید: “فرصت های بهتراز این برای برقراری ارتباط با جوانان ایران برای ایالات متحده کم بوجود می آید”. با وجود سرکوب در خانه، قانون ویزای دانشجویی آمریکا یکی از بزرگترین موانع پیشرو دانشجویان ایرانی برای ادامه تحصیل در دانشگاه های امریکا بوده است زیرا آنها را مجبور به انتخاب میان آموزش و خانواده خود می کرد.

تحت قانون روادید یک-بار ورود، دانشجویان ایرانی نمی توانند بدون از دست دادن ویزای خود ایالات متحده را طی دوران تحصیل ترک کنند.

نیاک رهبری تلاش برای حل مسئله ویزای یک-بار ورود را از طریق آموزش مقامات کاخ سفید، وزارت امور خارجه ، و کنگره در این موضوع بر عهده داشت. نیاک با همکاری کنگره امریکا از کاخ سفید خواست که به بررسی چگونگی افزایش تعداد و انواع ویزاهای موجود برای دانشجویان ایرانی بپردازد – مصوبه ای که توسط کمیته مجلس سنا در سال گذشته تصویب شد اما هنوز به قانون تبدیل نشده است.

نیاک همچنین جلساتی در این رابطه بین ایرانی های آمریکایی تبار و نمایندگان خود در کنگره تشکیل داد، و اعضای نیاک با ارسال هزاران نامه به اوباما، رييس جمهوری آمريکا، و کلینتون، وزیر امور خارجه امریکا، خواستار تغيير این قانون شدند.

دانشجویان ایرانی در مدارس آمریکا غالبا متوجه شدند که محدودیت های قوانین ویزای یک-بار ورود به قیمت از دست دادن فرصت های تحصیلی و قطع کردن روابط آنها با خانواده های خود تمام شده و حتی مانع شده که بعضی از دانشجوها که کشور را ترک کردند تحصیلات خود را تمام کنند. دانشجویان با نیاک از عدم توانایی به شرکت در کنفرانس های مهم علمی، جدا ماندن از اعضای خانواده در شرایط اضطراری، از دست دادن فرصت برای شرکت در مراسم ازدواج خواهر و برادر خود، و عدم توانایی برای دیدن عزیزان بیمارخود برای بار آخر و یا شرکت در تشییع جنازه آنها صحبت کردند.

وقتی که در سال ۲۰۰۲ فرایند چک امنیتی برای گرفتن ویزا توسط ایرانی ها دشوارتر شد مشکلات ناشی از این قانون تشدید گردید. با طولانی تر شدن زمان پردازش ویزا و عدم تضمین نتیجه ای مثبت، دانشجویان ایرانی در مدارس امریکا به طور فزاینده ای ترک امریکا و خطر ماه ها تاخیر و حتی عدم توانایی به بازگشت به امریکا را توجیه ناپذیر یافتند.

نیاک از دولت امریکا خواستار تغییر قانون یک-بار ورود شد به خصوص که تعداد متقاضیان ایرانی برای ورود به دانشگاه های آمریکایی در اثر افزایش سرکوب در ایران زیاد شده است. شمار دانشجویان ایرانی قرار گرفته در لیست سیاه به اتهام شرکت در تظاهرات هواداران دموکراسی به طور پیوسته افزایش یافته و اقدامات سرکوب گرانه دیگر با حمایت دولت بر علیه دانشجویان انجام شده است. این در حالی است که مقام های ایرانی برای کنترل دانشگاه های ایران تلاش کرده اند که با حذف “اندیشه غربی” از برنامه های درسی دانشگاه از بروز مخالفت جلوگیری کند.

سال گذشته اوباما، رييس ‌جمهور امریکا، در سال نو ایرانی اعلام کرد که امریکا “پایبند تعهد خود به آینده ای بهتر برای مردم ایران است …  از طریق افزایش فرصت برای تبادل های آموزشی و تحصیل فرایند ورود دانشجویان ایرانی به کالج ها و دانشگاه های ما …”

در حال حاضر رييس‌جمهور یک قدم بزرگ در راه عمل کردن به وعده اش برداشته است.

نایاک از تمام اعضای خود و همه کسانی که برای دستیابی به این موفقیت کمک کردند تشکر می کند.

Persian Relief

حکم دادگاه آمریکایی برای حفظ اشیا باستانی ایران

Persepolis Tabletsحکم امروز شعبه هفت سیار یک دادگاه تجدید نظر در آمریکا، برای ایرانیان آمریکایی و دست اندرکاران موزه ها که نگران ضبط احتمالی عتقیه های با ارزش ایرانی هستند، پیروزی مهمی محسوب می شود.

