تحریم ها احتمال وقوع جنگ را افزایش می دهند

“اگر از تحریم ها حمایت نمی کنید در بازی نقشی نخواهید داشت” این جمله را اخیراً یکی از روشنفکران یهودی آمریکایی به گروهی از دانشگاهیان ایرانی-آمریکایی گفته است. موضوع بحث چگونگی جلوگیری از وقوع جنگ بین ایران، اسرائیل و آمریکا بود؛ جنگی که اکثریت ایرانی آمریکایی ها و یهودیان آمریکایی با آن مخالفند. برداشت این روشنفکر یهودی از شرط ورود به مباحثه آمریکا بر سر مسئله ایران صحیح است اما باید بدانیم که اگرچه تحریم ها ظاهراً به عنوان جایگزینی برای جنگ مطرح می شوند اصولاً احتمال وقوع جنگ را افزایش می دهند.

تلاش بر اینکه کشوری را با تحریم به تسلیم وا داشت استراتژی جدیدی نیست بلکه رویکردی است که شکست آن قبلا اثبات شده است. در ده مورد گذشته که مثل ایران از تحریم های گسترده استفاده شده است تنها یک مورد با موفقیت به گذر به دموکراسی و تسلیم برنامه هسته ای منجر شده است: آفریقای جنوبی و البته در این مثال نیز اینکه تحریم ها اثر مثبت در سقوط آپارتاید داشته اند قابل بحث است. در ۹ مثال دیگر رژیم های تحت تحریم سرکوبگرتر و غیردموکراتیک تر شده اند و بیشتر بی ثباتی ایجاد کرده اند. برای مثال در مورد عراق تحریمها به جنگ منجر شدند.

الگوی تحریمهای ایران شباهت های بسیاری با روندی دارد که در آن تحریمها به طور فزاینده گزینه های صلح آمیز را بر عراق بستند و نیز بسیار شبیه است به این که تحریمها چگونه به کره شمالی نیاز رسیدن به قدرت بازدارندگی هسته ای را تقویت کرد. زمانی که تحریم ها به حالت تحریمهای همه جانبه تجاری در می آید و دیپلماسی به گوشه رانده می شود تنها یک گزینه برای کشور مورد تحریم باقی می ماند: مقاومت. به عبارتی، تحریم ها به جای اینکه کشورها را از مقابله با یکدیگر و تحت فشار قرار دادن هم باز دارد اثر معکوس داشته است.

تحریم ها به سرعت در سیکلی تشدیدی قرار می گیرند: فشار مداوم برای تحریمهای بیشتر کشورهای تحریم کننده را به سوی سرسختی و لجاجت بیشتر رهنمود می کند ( یکی از مقامات اتحادیه اروپا به من گفت ” ما باید به ایران نشان دهیم که جدی هستیم”). کشور تحت تحریم نیز با پیشرفته کردن برنامه اش و نیز ایجاد مشکل برای کشورهای تحریم کننده در دیگر حوزه ها مقابله به مثل می کند (یک مقام ایرانی در سال ۲۰۱۰ به من گفت “ما باید به غرب نشان دهیم که جدی هستیم”).

در مسیر تحریم ها که مرتباً تشدید نیز می شوند گاه اقداماتی صورت می گیرد که در نهایت به طور برگشت ناپذیری منجر به از بین رفتن تمام گزینه های صلح آمیز می شود و کشورهای تحریم کننده تنها دو سیاست پیش روی خود می بینند: تغییر رژیم یا جنگ و یا هر دو. این مسئله در سال ۱۹۹۸ در عراق اتفاق افتاد. در دولت کلینتون کنگره آمریکا قانون آزادسازی عراق را تصویب کرد. از شش سال پیشترتحریمهای همه جانبه اقتصاد عراق را بسیار تضعیف کرده بود اما در حالی که تحریمها اساس جامعه عراق را به هم ریخته بود نتوانست به لجاجت صدام حسین پایان بدهد. کنگره که ازاین روند خسته شده بود احساس کرد فشار بیشتری لازم است- در نهایت نمی شد این تصور را برای صدام باقی گذاشت که آمریکا جدی نیست. قانون آزادسازی عراق نشان داد که تغییر رژیم سیاست رسمی دولت آمریکا است. این بدان معنی بود که حتی اگر صدام تسلیم می شد بازهم کافی نبود. رژیم او باید می رفت. چنین سیاستی صدام را دو چندان مصمم کرد چرا که آخرین راه نیز بر او بسته شده بود. تنها دو چیز می توانست بمبست عراق را بشکند: سقوط رژیم صدام (که واشنگتن خیلی نمی توانست در آن نقشی ایفا کند) و یا جنگ.

بسیاری از نشانه ها حاکی از این است که استراتژی تحریم ایران نیز به زودی به این نقطه می رسد. برخی تحلیل گران معتقدند که ایران به این نقطه رسیده است. سوزان ملونی از مؤسسه بروکینگز در مجله روابط خارجی (فارن افرز) می نویسد: “با به کارگیری اقدامات حداکثری، کاخ سفید تلاشهای خوش بینانه خود را برای تعامل با ایران به طور کامل ترک کرده است. سیاست فعلی آمریکا بر تغییر سیاسی در تهران تمرکز دارد. چنین روندی تنها احتمال انجام مذاکرات بی فرجام، و نه پربار، را افزایش می دهد.”

در واقع تهران از پیش به این باور رسیده است که هدف آمریکا برای ایران همان است که در مورد عراق بود: تغییر رژیم. به علاوه، این مسئله که تحریم های وضع شده تقریباً غیرقابل برداشتن هستند انگیزه ایران را برای امتیازدهی بیش از پیش کاهش می دهد. این به ویژه در مورد تحریمهای آمریکا که تنها با اجازه کنگره لغو شدنی است بسیار صادق است: در گذشته در بهترین حالت سالها این روند به طول انجامیده است. نتیجه این خواهد شد که ما با بمبستی دیگر مواجه خواهیم شد.

به خاطر دلایل عنوان شده بسیاری از فعالان طرفدار دموکراسی در ایران با تحریمهای گسترده مخالفند (جدا از اینکه تحریمها اثر بسیار مخربی روی زندگی مردم ایران دارد). تحریمهای گسترده شانس دموکراتیک شدن ایران را کاهش داده و ریسک جنگ را افزایش می دهد. جنگ کل منطقه را ناامن خواهد کرد و مرگ هزاران بی گناه را در پی خواهد داشت و در ضمن احتمال دستیابی ایران به بمب هسته ای را بسیار افزایش خواهد داد و تلاش مردم برای رسیدن به دموکراسی را به تاخیر خواهد انداخت.

