بیانیۀ شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) در مورد انتخاب ترامپ؛ ما قوی تر ظاهر خواهیم شد

نتایج انتخابات شب قبل برای کمتر کسی قابل پیش بینی بود. اما ما در این شرایط عدم قطعیت شدید دربارۀ یک مسئله مطمئن هستیم: در دوره ای که در پیش است ما به عنوان یک جامعه قوی تر و متحدتر از همیشه ظاهر خواهیم شد.

این انتخابات ثابت کرد که ما نمی توانیم هر چیزی را بدیهی بپنداریم. خطر تبعیض قانونی، که در حال حاضر از طریق لایحۀ وضع شدۀ سال گذشته جامعۀ ما را از مزایای توافق موسوم به لغو روادید متقابل محروم کرده است، بسیار واقعی است. توافق هسته ای ایران در معرض خطر جدی قرار گرفته است. ما نسبت به یکدیگر و نسل های آینده این وظیفه را داریم تا متحد شده و اطمینان حاصل کنیم که سیاست ـ های افراطی به منظور هدف قرار دادن جوامع اقلیت یا از هم پاشیدن توافق هسته ای و آغاز جنگی ویران گر به اجرا در نیایند.

این مسئله از هر زمان دیگری واضح تر است که آمریکایی های ایرانی تبار، آمریکایی های طرفدار صلح، و جوامع اقلیت باید حق اظهار نظر داشته باشند و بسیج شوند تا از حقوق، ارزش ها، و منافعی که ارج می نهیم، حفاظت کنند. ما ـ به عنوان یک سازمان با یک سابقۀ کار اثبات شده و به عنوان یک جامعۀ پویا و مدبر ـ آماده ایم تا بسیج شده و از تمام منابع موجود برای حفاظت از این حقوق و منافع استفاده کنیم.

سخنان تبعیض آمیز و اعلامیه های جنگ طلبانه ای که دونالد ترامپ در فعالیت انتخاباتی خود ارائه داد، غیر قابل قبول بودند. ما مصرانه خواستاریم که رئیس جمهور منتخب، آقای ترامپ، از نوع سخنوری مبارزاتی خود فاصله بگیرد. این واقعیت که ترامپ با مفهوم “پاره کردن” توافق هسته ای ایران مخالفت کرده، و حتی در بعضی مواقع نظر داده که ایالات متحدۀ آمریکا باید از مبادلات تجاری با ایران بهره مند شود، نشانه هایی هستند که ارزش محک زدن را دارند. در ضمن، با وجود این که ترامپ خواستار تحریم نفرت انگیز مذهبی شده،تلاش کرده است ـ هر چند کم ـ تا از موضع خود عقب نشینی کند. ما از تمام راه ها برای تعامل استفاده خواهیم کرد. ما آمادگی کامل داریم تا با هر دولتی در مسائلی که منافع مشترک داریم، تا زمانی که حقوق و ارزش های بنیادی محافظت شوند، کار کنیم. در غیر این صورت، برای حفاظت از منافع جامعۀ خود به صورتی بسیج خواهیم شد که هرگز نشده ایم.

شک نداشته باشید که مسائلی بسیار جدی پیش رو وجود دارند. مسائل مطرح شده علیه ما از هر زمان دیگری بیشتر است و هر یک از ما باید به نوبۀ خود آماده باشد تا سهم تعامل خود را افزایش دهد. نایاک در اوایل دورۀ پس از ١١ سپتامبر  تأسیس شد، زمانی که ایرانی ها به دلیل اصلیتشان در آمریکا بازداشت می شدند و خطر جنگ با ایران اجتناب ناپذیر به نظر می رسید. اساس و مبنای آغاز کار نایاک آن بود که ما برای تعامل با دولتمان باید حق اظهار نظر داشته باشیم، چرا که بدون آن نمی توانیم از حقوق خود دفاع کنیم.

از اغلب مواردی که از آنها بیم داشتیم با سازمان یافتن، تأسیس یک مؤسسه و جرأت اظهار نظر پیدا کردن جلوگیری شد. ما این کار را قبلاً انجام داده ایم، و اگر هر یک از ما در این کار سهمی داشته باشد، دوباره آن را انجام خواهیم داد.

UM Amherst

استقبال نایاک از تغییر سیاست دانشگاه ماساچوست

تماس با: جمال عبدی

202-386-6408 تلفن:
Email: jabdi@niacouncil.org

واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا از تصمیم تازه دانشگاه ماساچوست، امهرست استقبال می کند. این دانشگاه امروز تصمیم پیشین خود را در قبال دانشجویان ایرانی منتفی اعلام کرد. دانشگاه ماساچوست پیشتر از توقف پذیرش دانشجویان ایرانی در برخی رشته ها خبر داده بود.

تریتا پارسی، رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)، در بیانیه ای چنین گفته است:

«تحریم ها مشکلات بسیاری به بار آورده اند، اما نمی توانند بهانه ای برای اِعمال تبعیض علیه دانشجویان ایرانی باشند. دانشگاه ماساچوست با تصحیح خطای خود، گام  صحیحی برداشته و ما مشتاقانه منتظر آگاهی از جزئیات کامل این تصمیم، و شیوه اجرای آن برای حصول اطمینان از عدم اِعمال تبعیض علیه دانشجویان ایرانی هستیم.»

«ما از دشواری هایی که تحریم ها بر نهادهای آموزشی تحمیل کرده اند، آگاهیم، با این نهادها همدردی می کنیم و امیدواریم که این موانع برداشته شود. تحریم های گسترده قربانیان بسیاری گرفته اند اما اقدام امروز [دانشگاه ماساچوست] به ما اطمینان خاطر می دهد که دشواری بیشتری متوجه جوانان ایرانی مشتاق به تحصیل در دانشگاه آمریکایی نخواهد بود.»

«نایاک به دانشجویان و استادان دانشگاه ماساچوست که به تصمیم این دانشگاه اعتراضی موفقیت آمیز کردند، تبریک می گوید و از کوشش های وزارت امور خارجه و وزارت خزانه داری آمریکا که برای رفع این مشکل مستقیماً با دانشگاه همکاری کردند، قدردانی می کند.»

«نایاک در گذشته چندین بار برای رفع موانع تحصیلی ناشی از تحریم ها برای  دانشجویان ایرانی کوشیده است؛ از جمله زمانی که آزمون تافل برای آنها به حال تعلیق درآمد، و هنگامی که گذراندن واحدهای درسی مجازی محدود شد. نایاک برای اتخاذ تصمیم اعطای ویزای ورود مکرر به دانشجویان ایرانی نیز تلاش کرد. ما از این که توانسته ایم  در تحول اخیر نیز نقشی ایفا کنیم، خرسندیم.»

