ایران، کره شمالی نیست: متحدان ترامپ در خاورمیانه، جنگ داخلی را به صلح ترجیح می‌دهند

به موازات آن‌ که رئیس جمهور آمریکا, دونالد ترامپ, از سفری جذاب در چشم عکاسان خبری، یعنی سفر وی به سنگاپور و دیدار با کیم جانگ اون رهبر کره شمالی بازمی‌گردد، تمرکز او به زودی به سمت ایران باز خواهد گشت. اسرائیل و عربستان سعودی ابراز امیدواری کرده‌ اند که نشست سنگاپور به حل مسأله کره کمک کند و ترامپ بتواند تمرکز خود را به سمت تهران معطوف نماید.

با این حال، هنوز کسی نمی‌داند که سیاست ترامپ در قبال ایران واقعاً چیست. آیا او به دنبال توافقی دیگر است؟ آیا راه را برای جنگ می‌گشاید؟ آیا هدف اصلی او تغییر رژیم است؟ اگر عربستان سعودی و امارات متحده عربی تصمیم‌گیر باشند، هیچ‌کدام از موارد مذکور در بین نخواهد بود؛ بلکه بسیار وخیم‌ تر از این گزینه‌ هاست.

«موفقیت» دیپلماتیک بعدی ترامپ
ترامپ عاشق آن است که دنیا را در حدس و گمان نگه دارد. او یک مشاور امنیت ملی به نام جان بولتون دارد که بیش از یک دهه است که برای بمباران ایران تلاش می کند. بولتون، یکی از حامیان کلیدی جنگ مصیبت‌ بار با عراق -که هنوز مدعی است یک جنگ موفقیت‌آمیز بوده است-، سیاست تغییر رژیم ایران با حمایت آمریکا را پی می‌گیرد و آن‌ قدر پیش رفته است که از سازمان تروریستی مجاهدین خلق در این راه پشتیبانی می‌کند. در واقع، این سازمان که پیشتر حمایت مالی صدام حسین را با خود داشت، به بولتون ۴۰ هزار دلار برای هر سخنرانی حمایتی، پرداخت می کند.

ترامپ با حضور مایک پمپئو در مقام وزارت خارجه، یک جنگ‌ طلب دیگر دارد که تحت لایهٔ فریبنده‌ ای از علاقه به دیپلماسی، با واژه اقدام نظامی علیه ایران مغازله کرده است. با این حال، در ۱۲ خواستهٔ او از ایران، غیر از دستور تسلیم، هیچ دعوتی برای مذاکره گنجانده نشده است.

حتی رکس تیلرسون،  وزیر خارجه پیشین ترامپ که نسبتاً متعادل‌ تر بود، چندین بار گفت که هدف اصلی سیاست خارجی ایران، تغییر رژیم در ایران است. او گفت که سرچشمهٔ این تصمیم، شخص ترامپ است.  

توجه ترامپ نیز در تمام این مسیر به سوی ایران معطوف بوده است. او پس از کسب اعتماد به‌ نفس فراوان پس از دست‌ دادن با دیکتاتور کره شمالی، به خبرنگاران گفت که برای موفقیت دیپلماتیک بعدی‌اش آماده می‌شود.

ترامپ گفت: «من امیدوارم که در زمان مناسب، پس از آن‌که تحریم‌ ها اثر کردند – و تحریم‌ های ما علیه ایران بی‌ رحمانه‌ اند -، امیدوارم که آنان برگردند و برای یک توافق واقعی مذاکره کنند زیرا من علاقه دارم بتوانم چنین کاری را انجام دهم؛ اما اکنون برای انجام آن بسیار زود است.»

اما ایران، کره شمالی نیست و خصومتی که آمریکا در قبال ایران در ذهن دارد، قابل مقایسه با تصاویر دشمنی با پیونگ‌ یانک نیست. هنوز یک سال نمی‌گذرد که کره شمالی پیکر شکنجه‌شدهٔ اوتتو وارم‌بیر، دانشجوی آمریکایی را بازگرداند. با این حال، ترامپ، کیم را ستود، گفت که از دیدار با او «مفتخر» شده است و دیکتاتور کره شمالی را «مردی بسیار مستعد» و «دارای شخصیتی والا» توصیف کرد.