برای بسیاری از ایرانی-آمریکایی ها جمهوری اسلامی ایران یک کابوس بوده است. اما همیشه امید وجود داشته است چرا که هر کابوسی روزی پایان می یابد. ترس آنها این است که تحریمهایی که بسیار محتمل است به جنگ منجر شود این کابوس را برای دهه ها تداوم خواهد بخشید. حتی آنهایی که شرط ورود به بحث ایران را در واشنگتن تعیین می کنند باید به این واقعیت اعتراف کنند.

استقبال نایاک از تلاش برای مقابله با «پرده الکترونیکی» در ایران

سه شنبه 20 مارس 2012
نوشته : نایاک
برای انتشار فوری
202.386.6325

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) ازتصمیم دولت اوباما مبنی بر لغو تحریم ابزارهای ارتباط شخصی استقبال می کند. باراک اوباما در پیام نوروزی اش خطاب به مردم ایران گفت که لغو این تحریم ها در جهت حمایت از جریان آزاد اطلاعات برای مردم ایران است. نایک پیش از این هم تصمیم امروز را قویا توصیه کرده بود و با نماینده های کنگره و مقامات دولتی همکاری گسترده ای داشت تا اطمینان حاصل کند که تحریم های آمریکا، حق اولیه مردم ایران را مبنی بر دسترسی به اطلاعات و ابزارهای ارتباطی، زیر پا نمی گذارد.

جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری نایک می گوید: «خبر امروز، قدم مهم دیگری ست برای اینکه مطمئن شویم تحریم های آمریکا، سهوا باعث کمک به دولت ایران نمی شود که بتواند بین مردم ایران و بقیه دنیا، پرده ای الکترونیکی بکشد.»

بر اساس خبر امروز، صدور نرم افزارها و خدمات زیر به ایران مجاز است و نیاز به مجوز ندارد :

· ارتباطات شخصی (مثل مسنجر یاهو، گوگل تاک، ماکروسافت لایو، اسکایپ (خدمات مجانی))

· ذخیره داده های شخصی (مثل دراپ باکس)

· مرورگرهای اینترنت (مثل کروم گوگل، فایرفاکس، اینترنت اکسپلورر)

· مشتقات مرورگرها (مثل فلش، شاک ویو، جاوا)

· خواندن متون (مثل آکروبات ریدر)

· نرم افزارهای مجانی موبایل برای ارتباطات شخصی

· خواندن و نگهداری خوراک آر.اس.اس. (مثل گوگل فید برنر)

وزارت دارایی (خزانه داری) آمریکا همچنین اعلام کرد که در مورد انواع دیگر ابزارها از جمله میزبانی وب، تبلیغات آنلاین، و ابزارهای فروشی برای ارتباط اینترنتی، یک «قانون صدور مجوز مطلوب» وضع کرده است. بر اساس این قانون، هنوز این خود شرکت ها هستند که باید برای اینکه محصولات شان در ایران استفاده شود، درخواست مجوز کنند. شورای ملی ایرانیان آمریکا قویا از شرکت هایی مثل گوگل، گو-دَدی، و اسکایپ، که خدمات تلفنی امن تری ارائه می کند، می خواهد که از این قانون جدید استفاده کنند تا مردم ایران بتوانند از خدمات این شرکت ها استفاده کنند.

جمال عبدی می گوید «امیدواریم شرکت ها از این قانون جدید استفاده کنند، اما کار دولت آمریکا هنوز تمام نشده است.» او می افزاید «هنوز تلاش های بیشتری لازم است که خدماتی مثل اینترنت ماهواره ای و سخت افزارهای لازم برای استفاده از چنین خدماتی، تحت تحریم نباشند.»

شورای ملی ایرانیان آمریکا: مراقب تله جنگ با ایران باشید

رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (NIAC)، تریتا پارسی، در بیانیه‌ای در واکنش به اتهام آمریکا به ایران، بر تعهد عمیق ایرانیان آمریکا به امنیت ایالات متحده تاکید کرده و نوشته است: هرچند درباره طرح ترور سفیر عربستان در آمریکا اطلاعات بیشتری لازم است، اما اگر اتهاماتی که مطرح شده درست باشد، شورای ملی ایرانیان آمریکا چنین حرکت تاسف‌برانگیزی را به‌شدت محکوم می‌کند.

در این بیانیه آمده است: اکثر فراگیری از ایرانی‌آمریکایی‌ها در پی تفاوت‌هایی که با حکومت ایران دارند و مشخصا در پی نقض حقوق بشر و سرکوب‌ها، ایالت متحده را خانه خود برگزیده‌اند.

به نوشته رئیس NIAC، ایرانیان آمریکا از عملیات تروریستی منزجرند و هیچ کس در ایالات متحده بیش از آنان از حکومت ایران لطمه ندیده است.

این بیانیه در عین حال گفته است: اگر این اقدام ایران به منظور بر آشفته کردن آمریکا بوده باشد، دولت اوباما باید مراقب باشد که در این تله نیفتد. جنگ با ایران به منافع ایالات متحده و مردم ایران آسیب می‌زند و ما باید برای پیش‌گیری از چنان پی‌آمد مصیبت‌باری تلاش کنیم.

استقبال نایاک از اختصاص گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران

Swedish Ambassador Jonas Hofstromواشنگتن – شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) از رای امروز شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد مبنی بر اختصاص یک گزارشگر مستقل ویژه حقوق بشر برای ایران به شدت استقبال کرد. نایک تلاش های کشور سوئد، دولت اوباما، و دیگر کشورهای عضو شورای حقوق بشر را که از این طرح حمایت کردند تحسین کرد.

جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری نایک می گوید «جامعه بین الملل سرانجام برای حمایت از حقوق انسانی مردم ایران اقدام کرد،» وی افزود «این اقدام پیام قاطعی به دولت ایران می فرستد که دنیا نقض حقوق انسانی در ایران را نادیده نمی گیرد.»