«نهایت امر آن که، مشکلاتی از این دست تا هنگامی که تحریم های گسترده علیه ایران بر جای است، رفع نخواهد شد. ما امیدواریم که کوشش های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا و ایران در این راستا، سرانجام موفقیت آمیز باشد. تا آن هنگام، ما به کوشش برای جلوگیری از تحمیل شدن اثر تحریم ها برشهروندان ایرانی و ایرانی-آمریکایی ادامه خواهیم داد.»

###

UM Amherst

نگرانی نایاک ازعدم پذیرش دانشجویان ایرانی در یکی از دانشگاه های آمریکا

 واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) مطلع شده که دانشگاه ماساچوست، امهرست، از این پس به شهروندان ایرانی برای تحصیل در شماری از رشته های مهندسی و علوم پذیرش نخواهد داد و از همه دانشجویان ایرانی خواهد خواست تا از موازین تحریم های آمریکا علیه ایران پیروی کنند و در هماهنگی با محتوای این موازین عمل کنند.

تریتا پارسی، رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)، در خصوص این تحول چنین گفت:«این مشکل عمده ای برای دانشگاه ماساچوست، امهرست است که به عنوان یک سازمان خود را با خطر ضربه ای سنگین روبه رو می کند. این مشکل دولت آمریکا هم هست که با جلوگیری از پذیرش جوانان ایرانی در دانشگاه های آمریکا، تأثیر و نفوذ ارزش های آمریکایی را مخدوش می کند.»

عملکرد اخیر دانشگاه ماساچوست بر مبنای تعبیری بسیار کلی و گسترده از پای بندی اش به موازین تحریم هاست. تصمیم این دانشگاه ظاهراً در واکنش به محتوای یکی از قوانین تحریم مصوب سال 2012 است که مورد مخالفت شدید نایاک واقع شد. علاوه بر تلاش تمرکز یافته در مخالفت با تحریم های آن لایحه، نایاک به ویژه ازلحن و ادبیات لایحه انتقاد کرد و همزمان با پیش رفتن آن به سوی تصویب، نگرانی های جدی خود را در این خصوص با نمایندگان کنگره و دولت اوباما درمیان گذاشت. نایاک ابتدا برای حذف این ادبیات و بعد، محدود کردن دامنه آن کوشید. در پی تصویب شدن این لایحه، نایاک از هیلاری کلینتون(وزیر خارجه وقت آمریکا) خواست تا برای محافظت کردن از دانشجویان در برابر اثرات منفی این ادبیات، وارد عمل شود.

پارسی گفت:«در میان تأثیرهای تحریم، تنبیه کردن دانشجویان و دست کم گرفتن مبادلات تحصیلی در طور خاص مخرب است. مردم ایران دیدگاه مثبتی نسبت به ایالات متحده دارند و تحصیلات تکمیلی یکی از بهترین تریبون ها برای ترویج روابط مهم با جوانان ایرانی است که می تواند به بهبود روابط دو کشور کمک کند و مانع اختلاف و برخورد شود.»

نایاک همواره با لوایح کنگره در راستای تحریم گسترده ایران مخالفت کرده و کوشیده تا از اثرات منفی مفاد چنین لوایحی بر زندگی شهروندان عادی ایران و آمریکاییان ایرانی تبار جلوگیری کند. نایاک مبلغ و مدافع افزایش ارتباط میان آمریکاییان و ایرانیان بوده. مبادلات و فرصت های تحصیلی از مصادیق این ارتباط است.

نایاک کوشیده تا امکان اعطای ویزا برای چندین بار ورود به آمریکا به دانشجویان ایرانی فراهم شود. نایاک کوشیده تا از دانشجویان ایرانی در برابر بانک هایی حمایت کند که به سبب تحریم ها، در حق این دانشجویان تبعیض روا می داشتند، و کوشیده تا اطمینان یابد که دانشجویان ایرانی از فرصت دادن امتحان هایی که پیش شرط تحصیل آنها در خارج از کشور است، محروم نشوند.

نایاک آماده و امیدوار به ایفای نقشی مثبت در کمک به یافتن راه حلی برای این مشکل تازه تحریم ها، و پیش گیری از آسیبی است که تحریم ها به دانشجویان ایرانی وارد می کنند.

Bank-Account-Closing

اقداماتی که می توانید به منظور جلوگیری از مسدود شدن حساب بانکی خود اتخاذ کنید

ترجمه:‌ پوپک محبعلی

NIAC Persian Banking Infographic

Click to enlarge image

اخیرا در موارد بسیاری مشاهده شده بانک های آمریکا با توجه به تحریم های اقتصادی آمریکا علیه ایران اقدام به بستن یا محدود کردن حساب های بانکی ایرانیان مقیم آمریکا و نیز ایرانی- آمریکایی هایی کرده که به ایران سفر کرده اند. این می تواند نتیجه ی ارائه ی مشاوره حقوقی ضعیف به بانک ها در

خصوص پیروی از تحریم و یا نتیجه ی بررسی دقیق و موشکافانه ی حساب های بانکی اتباع ایرانی باشد که با رعایت احتیاط افراطی از سوی بانک ها همراه شده است.

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)  به کار با بانک ها و دولت آمریکا برای حل کامل این مساله ادامه خواهد داد. در این راستا، ما مایلیم برخی اقدامات پیشگیرانه را به ایرانی ها و ایرانی- آمریکایی ها معرفی کنیم تا اطمینان حاصل شود با این مشکل مواجه نمی شوند.

  • برای اتباع ایرانی که شهروند آمریکا نیستند، باید اطمینان حاصل شود که بانک دارای اطلاعات دقیق و بجا در رابطه با محل سکونت فعلی شما، از جمله هرگونه مدرک شناسایی دال بر سکونت شما در آمریکاست.  

بر اساس قانون ایالات متحده، بانک های آمریکایی از ارائه خدمات به “شهروندان عادی در ایران” منع شده اند، مگر اینکه آن “شهروندان عادی” در ایران سکونت نداشته باشند. به عبارت دیگر، اگر شما یک دانشجوی ایرانی دارای اقامت ایران بوده اما در حال حاضر در آمریکا سکونت دارید، بانک های آمریکا می توانند تا زمانی که شما خارج از ایران هستید به شما خدمات بانکی ارائه دهند.

با وجود این، هنگامی که بانک های آمریکایی تردید دارند که آیا یک مشتری ایرانی همچنان در آمریکا سکونت دارد یا به ایران بازگشته است، در اکثر موارد تصمیم به مسدود یا محدود کردن حساب بانکی مشتری می گیرند. برای همین است که به طور مثال، دانشجویان ایرانی که آدرس ثابتی در آمریکا نداشته یا دارای مدرک شناسایی نشان دهنده سکونت در آمریکا در پرونده بانکی خود نیستند، بیش از دیگران تحت تاثیر اقدامات محتاطانه بانک ها قرار می گیرند.