در مقایسه، طی اقدام زشت گروگان‌گیری دیپلمات‌ ها در ایران که ۴۰ سال پیش انجام شد، هیچ‌ کدام از گروگان‌ ها کشته نشدند. با این حال، زخم ناشی از بحران گروگان‌گیری کماکان در ذهن آمریکایی‌ها عمیق است و برخی عناصر امیدوارند که آن را باز کنند.

 زنده نگه داشتن خصومت آمریکا و ایران
یک تفاوت کلیدی میان دشمنی ایران-کره شمالی و خصومت ایران-آمریکا وجود دارد: در حالی که متحدان منطقه‌ ای آمریکا در مورد اول به دنبال پرهیز از جنگ هستند و راه حل دیپلماتیک را ترجیح می‌دهند، متحدان آمریکا در خاورمیانه مخالف مذاکرات هستند. در واقع، آن‌ ها نقش مهمی را در زنده نگه داشتن خصومت میان ایران و آمریکا بازی می‌کنند.

آن‌گاه این سوال ایجاد می‌شود: عربستان، اسرائیل و امارات – سه کشوری که از سیاست مقابله‌ جویانه ترامپ علیه ایران استقبال می‌کنند – چه می‌خواهند؟

بر خلاف شعارهای این سه کشور، مشکل اصلی آن‌ ها با ایران، ماهیت رژیم این کشور نیست، بلکه مشکل‌ شان  در قدرت و توانایی‌ ایران در تغییر توازن قدرت در منطقه علیه منافع آن‌ ها است. یک مقام امنیتی اسرائیل در سال ۲۰۰۹ در گفت‌وگو با من اذعان کرد که پیروزی بالقوه جنبش سبز در ایران، «بدترین کابوس اسرائیل» بود که می‌توانست انزوای ایران را از بین ببرد و توان این کشور را گسترش دهد.

به نحوی مشابه، موضع دولت نتانیاهو علیه توافق اتمی با ایران ربط چندانی به جزئیات مفاد توافق نداشت و بیشتر بدان سبب بود که می‌توانست به چهار دهه سیاست آمریکا علیه ایران پایان دهد. با برداشته‌ شدن تحریم‌ ها و بهبود روابط سیاسی، ایالات متحده به جای مقابله با ایران، اعتلای این کشور را می‌پذیرفت.

با توجه به این مسائل، تغییر رژیم به نفع یک دموکراسی پایدار به نفع رقبای منطقه‌ ای ایران نیست. در واقع، زمانی که ولی‌عهد عربستان سعودی می‌گوید سلطنت مطلقه هیچ ایرادی ندارد، ادعای آن‌ ها برای برقراری یک دموکراسی لیبرال در ایران، مضحک است.

یک رقیب تواناتر
اگر ایران دارای یک حکومت دموکراسی کارآمد بود که حقوق مردم ایران را تأمین می‌کرد، آزادی‌ را برای آنان فراهم می‌کرد و توانایی‌های آنان را به رسمیت می‌شناخت، قدرت ایران در منطقه می‌توانست فراتر از چیزی رود که اکنون با توجه به و استفاده از گام‌ های اشتباه آمریکا در منطقه، بدان دست یافته است.

یک ایران مانند آن که مثالش زده شد، می‌ تواند رقیب جدی‌ تری برای عربستان سعودی باشد – سناریویی که ریاض نمی‌خواهد به ایجاد آن کمک کند.

در عوض آن، دنبال‌ کردن سیاست تغییر رژیم ممکن است در عالم واقع، راهی باشد برای رسیدن به یک هدف خبیثانه‌ تر: یک جنگ داخلی در ایران که به تجزیه ایران بیانجامد یا دست‌کم بی‌ثباتی طولانی‌ مدت را در این کشور باعث شود. در حالی که دموکراتیزه‌ شدن ایران شرایط را به نفع عربستان سعودی تغییر نخواهد داد، تبدیل ایران به سوریه می‌تواند این کار را انجام دهد.

این می‌ تواند دلیل حمایت عربستان سعودی از گروه تروریستی مجاهدین خلق باشد. ریاض بی‌ شک می‌ داند که مجاهدین خلق پایگاه مردمی در ایران ندارند و احتمال قدرت‌گیری آن‌ها در ایران نزدیک به صفر است. از این منظر، سرمایه‌ گذاری ریاض بر روی سازمان مجاهدین خلق بی‌معناست. اما سازمان مجاهدین خلق ایران می‌تواند به شعله‌ ور شدن جنگ داخلی در ایران کمک کند و در این راستا، سرمایه‌گذاری ریاض بر این گروه تروریستی می‌تواند هدفمند تلقی شود.