واشنگتن – ایرانیان آمریکایی و دست اندرکاران موزه ها که نگران ضبط احتمالی عتقیه های با ارزش ایرانی بودند امروز در شعبه هفت سیار دادگاه تجدید نظر، حکم تعویق مهمی دریافت کردند. این حکم مربوط به دادگاهی است که شاکیان آن سعی دارند اشیا باستانی ایران را از دانشگاه شیکاگو و موزه فیلد شیکاگو ضبط کنند و به فروش برسانند تا غرامت صدمات وارده از سوی دولت فعلی ایران را پرداخت کنند. این اشیا که کتیبه های باستانی از بنای تخت جمشید (پرسپولیس) هستند در صورت پیروزی شاکیان برای فروش به مزایده گذاشته می شوند.

این دادگاه تجدید نظر، حکم دادگاهی پایین تر را لغو کرد که به نفع شاکیان رای داده و این اشیا را مشمول لایحه سال ۱۹۷۶ (FSIA) مبنی بر مصونیت دارایی دولت های خارجی ندانسته بود. طبق آن لایحه، دارایی های دولت های خارجی که برای اهداف غیر-تجاری استفاده می شوند از شکایت های قانونی مصون هستند. اما دولت ایران از ابتدا ادعایی مبنی بر مصونیت دارایی های خود نکرده است.

دادگاه بالاتر، این اشیا را مشمول مصونیت لایحه سال ۱۹۷۶ (FSIA) دانسته اما پرونده را به دادگاه پایین تر برگردانده تا در مورد «غیر-تجاری» بودن این عتقیه ها تصمیم گیری کند.

کتیبه های باستانی تخت جمشید حتی در صورت تصمیم دادگاه مبنی بر غیر-تجاری بودن آنها، همچنان در معرض خطر هستند چرا که در قانون بیمه خطر تروریسم مصوبه سال ۲۰۰۲ راه های گریزی وجود دارد. نایک خواستار اصلاح این قانون شده تا ابهاماتی که اشیا فرهنگی را در معرض خطر قرار می دهند رفع شوند.

تریتا پارسی، دبیر نایک می گوید «کتیبه های تخت جمشید و میراث فرهنگی ایران متعلق به مردم ایران است نه دولت ایران،» و می افزاید «با هدف قرار دادن میراث و تاریخ یک ملت، عدالت برقرار نمی شود.»

علاوه بر اشیا ایرانی در شیکاگو، مجموعه های دیگری هم در پرونده هایی جداگانه علیه دانشگاه هاروارد و موزه هنرهای زیبای بوستون هدف قرار گرفته اند.

احتمالا صدور حکم نهایی دادگاه مبنی بر فروش یا عدم فروش اشیا باستانی ایران سالها طول خواهد کشید. اما علی رغم تصمیم امروز دادگاه، نتیجه نهایی این پرونده اصلا مشخص نیست. تنها راه اطمینان از حفظ عتقیه های ایرانی و دیگر عتیقه ها در سراسر آمریکا این است که قانون اصلاح شود و اشیا فرهنگی مشخصا از پرداخت غرامت مربوط به صدمات وارده توسط دولت های خارجی، مصون شوند.

نایک رهبری تلاش های جامعه ایرانیان آمریکایی را برای حفظ اشیا باستانی ایران بر عهده گرفته و از اصلاح قانون در جهت حفظ اموال فرهنگی همچون کتیبه های تخت جمشید، حمایت می کند.

جمال عبدی، دبیر سیاستگذاری نایک می گوید «این تصمیم یک قدم مثبت است اما مشکل را حل نمی کند.» به گفته او «تنها راه اطمینان از اینکه دیگر هیچ فرهنگ و میراثی مورد هدف قرار نگیرد این است که راه های گریز قانونی که این اشیا را در خطر انداخته اند، بسته شود.»

نایک، از الحاقیه این لایحه که در کنگره مطرح شده قویا حمایت می کند. این الحاقیه مشخص کرده که اشیا فرهنگی موجود در دانشگاه ها، موزه ها، و کتابخانه ها نمی توانند در پرونده های مربوط به دولت های خارجی، ضبط شوند. نایک مستقیما خواستار مداخله کاخ سفید برای حفاظت از کتیبه های تخت جمشید شده، و همچنین گزارشی را به نمایندگی از ایرانیان آمریکا برای اطمینان از حفظ میراث آنها، در اختیار دادگاه گذاشته است.