بهترین کاری که اتباع ایرانی که شهروند ایالات متحده نیستند می توانند بکنند این است که اطمینان یابند همه گونه اطلاعات دقیق و جامع در خصوص محل سکونت فعلی خود را در اختیار بانک قرار داده اند تا احتمال انتخاب حساب آنها در زمان بازبینی حساب ها به منظور مسدود شدن به حداقل برسد. فراهم کردن مدرک شناسایی نشان دهنده جزئیات محل اقامت کنونی افراد در کاهش نگرانی بانک ها در مورد محل سکونت مشتریان بسیار تاثیرگذار است.

  • هنگامی که در ایران هستید اقدام به معاملات بانکی یا دسترسی به حساب خود نکنید.

بر اساس قانون ایالات متحده، بانک های آمریکایی از ارائه خدمات به مشتریان، زمانی که از ایران اقدام به دسترسی به حساب بانکی خود و یا انجام معاملات بانکی می کنند، منع شده اند. اگر شما هنگامی که در ایران هستید اقدام به هریک از این موارد ذکر شده نمایید، معامله و انتقال پول از حساب بانکی شما مورد قبول واقع نشده و بانک اقداماتی در راستای محدود کردن حساب بانکی شما انجام می دهد. این محدودیت های اعمال شده تنها زمانی برداشته خواهند شد که شما با ارائه اطلاعات کافی و رضایت بخش به بانک خود نشان دهید که دیگر در ایران نبوده و نیز یک شهروند عادی ایرانی نیستید.

شما نباید هنگامی که در ایران هستید به حساب خود دسترسی یافته و یا اقدام به اتنقال پول و انجام معاملات بانکی نمایید. با وجود این، بسیار مهم است بدانید که بانک های آمریکایی تنها به این دلیل که به ایران سفر می کنید، نباید حساب بانکی شما را محدود کنند. تا جایی که شما به طور عادی در ایران سکونت نداشته و هنگامی که در ایران هستید به حساب بانکی خود دسترسی نیابید، باید بتوانید بدون ایجاد هیچ گونه مشکلی در حساب بانکی خود به ایران سفر کنید.

  • اگر حساب بانکی شما محدود یا مسدود شد، گزینه های دیگری دارید.

محدود یا مسدود شدن حساب بانکی، دردسر بزرگی محسوب می شود، و برای آن دسته از افراد (از جمله دانشجویان ایرانی که در آمریکا تحصیل می کنند) بسیار فراتر از دردسر است. با وجود این، لازم است بدانید در صورت بسته یا محدود شدن حساب بانکی، چه گزینه هایی پیش رو دارید.

به طور معمول، بانک از شما مدرکی دال بر سکونت در آمریکا می خواهد. اگر بتوانید چنین مدرکی به بانک خود ارائه دهید، بانک احتمالا محدودیت حساب شما را برداشته و آن را مجددا باز می کند.

اگرچه در صورتی که این کار را نکرد، باید به یاد داشته باشید که حساب شما به طور کامل “مسدود” نشده است. شما می توانید همه وجوه بانکی خود را به طور نقد از بانک گرفته و به بانک دیگری منتقل کنید.

Yahoo

به یاهو بگویید دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند

می‌دانیم که دولت ایران اینترنت را سانسور و کنترل می‌کند و حق اساسی ایرانیان برای ارتباط آزاد را نقض می‌کند. اما آیا می‌دانید که شرکت آمریکایی یاهو هم به محدود کردن دسترسی ایرانیان به اینترنت کمک می‌کند؟

یاهو تصمیم گرفته است که به ایرانیان اجازه راه اندازی ایمیل جدید ندهد. در حالی که۶۳٪ از ایرانیان هنوز از یاهو به عنوان ایمیل اصلی‌شان استفاده می‌کنند و قطع این سرویس باعث روی آوردن اجباری بسیاری از مردم ایران به ایمیل ارائه شده توسط دولت ایران خواهد شد.

ما در جلوگیری از مسدود کردن دسترسی ایرانیان به ابزارهای ارتباطی موفقیت زیادی داشته‌ایم. شرکت‌های تکنولوژی سالها بود که ابزار و خدمات خود را به ایرانیان ارائه نمی‌کردند – اما نایاک و بسیاری از دیگر سازمان‌ها و افراد توانستند این تحریم‌ها را لغو کنند و شرکت‌هایی مثل گوگل و اپل را راضی کنند که به ایرانیان اجازه دسترسی به ابزارها و خدمات‌شان را بدهند.

در اواخر سال گذشته، نایاک با گروه‌هایی مثل بریم، اتحاد برای ایران، و کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران همکاری کرد تا به ماریسا مایر، رییس شرکت یاهو، بگوید این سیاست را تغییر دهد و امکان دسترسی ایرانیان به ایمیل را فراهم کند.

متاسفانه یاهو پیام را دریافت نکرد.

به ما کمک می‌کنید این سیاست یاهو را تغییر دهیم؟ لطفا چند لحظه وقت بگذارید و این نامه را امضا کنید تا از رییس یاهو بخواهیم که دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند.

نایاک از اطلاعات خصوصی شما حفاظت می‌کند و به شما درباره این مسئله و کمپین‌های مشابه، اطلاع رسانی‌ می‌کند. نایاک اطلاعات شما را نمی‌فروشد و در اختیار دیگران قرار نمی‌دهد.

مسدود کردن ایمیل برای ایرنیان را متوقف کنید.
سرکار خانم ماریسا مایر،
لطفاً توانایی راه اندازی ایمیل جدید را به ایرانیان اعاده کنید.
(امضا)

Iran-talks-Istanbul-Ashton-Jalili-620x350

استقبال نایاک از سفر کاترین اشتون به ایران

1 ashton

سفر اخیر کاترین اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران قدم مثبتی برای کاهش تنش میان ایران و غرب از راه گفتگو و دیپلماسی است. ویژگی سفر خانم اشتون این بود که او در کنار دیدار و مذاکره با مقامات رسمی، با چند فعال و نماینده جامعه مدنی ایران هم دیدار و گفتگو کرد. چنین دیدارهایی، باعث می‌شود جایگاه فعالین و جامعه مدنی در ایران تقویت شود و مسئله حقوق بشر در فرایند مذاکره و دیپلماسی فراموش نشود.

در پی سیاست فشار و انزوای ایران در سال‌های اخیر شاهد افزایش بی‌اعتمادی میان طرفین، پیچیدگی بحران هسته‌ای، تقویت جناح‌های تندرو و تشدید نقض حقوق بشر در ایران بوده‌ایم. بالعکس گفتگو و برقراری رابطه با ایران، باعث تقویت جناح‌های میانه‌رو و نیروهای تحول‌خواه جامعه می‌شود.