در ۱۵ مارس ۲۰۱۱، نایک کنفرانسی با موضوع گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، در محل کنگره آمریکا و با شرکت سوزان نوسل، معاون وزارت امور خارجه آمریکا، یوناس هافستروم، سفیر سوئد در آمریکا، و کیت الیسون، نماینده دموکرات ایالت مینه سوتا برگزار کرد.

خانم نوسل در حضور مقاماتی از دولت آمریکا و سفارت خانه های کشورهای عضو شورای حقوق بشر گفت «این اقدام به منظور خودنمایی یا زورآزمایی نیست بلکه اقدامی عملی است و امیدوارم با گذشت زمان منجر به تغییراتی شود.» وی افزود گزارشگر ویژه حقوق بشر «مورد تایید جامعه جهانی است و حامل اطلاعات و پیام هایی است که تهران به سختی بتواند آنها را نادیده بگیرد.»

نایک از مدتها پیش و به طور مستمر خواستار اختصاص گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد برای ایران بود، و برای اطمینان از حمایت قاطع ایالات متحده از این اقدام و مقابله با کشورهایی که به طور معمول از اقدامات حقوق بشری حمایت نمی کردند، با دولت اوباما و کنگره آمریکا همکاری کرده بود.

جمال عبدی می گوید «آمریکا نقشی کلیدی در ایجاد توافقی فراگیر در سازمان ملل متحد برای انتخاب گزارشگر ویژه داشت.» وی افزود «این قدمی است که باید مدتها پیش برداشته می شد و می تواند برای جنبش حقوق بشر و مردم سالاری در ایران فضایی واقعی ایجاد کند.»

در ماه ژانویه سال جاری، ۲۴ سناتور آمریکایی در نامه ای، که مورد حمایت قوی نایک بود، از دولت اوباما خواستند که انتخاب گزارشگر ویژه ایران را در اولویت دستور کار شورای حقوق بشر قرار دهد و از تعامل چند جانبه دولت حول مسئله حقوق بشر، حمایت کردند.

حقوق بشر در ایران مرکز توجه مقامات آمریکایی و سوئدی در کنفرانس نایاک

U.S. Deputy Assistant Secretary of State Suzanne Nossel

سوزان نوسل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا

واشنگتن «این تلاش در جهت خودنمایی و زور آزمایی نیست بلکه یک قدم عملی است که امیدواریم در طول زمان منجر به تغییراتی بشود»، این بخشی از صبحت های سوزان نوسل، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در رابطه با تلاش هایی ست که برای اختصاص یک دیده بان مخصوص مسئله حقوق بشر در ایران ، در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ایران صورت گرفته است. 


خانم نوسل به همراه یوناس هافستروم، سفیر سوئد در آمریکا روز چهارشنبه در کنفرانس نایک با عنوان «پاسخ به ندای حقوق بشر ایرانیان» در کنگره آمریکا سخن می گفت.

آقای هافستروم به شرح جزئیات تلاش برای تعیین نماینده ویژه حقوق بشر برای ایران پرداخت که قرار است روز ۲۴ یا ۲۵ مارس به رای گذاشته شود و از طرف مدافعان حقوق بشر ایرانی، سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر، و نیاک، به شدت حمایت می شود. سوئد و ایالات متحده، با همراهی حامیانی از نقاط مختلف دنیا، رهبری این حرکت را در شورای حقوق بشر به دست گرفته اند. آقای هافستروم می گوید «وظیفه هر دولتی است که تمامی حقوق انسانی تک تک شهروندان را محترم بشمارد»، «این وظیفه نمی تواند به دیگران محول شود.»

به گفته خانم نوسل نماینده ویژه حقوق بشر برای ایران «تایید جامعه جهانی را دارد و اطلاعات و پیام هایی را منتقل خواهد کرد که تهران به سختی می تواند با آنها روبرو شود.» او شرح داد که چطور پیش از این دیده بانی مخصوص ایران وجود داشته اما در سال ۲۰۰۲ در زمان دولت جورج بوش که آمریکا از بدنه حقوق بشر سازمان ملل جدا شد، حذف شده است. به گفته خانم نوسل، تلاش های آمریکا برای عضویت و شرکت دوباره در شورای حقوق بشر توانست مانع از دستیابی ایران به کرسی این شورا شود و به تلاش ها برای تعیین نماینده ویژه ایران، شتاب داده است. خانم نوسل افزود «مسئله حقوق بشر اکنون در صدر سیاست خارجی و نگرانی های جهانی آمریکاست و کسانی که اهمیت حقوق بشر در خاورمیانه را زیر سوال می بردند حالا جواب شان را گرفته اند.»

هافستروم و نوسل هر دو بر نواقص شورای حقوق بشر اذعان کردند اما در عین حال هر دو کشور در تلاشند که با عضویت در این شورا، بدنه آن را اصلاح کنند. خانم نوسل تاکید کرد که تعیین نماینده ویژه ایران تا کنون مهم ترین وظیفه دولت آمریکا در شورای حقوق بشر بوده است.

کیت الیسون، نماینده دموکرات ایالت مینه سوتا، از دیگر شرکت کنندگان این نشست بود که به تشریح فعالیت هایش در جهت تمرکز بر نقض حقوق بشر در کنگره پرداخت. او گفت «اگر ما درباره حقوق بشر در ایران نظر ندهیم، سکوت ما به دولت ایران اجازه می دهد به کتک زدن، بازداشت، کشتن، و اعدام افراد شجاعی که برای دموکراسی مبارزه می کنند، ادامه دهد.»

او به تشریح لایحه «حمایت از مردم ایران» که در دوره گذشته کنگره به تصویب رسانده بود پرداخت که اولین لایحه ای بود که تحریم های هدفداری را علیه ناقضان حقوق بشر در دولت ایران اعمال کرد. در حالی که آن اقدام به عنوان قانون تصویب شد، آقای الیسون تاکید کرد بخش های دیگری از لایحه او که به صورت قانون تصویب نشدند، می توانستند محدودیت های سازمان های مدافع حقوق بشر و خدمات انسان دوستانه آمریکایی برای فعالیت مستقیم با مردم ایران را کم کنند. به گفته او، ایجاد روابط انسان دوستانه «چهره بسیار مثبتی از آنچه مردم آمریکا واقعا هستند، نشان می دهد.» آقای الیسون افزود «پس ما باید گره هایی را که مانع از انجام این کار می شوند باز کنیم.»