عربستان سعودی احتمالا در تحریک بی‌ثباتی در ایران به عنوان راهی برای تغییر موازنه قدرت در منطقه، تنها نیست. حییم تومر، مقام ارشد موساد اخیراً به اورشلیم پست گفته است که اسرائیل می‌تواند و باید تغییر رژیم را در ایران دنبال کند زیرا «حتی اگر تغییر رژیم موفق نباشد… بهتر است که ایرانی‌ ها با خودشان درگیر باشند.»

این نخستین باری نیست که رقبای منطقه‌ ای ایران به دنبال بی‌ثباتی در این کشور یا تجزیهٔ آن هستند. در طول جنگ ایران و عراق، طارق عزیز که در آن هنگام وزیر خارجه رژیم صدام حسین بود، مشکل بزرگ جغرافیای سیاسی عراق را این موضوع دانسته بود که در کنار کشوری بزرگ‌تر و قدرتمندتر به نام ایران قرار دارد.

او در سال ۱۹۸۱ در گفت‌ و گویی با دیوید اوتاوای از واشینگتن پست، هدف صدام از تجزیه ایرانرا این‌ گونه خوانده بود: «بهتر است که پنج ایران داشته باشیم؛ پنج ایران کوچک به جای یک ایران بزرگ.»

این احتمالاً مسیری نیست که ترامپ بخواهد آن را طی کند. لیکن بر خلاف کره شمالی، در مورد ایران می‌ توان گفت که نادیده گرفتن فشارها و طرح‌ های متحدان آمریکا در منطقه [خاورمیانه]، بسیار دشوارتر است.

 

نایاک اقدام دستگاه قضایی ایران را در مورد بازداشت نسرین ستوده به‌ شدت محکوم می‌کند

برای انتشار فوری
تماس با: تریتا پارسی
ای‌میل:  tparsi@niacouncil.org
تلفن:   ۶۳۲۵-۳۸۶-۲۰۲

واشنگتن، دی.سی. – تریتا پارسی، مدیر شورای ملی ایرانیان آمریکا، بیانیهٔ زیر را در مورد بازداشت ناموجه و نگهداری نسرین ستوده در زندان اوین، صادر کرده است:

«نایاک، اقدام دستگاه قضایی ایران را برای بازداشت خانوم ستوده به‌ شدت محکوم می‌کند و خواستار آزادی فوری او و سایر زندانیان وجدان است. نسرین ستوده، یکی از شناخته‌ شده‌ترین وکلای مدافع حقوق بشر در ایران است. او امروز در خانه‌ اش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. ستوده زندگی خود را وقف حقوق بشر نموده و در گذشته نیز زندان‌ های غیرمنصفانه‌ ای را تحمل کرده است. او در سال ۲۰۱۲ پس از سه سال زندان، چندین بار اعتصاب غذا کرد و وزن او به کمتر از ۴۳ کیلوگرم رسید. در همان سال، او جایزهٔ ساخاروف برای آزادی اندیشه، ارزشمندترین جایزهٔ حقوق بشری اتحادیه اروپا، را از آن خود کرد. ستوده پس از آزادی برای مدت سه سال از وکالت محروم شد اما این حکم به مدت به ۹ ماه کاهش یافت.

ستوده طی ماه‌ های اخیر وکالت چندین زن جوان را بر عهده گرفت که به دلیل برداشتن روسری‌ های خود در ملاءعام در اعتراض به حجاب اجباری، بازداشت شده اند. بازداشت کنونی او که بدون اتهام  رسمی صورت گرفت، ابتدا در صفحه فیس‌بوک همسرش منتشر شد اما اندکی بعد رسانه‌ هایی چون بی‌بی‌سی فارسی و نیویورک تایمز آن را تأیید کردند. دستگاه قضایی ایران به ارعاب شهروندانش با اتهام‌ های ساختگی، بدون رعایت رویه عادلانه و با شرایط غیر انسانی در زندان‌ ها ادامه می‌دهد. ستوده زندگی‌ اش را وقف دفاع از کرامت انسانی موکلانش کرده و اکنون خود را از خانواده جدا و در زندان می‌بیند. این، مطلقاً غیر قابل پذیرش است و بر عهدهٔ مقام‌ های عالی ایران است که آزادی فوری او را تسهیل کنند.