سفر کاترین اشتون نمونه موفقی از دیپلماسی است که گفتگو و رابطه را به نهادهای قدرت محدود نکرده و جامعه مدنی را هم وارد این عرصه کرده است. جامعه‌ای که در یک بزنگاه تاریخی وارد عمل شد، نیروهای میانه‌رو را به قدرت رساند و خواستار تغییر در سیاست داخلی و خارجی ایران شد. دولت حسن روحانی و جامعه بین‌الملل تا امروز قدم‌های مثبتی در راه حل مناقشه هسته‌ای و بهبود روابط برداشته‌اند. پیشرفت در این زمینه، اعتماد میان طرفین را افزایش می‌دهد و راه را برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران هموار می‌کند.

کشورهای دیگر هم باید مسیر دیپلماسی موفق کاترین اشتون و اتحادیه اروپا را پیش بگیرند و تلاش کنند با ایجاد اعتماد و رابطه با ایران، به بهبود وضع حقوق بشر کمک کنند چرا که بدون بهبود وضع حقوق بشر نمی‌توان به راه‌ حلی پایدار دست یافت.

U.S. Capitol

پیروزی بزرگ برای دیپلماسی و صلح

1 US-capitol

طرفداران دیپلماسی و صلح با ایران به یک پیروزی بزرگ دست یافتند. قوی‌ترین لابی حامی اسرائیل (ایپک) و رابرت منندز، رئیس کمیته روابط خارجه مجلس سنا، اعلام کردند که فعلا تحریم‌های جدید علیه ایران را پیگیری نمی‌کنند. رابرت منندز، سناتور پرنفوذ دموکرات است که لایحه تحریم‌های جدید علیه ایران را پیشنهاد داده بود.

اکثریت مردم آمریکا از جمله ایرانیان آمریکا، خواستار حل صلح‌آمیز مسئله هسته‌ای با ایران هستند. مردم آمریکا از طریق نهادهای مدنی، به رهبران آمریکا پیام دادند که نمی‌خواهند یک جنگ جدید در خاورمیانه شروع شود. شورای ملی ایرانیان آمریکا به عنوان یکی از نهادهایی که همواره برای دیپلماسی و صلح تلاش کرده، از این تحول جدید در روابط ایران و آمریکا استقبال می‌کند.

ما قدردان تلاش‌های اعضا و حامیان خود و همه طرفداران دیپلماسی در سراسر آمریکا هستیم. هزاران شهروندی که به نمایندگان خود نامه نوشتند، تلفن کردند، شخصا به دفتر آنها رفتند، و با صدای بلند اعلام کردند که صلح می‌‌خواهند و نه جنگ. همچنین از ده‌ها سازمان و نهاد مدنی که در حمایت از صلح و دیپلماسی تلاش کردند، متشکریم. خوشحالیم که باراک اوباما و ۲۵ نماینده مجلس سنا، پیام مردم آمریکا و ایران را شنیدند و با صدای بلند با تحریم‌های جدید مخالفت و از دیپلماسی حمایت کردند.

اما هنوز تا صلح پایدار راه زیادی مانده است. آنچه در چند ماه‌ آینده اتفاق خواهد افتاد، بسیار کلیدی است و آینده روابط آمریکا با ایران و خاورمیانه را تعیین خواهد کرد. امروز حامیان صلح باید بیش از پیش دست به دست هم دهند و از نهال شکننده دیپلماسی حفاظت کنند تا ایران و آمریکا به توافق نهایی برسند، مسئله هسته‌ای حل شود و تحریم‌هایی که به مردم ایران فشار می‌آورند لغو شوند.

bbc-persian

کنفرانس نایاک در بی‌بی‌سی فارسی

مذاکرات ژنو، نگاه‌ها را در واشنگتن هم به خودش جلب کرده؛ به‌خصوص برای گروهی از ایرانیان که درباره آینده مناسبات ایران و آمریکا امیدوارتر هستند. از جمله شورای ملی ایرانیان آمریکا که یکی از گروه‌های حامی بهبود روابط ایران و آمریکاست.

هادی نیلی از واشنگتن گزارش می‌دهد.

twitter on iphone

کاهش تحریم های ایالات متحده بر لپ تاپ ها، تلفن های همراه

به گفته شورای ملی ایرانیان آمریکا دولت رئیس جمهور باراک اوباما قصد لغو تحریم های تجاری ایالات متحده را دارد که از فروش تجهیزات ارتباطات و نرم افزار به مردم عادی ایران جلو گیری میکرد.twitter on iphone

طبق گفته ی جمال عبدی، سخنگویی از این شورا که گروهی غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن است،این تغییر سیاست امروز توسط وزارات امور خارجه و خزانه داری ایالات متحده ی آمریکا که از سال ۱۹۹۲ اداره ی تحریم‌ها ی تحمیل شده را بر عهد داشتند اعلام خواهد شد.وزارت خزانه داری در حال صدور مجوزی کلی‌ است که اجازه فروش سخت‌افزار آمریکایی‌ از جمله تلفن‌های همراه و ‌لپ تاپ ها و نرم افزار هایی‌ مانند برنامه‌های آنتی ویروس را به مصرف‌کنندگان غیر دولتی میدهد.

مقصود از این تغییر کمک به ایرانیان برای برقراری ارتباط از طریق رسانه‌های اجتماعی، پیامک‌ها، و ویدئو‌های تلفن‌های همراه است برای غلبه بر برخی‌ از محدودیت‌های رسانه‌ها و ارتباطات اعمال شده توسط مقامات ایران بر مردم. در اثر تحریم‌های ایالات متحده، ایرانیان به عرضه بازار سیاه و فناوری‌های غیر آمریکایی‌ روی آورده اند.

به گفته‌ بیانیه‌ای از وزارت خزانه داری هدف از این اقدام ” مقتدر کردن مردم ایران است در زمانی‌ که دولتشان تلاش‌های خود را برای ممانعت از دسترسی‌ به اطلاعات تشدید کرده است.”

محصولاتی که در مجوز کلی‌ که امروز صادر شد تحت پوشش قرار داده می‌‌شوند شامل گوشی‌های تلفن همراه، تلفن‌های ماهواره‌ای و سخت افزار پهنا باند، مودم ها، کارت‌های رابط شبکه، رهیاب‌ها (روتر)، نقاط دسترسی‌ به وای فای، لاپ تاپ ها، تبلت‌ها (الواح رایانه)، دیسک‌ها ی سخت (هارد دیسک)، دستگاه‌ها ی ذخیره سازی داده ها، آنتی ویروس و نرم‌افزار ضّد ردیابی، برنامه‌ها ی کاربردی (ا‌پ) فروشگاه آنلاین، شبکه‌ها ی مجازی خصوصی، ابزار‌ها ی ضّد سانسور، و ابزار ارتباطی‌ شخصی‌ که مبتنی‌ بر هزینه همچون صدا، متن (پیامک)، ویدئو، صدا روی پروتکل اینترنت ( وای او آی پی‌) تلفنی و چت تصویری (ویدئو چت) هستند.