نازیلا فتحی، خبرنگار سابق نیویورک تایمز در ایران گفت که دسترسی ایرانیان به اینترنت و ماهواره محدود شده است. به گفته او «اگر آمریکا می خواهد کمک کند، اولین احتیاج ایرانیان دسترسی به اینترنت است.» وی افزود «تحریم ها را لغو کنید ایرانیان حتی نمی توانند اعتبار اسکایپ بخرند و با اسکایپ زنگ بزنند، بلکه باید به خطوط تلفن که توسط دولت ایران شنود می شود، بسنده کنند. در آسمان ایران اینترنت ماهواره ای وجود دارد اما به دلیل تحریم ها، آنها به آن دسترسی ندارند.»

خانم فتحی درباره تجربیاتش به عنوان یک خبرنگار در ایران گفت «به عنوان یک خبرنگار سابق در تهران، می توانم شهادت بدهم که اعمال فشار (بر مسئله حقوق بشر) نتیجه می دهد.» وی افزود که خبرنگار مرتب تحت فشار بودند که موارد نقض حقوق بشر را گزارش نکنند، و در عین حال او از افرادی که محاکمه شده بودند شنید که توجه بین المللی به پرونده آنها باعث شده سرکوب دولت علیه شان کمتر شود. او گفت «مردم در داخل همیشه می گفتند که می خواهند پیام شان به دنیای خارج برسد.»

علیرضا نادر از شرکت رند، در نشستی متشکل از کارشناسان حقوق بشر در ایران تشریح کرد که ایران «شخصیت نسبت با نفوذی همچون محمد لاریجانی را به عنوان مسوول حقوق بشر در ایران انتخاب کرده است،» که این نشانه آسیب پذیری آنها در این مسئله است.

نادر هاشمی از دانشگاه دنور و سارا لی ویتسون از سازمان دیده بان حقوق بشر، دیگر شرکت کنندگان نشست بودند. آقای هاشمی گفت که جامعه بین المللی باید «یک نورافکن جهانی» را بر موارد نقض حقوق بشر در ایران بتاباند. وی افزود مدافعان حقوق بشر ایرانی در فضای عمومی پرسیده اند که چطور سازمان ملل توانسته ایران را برای مسائل هسته ای مورد تحریم قرار دهد اما در مورد موارد نقض حقوق بشر در ایران هنوز اقدامی نکرده است.

هاشمی گفت «تا کنون تمرکز بر ایران روی مسئله حقوق بشر نبوده بلکه بر سلاح های هسته ای بوده است. و حکومت ایران به شدت مایل است درباره سلاح های هسته ای صبحت کند، درباره اسراییل صحبت کند، درباره نظر احمدی نژاد درباره اسراییل صحبت کند.» به گفته او «آنچه نمی خواهد درباره اش صحبت کند وضعیت حقوق بشر در این کشور است.» هاشمی گفت با تغییر این مبحث، جامعه جهانی می تواند در مسئله حقوق بشر پیشرفت ایجاد کند.

ویتسون تایید کرد که دولت آمریکا باید با کشورهایی مانند برزیل همکاری کند تا مطمئن شود که تحریم های حقوق بشری چند جانبه هستند. او در عین هشدار داد که آمریکا نباید از پرونده حقوق بشر ایران در سایر موارد برای منزوی کردن این کشور به صورت «ابزاری» استفاده کند، چرا که به گفته او می تواند خطرناک باشد و در نهایت منجر به شکست شود.

هاشمی اشاره کرد که صبحت های دولت ایران درباره خیزش های آفریقای شمالی و خاورمیانه، خصوصا بخشی که از دولت های دیگر خواسته که تظاهرکنندگان را سرکوب نکنند، سیاست های دوگانه ایران را در رابطه با حقوق انسانی شهروندان خودش نشان داده است.

لی از آمریکا خواست که درباره اتهامات مبنی بر استاندارهای دوگانه خودش را مصون نگاه دارد، و اخطار داد که دولت ایران در صورت اثبات تناقض در رفتار ایالات متحده، می تواند مسئله حقوق بشر را منحرف کند. وی افزود «برای آمریکا بسیار مهم است که مواضع اش یکدست باشد و برخوردش با همه بازیگران منطقه خاورمیانه با توجه به موارد نقض حقوق بشر، یکسان باشد.»

 

استقبال نایاک از اقدامات حقوق بشري جديد


واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) اقدام دولت باراک اوباما را مبنی بر تحریم مالی و منع صدور روادید آمریکا برای محمدرضا نقدی، فرمانده نیروی مقاومت بسیج و عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران به علت دست داشتن در نقض حقوق انسانی مردم ایران، تحسین می کند.
جمال عبدی، مدیر سیاست گذاری نایک می گوید «جامعه بین المللی باید به نقض حقوق انسانی شهروندان ایرانی توسط دولت ایران توجه بیشتری نشان دهد»، به گفته او «به ازای تحریم های گسترده که تمامی شهروندان ایرانی را که برای کسب حقوق انسانی و مردم سالاری علیه سرکوب دولتی مبارزه می کنند، تنبیه می کند، باید تحریم ها هدفمند باشند و بر مقامات ایرانی که این حقوق را نقض می کنند تمرکز کنند».نایک همواره از اقدامات هدفمندی که از مردم ایران در مقابل نقض حقوق بشر دفاع میکند، حمایت کرده و در عین حال تحریم های گسترده ای را که باعث تنبیه شهروندان عادی ایرانی می شود، رد کرده است.نایک دولت ایران را به خاطر نقض مداوم حقوق بشر، از جمله واکنش به اعتراضات مردمی هفته گذشته (۲۵ بهمن ۸۹) که منجر به کشته شدن دست کم دو نفر و بازداشت بسیاری دیگر شد، به شدت محکوم می کند. نایک همچنان از دولت ایران می خواهد که به تعهدات بین المللی اش مبنی بر حمایت از حقوق بشر، عمل کند.

نایک همچنان کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و از جمله ایالات متحده را تشویق می کند که در جلسه آینده این شورا در ماه مارس، یک گزارشگر مستقل سازمان ملل در زمینه حقوق بشر را برای نظارت بر ایران اختصاص دهند. اختصاص یک گزارشگر که موارد نقض حقوق بشر در ایران را بررسی کند و درباره آن گزارش دهد، می تواند شفافیت زیادی ایجاد کند و برای مدافعان حقوق بشر در ایران نیز امنیت زیادی ایجاد کند.