بسیاری بیم از آن دارند که به موازات بالا گرفتن تنش‌ ها با ایالات متحده و قدرت‌گرفتن بیشتر عناصر تندرو در ایران، شرایط حقوق بشر در این کشور وخیم‌ تر شود. در واقع، این الگویی است که در گذشته شاهد آن بوده‌ ایم و نگرانیم که بازداشت ستوده مؤید تکرار آن روند باشد. آن‌ چه در اکثر مباحث مربوط به خروج دولت ترامپ از برجام و آغاز مجدد تحریم‌ های اقتصادی نادیده گرفته شده، آثار این اقدامات بر مناسبات سیاسی داخل ایران است. آشکار است که عناصر تندرو باید مؤاخذه شوند که در داخل ایران از این فرصت استفاده کرده‌ اند و اقداماتی بر خلاف تعهدات حقوق بشری ایران و مغایر خواست مردم ایران انجام می‌دهند. لیکن همزمان ایالات متحده باید در نظر بگیرد که اقدامات ما چگونه فرصت را برای آن عناصر مهیا می‌سازد و توانایی ما و جامعه بین‌الملل را برای مسؤولیت‌پذیر کردن ایران در قبال تعهدات حقوق بشری‌ اش، کاهش می‌دهد.»

گفت و گو استیو اینسکیپ با تریتا پارسی در مورد فهرست تقاضاهای پومپئو از ایران

مایک پمپئو، وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا، این هفته یک فهرست تند و تیز را که دربردارندهٔ خواست‌های کشورش از ایران بود، ارائه کرد. استیو اینسکیپ در این مورد با تریتا پارسی از شورای ملی ایرانیان آمریکا، گفت‌وگو کرده است. 

استیو اینسکیپ، مجری: وزیر خارجه، مایک پمپئو، می‌گوید که او واقعاً چیز زیادی از ایران نمی‌خواهد. پس از آن‌که پرزیدنت ترامپ، ایالات متحده را از توافق اتمی خارج کرد، پمپئو این هفته ۱۲ درخواست را ارائه کرد که از پایان‌دادن به فعالیت اتمی تا قطع حمایت از گروه حزب‌الله [لبنان] را در بر می‌گیرد. 

صدای مایک پمپئو از آرشیو:
این‌ها درخواست‌های ساده‌ای هستند که رژیم ایران می‌تواند به راحتی اجرا کند و این می‌تواند به طور چشم‌گیری به نفع مردم ایران باشد. 

اینسکیپ: اما این تنها دیدگاه در برابر خواسته‌های آمریکا نیست. تریتا پارسی آن‌ها را نسخه‌ای برای مقابله یا حتی جنگ می‌بیند. او رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) است و یکی از حامیان توافق اتمی قدیمی به شمار می‌رود. او در استودیوی ما حضور دارد. بار دیگر به این برنامه خوش‌ آمدید، آقا!

تریتا پارسی: از دعوت شما بسیار ممنونم.

اینسکیپ: چرا این درخواست‌ها از ایران مطرح نشود؟ چرا به آن‌ها گفته نشود که فعالیت اتمی یا حمایت‌شان را از حماس قطع کنند؟ به‌یقین شما حامی گروه‌های تروریستی نیستید.

پارسی: قطعاً خیر!‌ اما این موضوعی است که ما ۲۰ سال برای آن تلاش کرده‌ایم. برای مثال، تقاضای توقف کامل غنی‌سازی چیزی بود که ایالات متحده برای مدتی طولانی روی آن پافشاری می‌کرد و روند پیشرفت کار ثابت کرد که این تقاضا مطلقاً راه به هیچ جا نبرد. در واقع، در سال ۲۰۰۳، ایرانی‌ها حدود ۱۵۰ سانتریفیوژ داشتند. آن‌ها به دولت بوش پیشنهاد دادند که یک مذاکرهٔ باز داشته باشند. جان بولتون در آن دولت بود.

اینسکیپ: این‌ها ابزار غنی‌سازی اورانیوم هستند، بله.

پارسی: بله! دولت بوش این پیشنهاد را رد کرد و از هرگونه مذاکره سر باز زد. در زمانی که بوش کاخ سفید را ترک می‌کرد، ایرانی‌ها هشت هزار سانتریفیوژ داشتند. 