مقابله با سرکوب

به گفته ی جمال عبدی، سخنگویی از شورای ملی‌ ایرانیان آمریکا که یک گروه غیر انتفاعی مستقر در واشنگتن است، “ایالات متحده در حال برداشتن قدم‌هایی‌ در جهت تضمین این است که در صورت جلوگیری دولت ایران از دسترسی‌ به اینترنت و اس‌ ‌ام اس‌، تحریم‌ها مانع تلفن‌های همراه، نرم‌افزار و سخت افزار نشوند.” اس‌ ‌ام اس‌ مخفف خدمات پیام ها ی کوتاه متنی است.

همانطور که قیام‌ها ی بهار عربی‌ نشان دادند، وب سایت‌ها ی اینترنتی رسانه اجتماعی مانند توییتر، فیس بوک و یوتیوب برای فعالان حیاتی هستند.

جیم موران، نماینده ی دمکرات ویرجینیا که به دنبال چنین عملی‌ بوده است امروز در یک بیانیه ی ایمیلی گفت “فراهم آوردن دسترسی‌ به جدیدترین ابزار سازماندهی رسانه اجتماعی برای جنبش دموکراسی در ایران، تلاش‌های آنها را برای به ارمغان آوردن تغییری مثبت در دولتی که واهمه دارد از اطلاعاتی که قادر به کنترل آن نیست تقویت می‌کند.”

انسداد `بدخیم`

‎ایالات متحده تلاش‌های صورت گرفته برای تقویت جنبش دموکراتیک را حمایت کرده و تلاش‌هایی‌ را که نظام هایی همچون ایران و سوریه را از قطع رسانه‌ها ی اجتماعی که اوباما “استفادهٔ بدخیم (بد خواهانه) از فناوری” می‌خواند متوقف میسازد، دو چندان کرده.

‎در نوامبر، دولت بر مقامات ایرانی‌ (از جمله وزیر ارتباطات کشور) و سازمان‌ها ی دولتی برای مانع شدن در دسترسی‌ به اینترنت، خطوط تلفن همراه و شبکه‌ها ی تلویزیون ماهواره‌ای در جهت فرو نشاندن آزادی بیان تحریم هایی تحمیل کرد.

‎تحریم‌ها ی جدید

‎کسانی‌ که تعیین شده اند عبارتند از: نهاد دولتی کمیته تعیین مصادیق محتوای جنایی، که متهم به فیلتر کردن جریان اطلاعات به مردم ایران است؛ و همچنین اصغر میرحجازی، معاون رئیس کارکنان علی‌ خامنه‌ای (رهبر جمهوری اسلامی)، که “در پشت صحنه از نفوذ خود برای تقویت عناصر اطلاعاتی‌ ایران جهت سرکوب‌ها ی خشونت آمیز علیه مردم ایران استفاده کرده” است.

‎تصمیم لغو برخی‌ از تحریم‌ها در تقابل با اقدامات اخیری است که در آن‌‌ها ایالات متحده به طور کلی‌ محدودیت‌ها ی مالی‌ و تجاری را به عنوان بخشی از تلاش‌ها ی بین‌المللی برای متقاعد ساختن رژیم تهران برای منصرف شدن از فعالیت‌ها یی که منجر به ساخت سلاح هسته‌ای می‌‌شوند را تشدید کرده است.این عمل دسترسی‌ به فناوری‌ها یی این چنین را آسانتر و کم هزینه تر میسازد.

‎جنبش سبز

‎به گفته ی این گروه در بیانیه ی خود “آثار تحریم‌ها چهار سال پیش،در اوج اعتراضات جنبش سبز ایران با شدت بیشتری لمس شدند. ویدئو‌های گرفته شده به وسیلهٔ تلفن‌های همراه و گزارش پرخاش‌ها و خشونتی که از داخل ایران منتشر میشد و پیامک و ابزار‌های ارتباطی‌ دیگر که برای تشکیل تظاهرات گسترده استفاده می‌شدند، دنیا را به هیجان در آورده بود.با این حال تمامی‌ این ابزار تحت تحریم دولت آمریکا بودند”.

‎این محدودیت‌ها مانع آن‌ می‌‌شد که شرکت‌ها ‌لپ تاپ ها، تلفن‌ها ی همراه و مودم‌ها ی خود را به ایرانیان بفروشند که باعث تقویت بازار سیاهی برای این کالا‌ها شده. به نقل از این گروه، آنها خدماتی همچون اینترنت ماهواره‌ای، میزبانی وب و وای پی‌ ان‌ها را برای ایرانیان مسدود کرده اند. ‎ طبق قانون منع گسترش سلاح ایران-عراق، تصویب شده در سال ۱۹۹۲، در صورت “ضروری بودن برای منافع ملی‌” ایالات متحده، رئیس جمهور امکان چشم پوشی از برخی‌ تحریم‌ها را دارد. این قدرت چشم پوشی از آن‌ زمان به بعد به معاون وزیر امور خارجه ی کنترل تسلیحات و امنیت بین‌المللی واگذار شده است.

‎دولت قبلا برخی‌ محدودیت‌ها یی که بر بازار انبوه نرم‌افزار مورد نیاز برای ارتباطات اینترنتی بود را پس از ذکر آنکه تحریم‌ها “آثاری ناخواسته و مأیوس کننده ای” بر قدرت شرکت‌ها یی همچون ردموند، شرکت مایکروسافت واقع در واشنگتن و شرکت گوگل مستقر در مانتین ویو کالیفرنیا را در فراهم سازی ابزار حیاتی ارتباطات برای ایرانیان داشتند تسهیل بخشید.

European Union Foreign Policy Chief Catherine Ashton (L) meets with Iran's Chief Negotiator Saeed Jalili in Moscow

سه راه به سوی معامله ی هسته‌ای با ایران

سه راه به سوی معامله ی هسته‌ای با ایران
‎نوشته رضا مرعشی ۱۳ مه‌ ۲۰۱۳

‎ در بحبوحه ی تشدید تحریم‌ها و لاف‌ها ی دروغین هسته‌ای غافل شدن از مذاکرات ۱۵ مه‌ کاترین اشتون، رئیس سیاست خارجی‌ اتحادیه اروپا و سعید جلیلی، رهبر مذاکره اگر تهران جهت پیگیری گفت و گو‌ها ی بین ۵+۱ و ایران در استانبول آسان است‫.‬

‎آخرین دور از مذاکرات چند جانبه بی‌ نتیجه به پایان رسید و کمی‌ بیش از یک ماه برای تنظیم قرار یک جلسه ی رو در رو طول کشیده است. در حالی‌ که هیچ تاریخی برای دور جدیدی از مذاکرات با نمایندگان هفت کشور مشخص نشده، نشست آتی میان اشتون و جلیلی فرصتی برای شروع برنامه ریزی برای چگونگی‌ پرحاصل تر کردن مذاکرات نسبت به قبل است.