هفته گذشته، ۲۴ نماینده سنای آمریکا طی نامه ای به هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا، که مورد حمایت قوی نایک قرار گرفت، خواستار انتصاب یک گزارشگر حقوق بشر شدند.

جمال عبدی می گوید «اقدام امروز دولت اوباما، مولفه جدیدی است از آنچه باید اقدامی بین المللی برای هدف قرار دادن ناقضان حقوق بشر در ایران و اختصاص یک گزارشگر مخصوص حقوق بشر باشد»، وی می افزاید «در عین حال، جامعه بین المللی باید تلاش کند تا به واسطه تحریم های چندجانبه و دوجانبه، شهروندان عادی ایرانی که ما قصد حمایت از آنها را داریم تنبیه نشوند.»

شورای ملی ایرانیان آمریکا سال گذشته در حمایت از اولین لایحه ایجاد تحریم های هدفمند علیه ناقضان حقوق بشر در ایران، و لغو محدودیت های آمریکا بر ارتباطات اینترنتی و جامعه مدنی که به شهروندان عادی ایرانی صدمه می زند، نقش کلیدی ایفا کرده بود

 

ويدئو: گفتگوي نایاک با شيرين عبادي پيرامون حقوق بشر و جنگ

واشنگتن – دکتر شیرین عبادی شنبه گذشته در حضور جمعی از اعضای شورای ملی ایرانیان آمریکا ضمن تاکید بر تمرکز جامعه بین الملل بر مسئله حقوق بشر در ایران هشدار داد که جنگ و یا تهدید نظامی علیه ایران، برای جنبش حقوق بشر و مردم سالاری داخل کشور ویرانگر خواهد بود. پیش از این جلسه که در مک لین ویرجینیا به میزبانی نایک برگزار شد، دکتر تریتا پارسی دبیر کل نایک و دکتر هژیر رحمانداد عضو نایک و استادیار مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی ویرجینیا، با خانم عبادی مصاحبه کردند.

قطعنامۀ چراغ سبز دادن به حملۀ نظامی اسرائیل به ایران از سوی نمایندگان جمهوریخواه کنگره ارائه شد

۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰ 

جمال عبدی
مدیر سیاستگذاری در شورای ملی ایرانیان امریکا

 

جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان آمریکا پیشنویس لایحهای را ارائه دادهاند که به بمبارانی نظامی توسط اسرائیل به ایران چراغ سبز خواهد داد. قطعنامۀ اچ.ریس. ۱۵۵۳ (متن کامل آن را در زیر میبینید)، که حمایت آشکاری را در خصوص حملۀ نظامی به ایران فراهم میآورد، تصریح کرده است که مجلس نمایندگان از اسرائیل برای بکارگیری «هر وسیلۀ ضروری» از جمله «استفاده از نیروی نظامی علیه ایران» پشتیبانی میکند. فرماندهان نظامی ایالات متحده هشدار دادهاند که حملۀ نظامی به ایران میتواند فاجعهای برای منافع امنیت ملی آمریکا به شمار آید و خاورمیانه را در جنگی «مصیبتبار» منطقهای فرو برد.

نزدیک به یک سوم از جمهوریخواهان مجلس نمایندگان این قطعنامه را که توسط پشتیبان اصلی آن، لوئی گومرت(یکی از نمایندگان ایالت تگزاس)، برای ماهها به طور علنی مورد بحث قرار گرفته و توزیع شده است، امضا کردهاند. شورای ملی ایرانیان آمریکا رهبری تماسهایی را در مخالفت با این لایحه به منظور ترغیب کسانی که در این مورد نگرانی دارند در دست دارد تا از جان بونر رهبر جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان درخواست کنند این قطعنامه را نکوهش و لغو کند. تقدیم این لایحه با الگویی از آغاز درخواستها برای حملۀ نظامی هماهنگ است که از هنگامی که پرزیدنت اوباما لایحۀ تحریمهای «فلج کننده» کنگره علیه ایران را برای قانونی شدن امضاء کرد، فزونی یافته است.

نومحافظهکارانی همچون بیل کریستول و رئول مارک گیریچث که در سازماندهی جنگ با عراق موثر بودند، رهبری را در پیشبرد درخواست برای اقدام نظامی بعهده رئول مارک گیریچث داشته اند.

جان بولتن مقام رسمی سابق و از جنگ طلبان دولت بوش به تازگی برنامهای را برای برانگیختن اسرائیل به حملۀ نظامی به ایران، با این استدلال که طرفهای خارجی ممکن است «پشتیبانی گستردهای» را از حملهای نظامی در این راستا که این امر حق اسرائیل برای دفاع از خود است به عمل آورند، رهبری میکند. بولتن میگوید، حامیان حملۀ نظامی، میبایست از تاکتیک ویژۀ حمله های پیشگیرانه علیه ایران پشتیباتی کنند. خواستۀ او آن است که کنگره میتواند «این امر را روشن سازد» که از چنین حملهای پشتیبانی میکند و این که «داشتن حمایت آشکار» کنگره در آغاز راه، به دولت اسرائیل که به طور منطقی نگران واکنش منفی احتمالی آقای اوباما نسبت به چنین حملهای است اطمینان دوباره میبخشد.

با وجود شور و شوق نومحافظهکاران، رهبران نظامی ارشد ایالات متحده در مورد خطرات بسیار حملۀ نظامی علیه ایران هشدار دادهاند. وزیر دفاع رابرت گیتس، استدلال کرده است، “جنگ دیگری در خاورمیانه آخرین چیزی است که ما به آن نیاز داریم. در واقع، من بر این باورم که این امر در بسیاری از سطوح میتواند فاجعهآمیز باشد.” دریاسالار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، تردید جدی خود را در خصوص یک حملۀ نظامی با بیان این نکته که “دستیابی ایران به سلاح هستهای میتوان فوقالعاده تردیدآمیز به شمار آید، اظهار داشته است. حمله به آنها همچنین میتواند چنین پیامدی را در پی داشته باشد. در منطقهای که در حال حاضر بسیار بیثابت است، ما به چیز بیشتری نیاز نداریم.” ژنرال دیوید پترویوس، هشدار داده است که حمله به ایران ممکن است توسط دولت ایران به منظور متحد کردن مردم تقسیم شده این کشور مورد سودجویی قرار بگیرد.