اینسکیپ: یعنی آن‌ها به طور قابل توجهی فعالیت اتمی‌شان را گسترش دادند…

پارسی: دقیقاً.

اینسکیپ: و به جای آن…

پارسی: در آن زمان، ما وقت را صرف تقاضاهایی کردیم که واقع‌بینانه نبودند و کاملاً دور از دسترس محسوب می‌شدند. این به ایرانی‌ها زمان بیشتری داد تا به توسعهٔ برنامهٔ اتمی خود بپردازند.

اینسکیپ: در شرایط فعلی، شما یک روز قبل گفته‌اید که این می‌تواند به یک جنگ منتهی شود. ما فرصتی داریم که از یک مقام ارشد وزارت خارجه در این مورد سوال کنیم. نام او برایان هوک است. او دیروز در این برنامه حضور داشت و ما پرسش‌هایی را با او مطرح کردیم در این باره که آیا شخص رئیس‌جمهوری آمریکا به دنبال رویارویی یا جنگ است؟ به پاسخ‌های او گوش کنیم.

صدای برایان هوک از آرشیو:
آن‌چه ما به دنبالش هستیم، تغییر در سیاست‌های حکومت ایران است. من فکر می‌کنم اظهاراتی مانند این، غلو شده و اغراق‌آمیزند. ما در گذشته شاهد بودیم که جامعهٔ بین‌الملل گرد هم آمدند و بر رژیم ایران فشار آوردند؛ همین موضوع باعث شد تا ایران به میز مذاکره بیاید. 

اینسکیپ: این چیزی است که هوک می‌گوید و در تلاش است که بار دیگر آن را انجام دهد. یعنی اروپایی‌ها را با خود همراه کند و تحریم‌ها را علیه ایران افزایش دهد تا رفتار حکومت این کشور را به‌ طور ملموس تغییر دهد.

پارسی: این‌جا یک عدم درک عمیق وجود دارد میان آن‌چه واقعاً به توافق اتمی انجامید و آن‌چه به‌راستی باعث آغاز مذاکرات شد. من در کتابم با جزئیات شرح داده‌ام. داستان پشت صحنه نشان می‌دهد که بله! ایالات متحده تحریم‌های خردکننده‌ای را به ایران تحمیل کرد که به اقتصاد این کشور آسیب جدی رساند، اما ایرانی‌ها نیز بیکار ننشستند. به موازات آن، به طور جدی در برنامه اتمی‌شان پیش رفتند و مسابقه‌ای آغاز شد که در یک سوی آن ایرانی‌ها تلاش می‌کردند تا خود را به عنوان عمل انجام‌شده و واقعیتِ موجودِ اتمی بشناسانند و از دیگر سو، ایالات متحده تلاش می‌کرد تا کمر اقتصاد ایران را بشکند. در اوایل سال ۲۰۱۳ رئیس‌جمهوری [آمریکا] دریافت که ایرانی‌ها در آن مسابقه از آمریکا پیشی گرفته‌اند.

اینسکیپ: منظورتان پرزیدنت اوباما است؟

پارسی: [بله] پرزیدنت اوباما. او دریافت که اگر برخی موارد تغییر نکنند، ایالات متحده به زودی با دو گزینه روبه‌رو می‌شود: یا باید ایران را به عنوان قدرت اتمی بپذیرد یا به جنگ آن برود.

اینسکیپ: شما می‌گویید که این پیشتر آزمایش شده، تحریم‌ها به سرعت جواب نداده است و بنابراین یک توافق انجام شد.

پارسی: دقیقاً! و این باعث شد که پرزیدنت [اوباما] در مذاکرات پنهانی در عمان، به میز بازگردد و یک متغیر اصلی را در مذاکرات تغییر دهد. آن متغیر، پذیرش غنی‌سازی بود. تازه، پرزیدنت اوباما بود که به‌راستی یک ائتلاف گسترده را برای تحریم‌ها با خود داشت؛ نه پرزیدنت ترامپ. پس این فکر که ما می‌توانیم دوباره فشار را ایجاد کنیم و اگر فشار را بیشتر نگه می‌داشتیم، ایرانی‌ها تسلیم می‌شدند [درست نیست و] واقعیت این است که اگر پرزیدنت [اوباما] آن توافق را در همان زمان انجام نمی‌داد، به احتمال زیاد شرایط به یک جنگ ختم می‌شد یا ما توانایی گریز هسته‌ای فوری را در برابرمان داشتیم.