‎قرار گرفتن در مسیر امیدوار کننده تری از مبادلات متناوب فعلی نیاز به چند مرحله ی کلیدی دارد:

تعادل بخشی به برگه‌ پیشنهادات متقابل
‎دولت اوباما و متحدانش در ۵+۱سزاوار اعتبارند. آنها (و اگر منصف باشیم، ایران) حاضر به کوچکترین حرکتی از مواضع تسلیم نشدنی خود در طول ۲۰۱۲ نبودند، اما با ارائه متواضعانه و موقت کاهش تحریم ها  در ازای محدودیت‌ها ی قابل اثبات بر برنامه ی هسته‌ای ایران، خردمندانه توپ را در زمین تهران قرار دادند. این گام اولین مهم‌ است و حال نوبت ایران برای حرکت رسیده اما پیشنهاد فعلی معامله‌ای که تهران توان عرضه ی آن را در ایران داشته باشد فراهم نمی‌‌سازد. و اگر تهران توان عرضه ی معامله را به زینفعان سیاسی داخلی‌ مختلف خود نداشته باشد، ما دوباره به خانه ی اول باز خواهیم گشت. همین اصول در واشنگتن هم صادق هستند. تعادل بخشی به برگه‌ ی پیشنهادات از طریق یک فرایند گام به گام بر اساس روابط متقابل فراهم آورنده ی عظیم‌ترین فرصت ساخت رابطه ی دو طرفه ی ماندگاری خواهد بود که توان بر جای ماندن در سیاست ستیزه جوی  داخلی‌ هر دو پایتخت را دارد.اگر این به این معنا باشد که ما برای دریافت بیشتر باید ارائه ی بیشتری داشته باشیم، ما باید سرمایه ی سیاسی را برای انجام آن‌ بگذاریم.

گسترش مذاکرات
‎ایران برای حل هفت چالش امنیت ملی‌ ایالات متحده که منع گسترش سلاح، امنیت انرژی، سوریه، افغانستان، عراق، مبارزه با تروریسم و صلح اسرائیل و فلسطین هستند، حیاتی است. موقعیت موجود آمریکا در برابر ایران هر هفت چالش را تشدید می‌کند. با وجود این، دولت اوباما به مدت طولانی‌ از مذاکرات (بی‌ خیال گفت و گوی‌ها ی واقعی) با ایران جز در حوزه ی منع گسترش سلاح هسته‌ای خودداری کرده، اما همیشه اینطور نبوده است. دور اول مذاکرات در سال ۲۰۰۹ با تمرکز بر برنامه هسته‌ای ایران انجام شد، اما بحث‌ها ی حاشیه ای در کنار تمرکز بر روی مبحث اصلی‌ صورت گرفتند.این تصادفی نیست که هر دو طرف در دوره ی ریاست جمهوری اوباما به نزدیکترین نقطه ی توافق   رسیده اند. ۵+۱ و ایران باید دوباره در همان سطح گفت گو کنند، چرا که راه حل وضع همواره رو به وخامت حقوق بشر در سوریه و ایران ( با تفاوت در مقیاس و گستردگی شان) فرصت‌هایی‌ منحصر به فرد را ارائه میدهند. در آماده سازی برای مذاکرات چند حزبی بعدی، اشتون باید به جلیلی ابلاغ کند که ۵+۱ آماده ی مذاکره در زمینه ی نگرانی مشترک بر سوریه و حقوق بشر در ایران است.اگر دور بعدی مذاکرات ( و یا هر مذاکراتی در آینده ) صرفاً محدود به برنامه ی هسته‌ای ایران باشند، به احتمال زیاد با شکست مواجه خواهند شد.

آغاز با در ذهن داشتن پایان
‎در طول زمان دولت اوباما، اولویت آمریکا تلاش برای اقدامات کوچک اعتماد ساز بدون روشن سازی اهداف بلند مدتش در برابر ایران بوده. این بهتر از هیچ است، اما با توجه به عدم وجود اعتماد میان واشنگتن و تهران، کارایی‌ گام‌های تاکتیکی کوچک لازم است و تا امروز این گام‌ها بی‌ تأثیر بوده اند. به همین دلیل است که دولت اوباما همراه با متحدانش در ۵+۱، باید بر تعیین خواسته‌ای نهایی تصمیم گرفته -چشم اندازی دقیق برای روابط عادی با ایران- و پس از آن‌ به وضوح این را به تهران بگویند. هدف از تحریم ها، جنگ اینترنتی، ترور مخفیانه، و دیگر اشکال فشار چیست؟ این موضوع به ندرت عنوان می‌‌شود، و نشانگر این حکمت است که اگر نمی‌دانید کجا می‌روید، هر راهی‌ شما را به آنجا خواهد رساند. تنها در حالتی که واشنگتن و تهران قادر به دیدن یک نور در انتهای تونل باشند، بی‌ میلی برای مخاطره کردن جهت صلح به احتمال زیاد باقی‌ خواهد ماند، و در عوض هر دو طرف اختلاف را به سمت یک رویارویی نظامی که هر دو به طور جداگانه در پی‌ جلوگیری از آن هستند، افزایش و ادامه خواهند داد.

noe conservative

شکست تلاش محافظکاران نوین در جهت متلاشی کردن یک سازمان ضد جنگ آمریکائی

م. جی. روزنبرگ

 ۵ مه ۲۰۱۳

ستیز بر سر جنگ با ایران چند جبهه ی مختلف دارد. داخل واشینگتون، خط نبرد میان دو گروه است، از یک طرف ائتلاف یا اتحادیه ی متشکل از گروهای صلح طلب و امنیتی کوچک، حامی عدم اشاعه سلاح های هسته ای و گروهای ضد جنگ که طرفدار یافتن راه حلی مناسب در بن بست (روابط با) ایران، و دیگری ماشین جنگ خواه با پشتوانه مالی زیاد، متشکل از سازمان های محافظه کاران  نوین که بر این باورند که جنگ باید سالیان پیش آغاز میشد.

سازمان مرکزی در جبهه ائتلاف ضد جنگ، شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایک)، بزرگترین سازمان مردمی آمریکائی های ایرانی تبار است. نایک پیشرو در مخالفت با جنگ، طرفداری از دیپلماسی و مخالفت با تحریم های گسترده ای که تنها به مردم ایران صدمه میزند می باشد. و این سازمان هم زمان با این تلاش ها تهران را برای سابقه ناگوار حقوق بشرش سرزنش می کند.

با دسترسی به کاخ سفید، وزارت امور خارجه، و رسانه ها، نایک بیشتر و بیشتر برای گروه جنگ طلبان مشکل ساز شده است، تا حدی که به یکی از اصلی ترین هدف حملات آنان مبدل شده است.