همانندسازی ها در طول سال گذشته به منظور ارزیابی پیامد یک حملۀ نظامی علیه ایران مورد اجرا قرار گرفته است. یکی از این همانندسازیها، توسط مرکز سابان موسسۀ بروکینز، به این نتیجه رسید که حملۀ نظامی میتواند ایالات متحده را به درگیریی بکشاند که ممکن است منطقه را به جنگ فرو برد، و احتمال دارد ایران را قادر سازد از این حمله به عنوان فرصتی برای همبستگی مردم ایران و از بین بردن مخالفانش استفاده کند. این همانندسازی همچنین نشان داد که حملۀ نظامی نمیتواند به نابودی برنامۀ هستهای ایران بیانجامد بلکه صرفا برای چند سال آن را به عقب میاندازد.

گزارشی از گروه پژوهش آکسفورد به تازگی منتشر شد که این یافتههای را تقویت کرد و نیز هشدار داد که یک حملۀ نظامی توسط اسرائیل میتواند فاجعهبار به شمار آید و غیرمحتمل است که برنامۀ هستهای ایران را متوقف سازد. به جای آن، این گزارش به این نتیجه رسید که حملۀ نظامی ممکن است ایران را مجاب سازد تا از پیمان بینالمللی منع گسترش سلاحهای هستهای خارج شود و سرسختانه در پی توسعۀ سلاحهای هستهای بر آید.

فعالان ایرانی تاکید کردهاند که حتی پیش کشیدن شبح جنگ به مخالفان سیاسی در ایران ضربه میزند. اکبر گنجی یادآور شد که “این واقعیت محض که اوباما به تهدیدهای نظامی نپرداخت، وقوع جنبش سبز را ممکن ساخت.” “یک حملۀ نظامی میتواند تمام آن را از بین ببرد.”

نامۀ درخواست خود را به جان بونر، رهبر جمهوریخواهان مجلس نمایندگان به منظور لغو قطعنامۀ جنگ ایران بفرستید.

مصاحبه دکتر تریتا پارسی با تلویزیون اندیشه

تریتا پارسی در مصاحبه خود با تلویزیون اندیشه مواضع خود و “نایاک” را در قبال اتهامات نئومحافظه کاران آمریکا که از طریق سید حسن داعی السلام اعمال میشود شفاف میسازد

 

نامه سرگشاده به گرشام برت درباره برنامه وی برای اخراج همه ایرانیان دارنده ویزا

آقای برت،

شورای ملی ایرانیان آمریکا و جامعه ایرانیان آمریکا از برنامه شما برای معرفی دوباره لایحه اخراج هزاران دانشجو و شاغل ایرانی که به طور قانونی و در جستجوی آموزش، آزادی و زندگی بهتر به این کشور آمده اند، به خروش آمده است. لایحه برنامه توقف ورود تروریست (استپ) تبعیض بر علیه ایرانیان را در قانون آمریکا وارد خواهد کرد. بیش از یک میلیون آمریکایی با پیشینه ایرانی از طریق خانواده و اجتماعشان در تار و پود رنگارنگ این ملت تنیده شده اند – لایحه شما تحت عنوان نادرست امنیت، باعث جدایی این خانواده ها و اجتماعات خواهد شد.

ایرانیان آمریکا هم سهمی در تعالی این کشور دارند. ایرانیان از زمره مهاجرانی هستند که بالاترین مدارک تحصیلی، سطح نفوذ، و ثمره بخشی را در جامعه آمریکا دارا می باشند. بر اساس یکی از تحقیقات انجام شده، مشارکت ایرانیان آمریکا در اقتصاد این کشور بیش از400 میلیارد دلار در سال بر آورد شده است.

در افق دید مد نظر شما، اشخاص مهم و با نفوذی همچون کریستین امان پور، آندره آغاسی ستاره تنیس، و پیر امیدیار بنیانگذار شرکت ایی–بی، هیچگاه نمی توانستند ایالات متحده را میهن خود بنامند، و ایالات متحده هم نمی توانست از دست آوردهای بی شمار ایرانیان آمریکا در طی نیم قرن گذشته در حوزه پزشکی، مهندسی، علوم، و دانشگاه ها بهره ببرد.

بسیاری از ایرانیان آمریکا به این کشور آمدند که از سرکوب بگریزند. ما کشوری را که خانه خود می خواندیم ترک کردیم تا آینده روشن تر و امن تری را به دور از سرکوب اجتماعی، سیاسی و مذهبی برای خود فراهم کنیم. در طی این سالها ما و خانواده هایمان توانستیم به بخش های مختلف جامعه در سراسر کشور بپیوندیم و روابط جدیدی را بین ایرانیان و آمریکاییان ایجاد کنیم. اکنون پس از گذشت سی سال ایرانیان با موج جدیدی از سرکوب در کشورشان مواجه شدند و مردم سراسر دنیا شاهد ایستادگی ایرانیان برای احقاق حقوقشان در برابر یک دولت بی رحم بودند.

شاید شما از همه اینها بی اطلاع باشید. چرا که اگر لایحه شما پذیرفته شود، باعث اخراج افراد بی گناهی میشود که با ویزای قانونی به این کشور آمده اند و امکان پناه گرفتن در ایالت متحده را از ایرانیان خواهد گرفت، و این در شرایطی است که سایر کشورهای آزاد مرتب از خود سوال میکنند که چطور میتوانند به مردم ایران کمک کنند، و مسلما لایحه شما کوچکترین کمکی به امنیت آمریکا نخواهد کرد.

شما اعلام کرده اید که لایحه استپ را به عنوان عکس العملی در برابر حادثه تیراندازی در فورت هود و اقدام ناموفق برای انفجار هواپیمایی بر فراز شهر دیترویت در روز کریسمس، دوباره معرفی میکنید. امیدواریم که شما متوجه باشید که هیچ ایرانی در این دو حادثه نقشی نداشته، و نه حتی در حملات تروریستی یازده سپتامبر. ضمنا هیچ یک از افرادی را که مسوول وقایع فورت هود و روز کریسمس بودند – یک سرگرد آمریکایی ارتش و یک شهروند نیجریه ای – تحت تاثیر شروط گسترده لایحه پیشنهادی شما قرار نخواهند گرفت.