اینسکیپ: آقای پارسی!‌ شما به کتاب‌تان اشاره کردید. نام این کتاب Losing An Enemy (از دست دادن یک دشمن) است که کلیاتی را از کار طولانی‌مدت شما بر روی این توافق اتمی یا در مسیر دست‌یابی به آن، شرح می‌دهد. شما مدتی طولانی بر روی روابط بهتر با ایران کار کرده‌اید. قاعدتاً شما در این شرایط که پرزیدنت ترامپ سیاست خارجی آمریکا را به مسیری بسیار متفاوت می‌کشاند، شخصاً آزارنده باشد. 

پارسی: من به این موضوع به‌طور شخصی نگاه نمی‌کنم اما بی‌نهایت نگرانم. ما به‌واقع یک پیروزی برای دیپلماسی داشتیم؛ فرصتی داشتیم که به برخی از مشکلات مورد اشاره برایان هوک بپردازیم و آن‌ها را رفع کنیم. به جای آن، پرزیدنت [ترامپ] پیروزی دیپلماسی را به یک بحران از نوع خود تبدیل کرد.

اینسکیپ: اگر شما می‌توانستید با توجه به آنچه رئیس‌جمهور [ترامپ] انجام داده است، اکنون یک جمله برای توصیه به او بگویید، آن جمله چه می‌بود؟

پارسی: اگر شما دیپلماسی می‌خواهید، باید آن را به طور اصیل دنبال کنید، نه به عنوان دستاویزی برای جنگ.

اینسکیپ: تریتا پارسی! از حضور شما ممنونم. واقعاً قدردانی می‌کنم.

پارسی: سپاس از شما.

مصاحبه کامل در انگلیسی

بیانیۀ شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) در مورد انتخاب ترامپ؛ ما قوی تر ظاهر خواهیم شد

نتایج انتخابات شب قبل برای کمتر کسی قابل پیش بینی بود. اما ما در این شرایط عدم قطعیت شدید دربارۀ یک مسئله مطمئن هستیم: در دوره ای که در پیش است ما به عنوان یک جامعه قوی تر و متحدتر از همیشه ظاهر خواهیم شد.

این انتخابات ثابت کرد که ما نمی توانیم هر چیزی را بدیهی بپنداریم. خطر تبعیض قانونی، که در حال حاضر از طریق لایحۀ وضع شدۀ سال گذشته جامعۀ ما را از مزایای توافق موسوم به لغو روادید متقابل محروم کرده است، بسیار واقعی است. توافق هسته ای ایران در معرض خطر جدی قرار گرفته است. ما نسبت به یکدیگر و نسل های آینده این وظیفه را داریم تا متحد شده و اطمینان حاصل کنیم که سیاست ـ های افراطی به منظور هدف قرار دادن جوامع اقلیت یا از هم پاشیدن توافق هسته ای و آغاز جنگی ویران گر به اجرا در نیایند.

این مسئله از هر زمان دیگری واضح تر است که آمریکایی های ایرانی تبار، آمریکایی های طرفدار صلح، و جوامع اقلیت باید حق اظهار نظر داشته باشند و بسیج شوند تا از حقوق، ارزش ها، و منافعی که ارج می نهیم، حفاظت کنند. ما ـ به عنوان یک سازمان با یک سابقۀ کار اثبات شده و به عنوان یک جامعۀ پویا و مدبر ـ آماده ایم تا بسیج شده و از تمام منابع موجود برای حفاظت از این حقوق و منافع استفاده کنیم.

سخنان تبعیض آمیز و اعلامیه های جنگ طلبانه ای که دونالد ترامپ در فعالیت انتخاباتی خود ارائه داد، غیر قابل قبول بودند. ما مصرانه خواستاریم که رئیس جمهور منتخب، آقای ترامپ، از نوع سخنوری مبارزاتی خود فاصله بگیرد. این واقعیت که ترامپ با مفهوم “پاره کردن” توافق هسته ای ایران مخالفت کرده، و حتی در بعضی مواقع نظر داده که ایالات متحدۀ آمریکا باید از مبادلات تجاری با ایران بهره مند شود، نشانه هایی هستند که ارزش محک زدن را دارند. در ضمن، با وجود این که ترامپ خواستار تحریم نفرت انگیز مذهبی شده،تلاش کرده است ـ هر چند کم ـ تا از موضع خود عقب نشینی کند. ما از تمام راه ها برای تعامل استفاده خواهیم کرد. ما آمادگی کامل داریم تا با هر دولتی در مسائلی که منافع مشترک داریم، تا زمانی که حقوق و ارزش های بنیادی محافظت شوند، کار کنیم. در غیر این صورت، برای حفاظت از منافع جامعۀ خود به صورتی بسیج خواهیم شد که هرگز نشده ایم.