سر دمدار حملات، سید حسن داعی الاسلام, در یک ایمیل داخلی چنین بیان کرد “از بین بردن” نایک و رئيس آن “بخشی جدایی ناپذیر در مقابله با سیاست پرزیدنت اوباما و هیلاری کلینتون (وزیر سابق امور خارجه) است”. به عبارت دیگر، از بین بردن نایک برابر است با از بین بردن سیاست دولت آمریکا در جلوگیری از جنگ.

داعی الاسلام مشغول تبلیغات گسترده افترا آمیز و متهم کردن نایک به لابی گری برای جمهوری اسلامی ایران بوده و می باشد- اتهامی مضحک که با توجه به حمایت بدون ابهام نایک از جنبش طرفداران دموکراسی در ایران، اما ادعایی که اثبات صحت آن سازمان را به طور کامل نابود خواهد نمود.

نایک، در واکنش به این امر و برای مقابله، در جواب داعی الاسلام را با اتهام افترا به دادگاه فراخواند.

بدون شک نایک از این امر آگاه بود که شکایت کردن و به دادگاه کشیدن داعی الاسلام شروع نبردی مانند نبرد داوود و جالوت (و یا گذشتن از هفت خان رستم خواهد بود)،علی الخصوص که در پرونده ی شکایت از افترا، قوانین ایالات متحده بر عليه شاکی است.

در این مقابله اما واقعیت امر و نتیجه حاصل تلخ تر از آن بود. علاوه بر قوانین ضد شاکی در آمریکا و ضعف مالی سازمان نایک در مقایسه با رقیب قابل توجه بود. محافظکاران نوین تصمیم بر وارد کردن ضربه ای کاری و از بین بردن نیروهای ضد جنگ داشتند. در واقع، دانیل پایپس (Daniel Pipes)، بنیه مالی بسیار بالا و بعنوان فعال ضد مسلمان، طرفدار جنگ، و ضد اوباما، از استفاده از بازوی حقوقی سازمان خود (انجمن خاور میانه) قدم به پشتیبانی از داعی الاسلام گذاشت. پایپس یک تیم حقوقی درجه یک از ششمین بزرگترین دفتر وکالت جهان، با رهبری وکیل سابق کاخ سفید (درزمان جورج بوش) بردفورد برنسون (Bradford Berenson) را برای دفاع از داعی الاسلام استخدام کرد.

در ابتدا تأکید داعی الاسلام در دادگاه بر حقیقت اظهارات خود بود و اینکه نایک باید مجبور به رو کردن اسناد و مدارک خود شود تا صحت ادعای ایشان در کنترل تهران بر امور نایک ارزیابی گردد. نایک همکاری کرد و تیم حقوقی وابسته به داعی الاسلام جست و جوی خود را در هزاران ایمیل، اسناد و مدارک، و روزشمارهای نایک بطور وسیع انجام داد.

با این وجود، ذره ای از شواهد در جهت تایید ادعای واهی داعی الاسلام یافت نشد و جست و جو با سر خوردگی تیم ایشان به اتمام رسید. در عوض این اسناد یک حقیقت بسیار ساده را نشان داد:  نایک یک سازمان مردمی مستقل وتحت حمایت جامعه آمریکایی های ایرانی تبار است، و در جهت همکاری  با تمامی احزاب مناقشه از جمله دولت های ایالات متحده، ایران، و اسراییل تلاش می کند.

بعلت عدم اثبات اتهام وارده، داعی الاسلام از ادعای خویش که نایک لابی جمهوری اسلامی است عقب نشینی کرد. این برای نایک پیروزی بزرگی به حساب میامد و اگر مرافعه دادگاهی درکشور دیگری مطرح شده بود ، نتیجه آن بر شکست داعی الاسلام و پیروزی کامل نایک گرفته می بود.

اما در ایالات متحده شاکیان (در این مورد نایک) باید یک قدم فراتر رفته و نه تنها خدشه دار شدن نام خود را به اثبات برساند، بلکه همچنین می بایست کینه توزانه بودن عملکرد طرف مقابل را هم ثابت می کرد. پس نایک باید ثابت میکرد که داعی الاسلام میدانست که دروغ میگوید، امر بسیار مشکلی که تحت شرایط موجود برای و متقاعد کردن قاضی بسیار محافظه کار و منصوب بوش ، جان بیتس (John Bates)، — همان قاضی که در پرونده ی والری پلیم (Valerie Plame) از جرایم دیک چینی (Dick Cheney) چشم پوشی کرده بود و او را از مخمصه نجات داده بود– که داعی الاسلام  کینه توزانه عمل کرده احتمالا امکان ناپذیر بود.

نایک موفق به این کار نشد و قاضی در نتیجه بخشی از هزینه های “تحقیق  و اکتشاف” ( ۱۸۴،۰۰۰$) را از  داعی الاسلام به نایک انتقال داد. اما این تنها پیروزی  داعی الاسلام بود.

در این روند نه تنها ادعای این که نایک لابی خارجی است در هم شکسته است بلکه دانیل پایپس و محافظه کاران نوین هزینه ی بسیار بیشتر از ۱۸۴،۰۰۰$ را خرج تلاش های خویش برای نابودی نایک کردند. آن ها امیدوار بودند که قسمتی بزرگتر از این خرج را بردوش نایک بگذارند تا از این طریق خالی کردن خزانه سازمان، آن را از پای بیندازند.

اگرچه نایک موفق به حذف هنگفت ترین قلم درخواستی در تومار اهداف داعی الاسلام شد، اما نایک به جا ماند و یک قبض ۱۸۴،۰۰۰$، مبلغی که اکنون درمرحله استیناف است. بطور خلاصه،حمله ی داعی الاسلام نتجیه معکوس داد و ظاهرا ایشان (یا پایپس) را در چاله نشاند. در واقع، هفته ی گذشته در حین یک مصاحبه ی تلفنی مطبوعاتی  داعی الاسلام از خبرنگاران برای تامین مخارج طرف خود درخواست کمک مالی کرد!

بنابراین در پایان این روند پنج ساله، هیچ مدرکی برای اثبات این اتهام که نایک لابی گری برای رژیم ایران است پیدا نشد؛ هدف “از بین بردن نایک” به طور کامل شکست خورده و این سازمان همچنان به عنوان یکی از برجسته ترین صداها در سیاست ایران در واشنگتن مطرح است؛ و اکثریت هزنیه ی تحقیق و اکتشاف برای متهم و حامیان محافظه کاران نوین او باقی مانده است.

یک روز نه چندان خوب برای لابی طرفداران جنگ، اما روزی بسیار خوب برای آمریکایی ها که از ایده درگیر شدن درسومین جنگ در خاور میانه -با وجود درگیری در عراق و همزمان با حضورفعال سربازان ما در افغانستان – کاملا هولناک بنظر میرسد.