ایرانیان آمریکا همچون همه آمریکاییان به حفظ امنیت کشورمان متعهد هستند. ما همچنین به حفاظت از اصولی که این کشور بر آنها بنا نهاده شده است متعهدیم – اصول عدالت، آزادی و برابری در مقابل قانون. پیشنهاد شما در مقابل کسانی که به طور قانونی در این کشور حضور دارند تبعیض قائل میشود، تنها بر اساس زادگاه اولیه خانواده آنها. لایحه شما به جای استفاده از این فرصت برای ایجاد انگیزه در شکوفا شدن نسل جدیدی از رهبران جهان و ایجاد حسی مثبت نسبت به ایالات متحده در آنان، در عوض گروه کثیری از افراد را بر اساس ملیت شان تروریست خطاب کرده و آنها را به طور دسته جمعی از این کشور اخراج خواهد کرد. نمی توان بیش از این غیر-آمریکایی بود.

تنها چندی پیش از آنکه شما در دفتر نمایندگی مشغول به کار شوید، از بنایی در کنار ساختمان مجلس و برای یادبود یکی از همین لحظات تاریک در تاریخ ما پرده برداری شد: آرامگاه ژاپنی های آمریکا در جنگ جهانی دوم. در داخل آن بنا جمله ای از سناتور دانیل اینوی نقش بسته: “درسی که آموختیم باید به شکل آرامگاهی باقی بماند تا به ما یادآوری کند که هیچ گاه اجازه ندهیم برای گروه دیگری اتفاق بیفتد.”

آقای نماینده، به شما توصیه می کنیم که از ساختمان مجلس قدم به بیرون بگذارید، از آن آرامگاه دیدن کنید، و در لایحه غیر-عاقلانه خود تجدید نظر کنید.

با احترام،

دکتر تریتا پارسی
دبیر کل شورای ایرانیان آمریکا
به روز شده در 12 ژانویه 2010 : پس از انتشار این نامه، کارکنان نایک بیش از 3500 نامه از شهروندان نگران آمریکایی را به دفتر آقای برت تحویل دادند که از او می خواهند در لایحه خود تجدید نظر کند. 

به روز شده در 13 ژانویه 2010: فردای آن روز، دفتر گرشام برت (جمهوری خواه-کارولینای جنوبی) به نایک تصدیق کرد که آقای برت امروز هنگام معرفی دوباره طرح توقف ورود تروریست (استپ) گفتار خود را برای اخراج ایرانیان غیر-مهاجر از آمریکا از قلم خواهد انداخت

 این یک دستاورد بزرگ برای جامعه ایرانیان آمریکاست

قانون پیشنهادی یکی از نمایندگان کنگره مبنی بر منع ورود و اخراج ایرانیان از آمریکا

گرشام برت نماینده کنگره (جمهوری خواه – کارولینای جنوبی) از تصمیم خود مبنی بر پیشنهاد دوباره قانونی خبر میدهد که «از ورود خارجی‌هایی که اهل کشورهای تعیین شده به عنوان حامی تروریسم هستند به علاوه یمن» جلوگیری می نماید. لایحه برنامه منع ورود تروریست ( استپ )  که نخستین بار در سال ۲۰۰۳ پیشنهاد شده بود، همچنین تمام افراد اهل این کشورها را که با ویزای دانشجویی، ویزای موقت کاری، ویزای جایگزینی و توریستی در آمریکا حضور دارند، علی رغم وضعیت قانونی شان، ملزم به ترک این کشور در ظرف ۶۰ روز میکند. شهروندان و اهالی ایران، کوبا، سوریه و یمن تحت تاثیر این قانون قرار خواهند گرفت. این لایحه تنها در مورد کسانی که درخواست پناهندگی سیاسی یا مذهبی کرده اند و یا نیاز به مراقبت فوری و ضروری پزشکی دارند استثنا قائل می شود.

برت، نماینده کنگره گفت که لایحه پیشنهادی وی در پاسخ به تیر اندازی فورت-هود و همچنین تلاش برای انفجار هواپیمای پرواز دیترویت در روز کریسمس است. در حالیکه پرزیدنت اوباما ختم جنگ با ترور را اعلام کرد، واضح است که دشمنان ما پیام را دریافت نکردند. تنها دو بار در ماه گذشته، تروریستهای اسلامی تندرو به ملت ما حمله کردند و دولت فعلی موفق نشده سیاستهای امنیت ملی ومهاجرت اش را طوری تنظیم کند که در مقابل کسانی که در تلاش اند تا به شهروندان ما آسیب برسانند، بایستد.»

لایحه استپ شامل آن سرگرد ارتش آمریکا و شهروند نیجریه ای که طبق ادعا مسوول دو حمله مذکورهستند، نمیشود.

 شورای ملی ایرانیان آمریکا در پاسخ به اطلاعیه گرشام برت، یک کمپین در مخالفت با این لایحه ایجاد توهین به مبادی و اصول آمریکایی و مخرب منافع آمریکاست، همچنین بر » کرده و میگوید که این لایحه این گروه ضمنا اشاره میکند که هیچ ایرانی تا «. علیه ایرانیان و ایرانیان آمریکا تبعیض قائل میشود کنون در خاک آمریکا حمله تروریستی انجام نداده است.

 نسخه قبلی این لایحه در سال ۲۰۰۳ در این لینک قابل دسترسی است. دفتر گرشام برت به درخواستها برای ارائه نظرش پاسخی نداد. به غیر از اضافه شدن کشور یمن به لیست و یک شرط جدید در محدودیت انتقال زندانیان از خلیج گوانتانامو به ایالات متحده، گرشام برت تفاوت دیگری بین لایحه پیشنهادی جدیدش با لایحه ای که در سال ۲۰۰۳ پیشنهاد کرده بود قائل نشده است.

درخواست شورای ملی ایرانیان آمریکا برای خلع سلاح نیروهای بسیج به منظور امنیت شهروندان ایرانی

واشنگتن دی سی – شورای ملی آمریکاییهای ایرانی تبار (نایک) به شدت از حرکات تهدید آمیز دولت ایران بر علیه شهروندانش که توسط نیروهای بسیج انجام میشود انتقاد میکند. نایک از دولت ایران میخواهد که بلافاصله نیروهای بسیج را خلع سلاح نموده و به سرکوب خشونت آمیز ملت ایران پایان دهد.