ام. جی. روزنبرگ خبرنگار ویژه ‘واشنگتون سپکتیتور ‘(Washington Spectator) میباشد. او ۱۵ سال به عنوان یک  دستیار سنا و مجلس نمایندگان  به مشغول به کار بوده و اخیرا برای “میدیا مترز فرآمریکا” (Media Matters For America) به عنوان پژوهشگر سیاست خارجی کار میکرد. در اوایل کار  سردبیر خبرنامه سازمان ای پک (AIPAC)،”نیر ایست ریپورت” (Near East Report) بود. از ۲۰۰۹-۱۹۸۸، او مدیر سیاست در اسرائیل پالیسی فروم (Israel Policy Forum) بود.

medicine_shortage

کمبود دارو در ایران: واشنگتن و تهران هر دو مسئولند

بی بی سی

ادداشت زیر را رضا مرعشی، مسئول بخش پژوهش های شورای ملی ایرانیان آمریکا، و تریتا پارسی، مدیر شورای ملی ایرانیان آمریکا، نوشته اند:

گفتگو های ایران و گروه ۱+۵ در آلماتی پایتخت قزاقستان در فضایی از خوشبینی محتاطانه به پایان رسید. ولی با وجود این خوشبینی نمی توان مباحث مطرح شده در مذاکرات شهر آلماتی را جامع دانست. هر دو سوی مذاکره باید برای نپرداختن به مشکلات کمبود دارو و تجهیزات پزشکی که محصول تحریم های بین المللی ست و در اثر سوء مدیریت مقام های دولت ایران تشدید شده است پاسخگو باشند.

مردم ایران که نه مسئول سیاست هسته ای دولتشان هستند و نه می توانند بر آن تاثیری بگذارند، در ماه های گذشته با کمبود و نایاب شدن بعضی داروهای حیاتی رو به رو بوده اند. بسیاری مجبور به پرداخت ارقام گزاف برای تهیه این دارو ها شده اند و بعضی حتی جان خود را در اثر این کمبودها از دست داده اند.

اگر استدلال مقام های آمریکایی مبنی بر اغراق آمیز بودن ادعاهای دولت ایران درباره وضعیت بازار دارو و خدمات درمانی به قصد مظلوم نمایی را بپذیریم، پس چگونه است که نهادهای معتبر بین المللی در گزارش های هفته های اخیر از نقش تحریم ها در ایجاد این بحران سخن گفته اند؟ و اگر مقام های ایران به راستی نگران این بحران هستند چرا آن را در مذاکرات شهر آلماتی طرح نکردند؟

ادعاهای مقام های دولت آمریکا و بعضی نمایندگان کنگره که مسولیت همه کمبود ها در حوزه دارو و خدمات پزشکی را به گردن دولت ایران می اندازند و آن را “زخم به خود” و “هیاهوی تبلیغاتی رژیم تهران” می خوانند با نتایج پژوهش های معتبر در تضاد است. گروه بحران بین المللی و مرکز بین المللی “ودرو ویلسون” گزارش هایی را منتشر کرده اند که در آن با تولید کنندگان دارو و وارد و توزیع کنندگان تجهیزات پزشکی به طور مفصل گفتگو شده است. آنها همچنین نظر طرفهای بین المللی تولید و فروش مواد اولیه دارو و تجهیزات پزشکی را جویا شده اند.

این نهاد در نتیجه گزارشش نوشته است: “ایران پیش از تحریم ها هم تحت مدیریت همین دولت بود و شرکت های که تولید..واردات و توزیع دارو را به عهده داشته اند هم تغییر نکرده اند. و در آن زمان بیماران ایرانی با بحران و کمبود خدمات پزشکی به مانند آنچه امروز در جریان است رو به رو نبودند. کمبود ها همزمان با وضع تحریم های بین المللی آغاز و با تشدید این تحریم ها اوج گرفته است. این روزها راه برای تجارت اقلامی که جزو نیاز های اولیه انسانی ست با موانع جدی رو به رو شده است”.

از سوی دیگر آنچه بعضی در واشنگتن “پی آمد های ناخواسته تحریم ها” می نامند نمی تواند بهانه ای برای رفع مسئولیت از سوی دولت ایران باشد. شکی وجود ندارد که سوء مدیریت و عدم برنامه ریزی دولت ایران برای تهیه نیاز های پزشکی کشور در فضای تحریم ها به عمق بحران افزوده است. همانطور که مرکز بین المللی “ودرو ویلسون” در گزارشش آورده: ” دولت ایران باید ارز بیشتری برای واردات دارو اختصاص دهد و با شفافیت بازار دارو را مدیریت کند”. این گزارش اضافه کرده است که ناکارآمدی مدیریت دولتی “راه را برای تسلط وارد کنندگان دارو های بی کیفیت و گاه تقلبی بر بازار باز و منجر به گسترش بازار سیاه شده است”.

حل این بحران نیازمند گام هایی از سوی غرب و ایران است. گام هایی که یا اراده برداشتن آن وجود ندارد یا فضای سیاسی حاکم در دو کشور راه را بر آن بسته است. تعلل در حل این مشکل به وخامت شدید وضع دارو و درمان می انجامد و مقام های واشنگتن و تهران هر دو مسئول آن هستند. آنها باید رسیدگی به این بحران را در دستور کار دور بعدی مذاکرات قرار دهند. واشنگتن باید با پذیرفتن این واقعیت که کمبود های اخیر از نتایج ناخواسته تحریم هاست در مسیر عملی کردن راه حل های پیشنهادی مرکز بین المللی “وودرو ویلسون” برای کاهش این کمبود ها قدم بردارد.

دولت ایران هم باید با ضمن پاسخگویی در مورد علت عدم طرح این بحران در مذاکرات با گروه ۱+۵ حل آن را در اولویت قرار دهد. آنها باید به همان اندازه که به حل مسایل فنی در مذاکرات هسته ای آینده می پردازند برای رفع محدودیت های واردات مواد اولیه، داروهای حیاتی و تجهیزات پزشکی هم تلاش کنند. دولت ها، صرفنظر از ساختار سیاسی شان، نباید مسئولیت بنیادی و اولیه خود در تامین نیازهای اولیه شهروندانشان اعم از دارو و مواد غذایی را فراموش کنند.

دولت ایران باید بداند که شکایت هایش در مورد بحران دارو تا زمانی که به سوء مدیریت و عدم طرح آن در مذاکرات ادامه دهد بی اعتبار خواهد بود.

تهران و واشنگن دست کم در شعار ادعا می کنند که علاقه مندند این بحران حل شود. نپرداختن به آن در مذاکرات این هفته اما نشان از فاصله حرف و عمل دارد. فرصت تنگ است و آنها باید پیش از تبدیل شدن این کمبود ها به یک فاجعه انسانی برای حل آن از خود اراده نشان دهند.