در ماه‌های پس از انتخابات بحث بر انگیز ریاست جمهوری در ایران، نیروهای بسیج مسوول یک سری اقدامات وحشیانه و خشونت آمیز بوده که به هر دو صورت هدفمند و غیر هدفمند، و به منظور تهدید و سرکوب شهروندان ایرانی ست که اقدام به ابراز آزاد عقاید و اجتماع صلح آمیز می کنند.

بسیج یک نیروی شبه نظامی داوطلبانه  است که از شکل اولیه یک نیروی پلیس اخلاقی غیر متمرکز، به یک نیروی شبه نظامی تمام عیار تبدیل شده که از بالاترین مقامات دولتی ایران دستور می گیرد. تریتا پارسی، دبیر کل شورای ملی ایرانیان آمریکا میگوید: اینکه به یک گروه شبه نظامی مسلح و فراقانونی اجازه داده میشود که در خیابانها تحت عنوان برقراری امنیت پرسه بزنند، در نفس خودش دچار تناقض است. امنیت، آزادی بیان، آزادی اجتماعات و بهره بری کامل از حقوق اولیه شهروندی، تا زمانی که دولت ایران به گروه های  مسلح اجازه سرکوب ملت ایران را میدهد، میسر نخواهد شد.

مدارک گسترده‌ای که توسط موسسات حقوق بشر و سازمان ملل تهیه شده اند نشان میدهد که دولت ایران از نیروهای بسیج برای سرکوب شهروندانش به روشهای فیزیکی که منجر به آسیب و مرگ میشوند، استفاده میکند. شواهد عینی میگویند که در طول آخرین وقایع در روز آشورا، نیروهای بسیج با باتوم، چوب و زنجیر به تجمع کنندگان حمله کرده، به سمت جمعیت تیر اندازی کرده، و تجمع کنندگان بی‌گناه را با ماشین زیر گرفته اند. نیروهای بسیج سوار بر موتور از چماق، گاز اشک آور، گاز فلفل، توپ آب، زنجیر، توپ پلاستیکی، و تیراندازی برای تهدید، زخمی کردن و کشتن شرکت کنندگان در تجمعات صلح آمیز استفاده میکنند. در یک نمونه، یکی از تجمع کنندگان به عقب یک وانت بسته شده و بر روی زمین کشیده میشد. در نمونه‌های دیگری، دانشجویان از پنجره‌های خوابگاه‌هایشان و از روی پل به پایین پرتاب شده اند.

موارد سرکوب توسط بسیج تنها به حرکات خشونت آمیز بر علیه  تجمع کنندگان و تماشاگران در ملا عام محدود نمیشود، بلکه شامل یورش‌های وحشیانه شبانه میشود که در آن به سرکوب معترضانی که از پشت بامهاشان شعار میدهند میپردازند. طبق گزارشهای رسیده، نیروهای بسیج به زور وارد اماکن مسکونی میشوند، ساکنان را مورد ضرب و شتم قرار میدهند، به اموال مردم صدمه میزنند و حتی برای ساکت کردن مردم در منازل خودشان، به سوی آنان تیراندازی میکنند. مسلم است که بسیج از بالاترین مقامات دولت ایران دستور میگیرند و به طور گسترده ای به اسلحه دسترسی دارند، اما در عین حال هیچ گونه مسوولیت و پاسخگویی در قبال خشونتی که آنها بر علیه ایرانیان بیگناه انجام داده اند، وجود ندارد.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز ۱۸ دسامبر قطعنامه ۶۴/۱۷۶ را صادر کرد که در آن توضیح میدهد که «استفاده از خشونت و تهدید توسط نیروهای شبه‌نظامی مرتبط با دولت» منجر به «تعداد زیادی مرگ و آسیب شده» است. این قطعنامه از «محدودیت‌های مداوم، برنامه ریزی شده، و جدی برای تجمع صلح آمیز، و آزادی عقیده و بیان» توسط دولت ایران، ابراز نگرانی کرده و از دولت ایران خواسته که به گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل اجازه ورود به این کشور را داده و با آنان به طور کامل همکاری نماید.

ناوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از خشونهای تحت حمایت دولت در وقایع روز عاشورا ابراز تعجب کرده و از دولت خواسته که نیروهای امنیتی خود را محدود نماید.

پیلای می افزاید: «مردم اجازه دارند که احساسات‌شان را ابراز کنند و تجمعات صلح آمیز برگزار کنند، بدون اینکه مورد ضرب و شتم قرار گیرند و به زندان بیفتند.»

سازمانهای حقوق بشر در راستای نوبت مرور سراسری ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل در ماه فوریه، گزارشهای گسترده‌ای را درباره موارد مخوفی از نقض حقوق بشر توسط دولت ایران و بسیج ارائه کرده اند. این سازمانها از شورای حقوق بشر سازمان ملل خواسته اند که موارد متعدد نقض عهد نامه هایی که دولت ایران  از امضا کنندگان آنهاست را مورد بررسی قرار دهند از جمله میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین المللی حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، و پیمان جهانی حقوق کودک. اساسنامه عمومی سازمان ملل در رابطه با استفاده نیروهای دولتی از زور و سلاح گرم، تصریح میکند که نیروهای امنیتی باید پیش از متوسل شدن به زور، از روشهای غیر خشونت آمیز نهایت استفاده را بکنند، و در صورت استفاده از قدرت باید به صورت متناسب اجرا شده و همچنین تحت گزارش و بررسی کارآمدی قرار گیرد. این اساسنامه همچنین تشریح میکند که نباید از اسلحه گرم استفاده شود مگر در صورتیکه تهدید شدیدی متوجه جان کسی باشد و فقط در صورتی که حفظ جان در صورت دیگری میسر نباشد.

دخی فسیحیان، از اعضای هیات دبیران نایک میگوید: نیروهای بسیج نه تنها به این معاهدات بین المللی توجهی نمیکنند، بلکه مشخص است که تخطی از قوانین بین المللی به عنوان یک گروه فشار مسلح، برای ایجاد رعب و وحشت و صدمه و مرگ مخالفان دولت است.

نایک از دولت ایران میخواهد که بسیح را خلع سلاح کند، به تمام نیروهای مسلح دستور دهد که در مقابل تجمعات صلح آمیز از خشونت و زور استفاده نکنند، و فورا به خشونت‌های دولتی بر علیه ملت ایران خاتمه دهد.