شک نداشته باشید که مسائلی بسیار جدی پیش رو وجود دارند. مسائل مطرح شده علیه ما از هر زمان دیگری بیشتر است و هر یک از ما باید به نوبۀ خود آماده باشد تا سهم تعامل خود را افزایش دهد. نایاک در اوایل دورۀ پس از ١١ سپتامبر  تأسیس شد، زمانی که ایرانی ها به دلیل اصلیتشان در آمریکا بازداشت می شدند و خطر جنگ با ایران اجتناب ناپذیر به نظر می رسید. اساس و مبنای آغاز کار نایاک آن بود که ما برای تعامل با دولتمان باید حق اظهار نظر داشته باشیم، چرا که بدون آن نمی توانیم از حقوق خود دفاع کنیم.

از اغلب مواردی که از آنها بیم داشتیم با سازمان یافتن، تأسیس یک مؤسسه و جرأت اظهار نظر پیدا کردن جلوگیری شد. ما این کار را قبلاً انجام داده ایم، و اگر هر یک از ما در این کار سهمی داشته باشد، دوباره آن را انجام خواهیم داد.

نایاک از آزادی آتنا فرقدانی، کاریکاتوریست ایرانی، استقبال کرد 

واشینگتن، دی سی ـــ پس از آزادی آتنا فرقدانی، کاریکاتوریست ایرانی، از زندان شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک، بیانیۀ زیر را صادر کرد:

” نایاک از آزادی آتنا فرقدانی پس از تحمل هجده ماه زندان در رابطه با کشیدن کاریکاتوری سیاسی و انتقادآمیز

از مسئولان ایران استقبال کرده، و درخواست خود را از دولت ایران برای آزادی بی درنگ تمام زندانیان سیاسی ـ عقیدتی را که غیر عادلانه زندانی شده اند، تکرار می کند.

فرقدانی پس از کشیدن یک کاریکاتور در اعتراض به طرح پیشنهادی مجلس که دسترسی به وسایل پیش گیری از بارداری را محدود و عقیم سازی داوطلبانه را ممنوع می کرد، و در آن حیوانات را به عنوان نمایندگان مجلس به تصویر کشیده بود در حکم اولیه به بیش از دوازده سال زندان محکوم شده بود. وی در زندان توسط زندانبانان مورد بدرفتاری قرار گرفته، مدتی را در سلول انفرادی گذرانده و آزمایش بکارت روی او انجام شده بود. خوشبختانه، درخواست تجدید نظر فرقدانی موفقیت آمیز بود و دادگاه حکم او را به هجده ماه کاهش داد، که امکان آزادی وی را فراهم کرد.

“زندانی کردن و هتک حرمت فرقدانی شرم آور و در تناقض با تعهدات بین المللی حقوق بشر ایران بود. در حالی که اظهارات حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، در مخالفت با حبس منتقدان دولت مثبت هستند، تندروها به هدف قرار دادن و زندانی کردن فعالان آزادی بیان ادامه می دهند. ایران باید فعالیت بیشتری انجام دهد تا تضمین کند که شهروندانش می توانند بدون واهمه از آزار و اذیت دولت و حبس غیر عادلانه نظرات خود را آزادانه بیان کنند.”

 

 

 

نایاک خواستار آزادی فیزیکدان ایرانی شد

شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک، با صدور بیانیه ای خواستار آزادی امید کوکبی، فیزیکدان ایرانی شد، که از ۵ سال پیش در زندان اوین محبوس است. بیانیه نایاک در پی انتشار گزارش هایی صادر شده که حاکی از ابتلاء امید کوکبی به سرطان کلیه است که جان او را به خطر انداخته است. 

«نایاک از مسئولان ایران می خواهد که بی درنگ امید کوکبی را آزاد کنند و امکان مراقبت فوری پزشکی را برای او فراهم آورند تا بتواند با بیماری که جان او را تهدید کرده، مبارزه کند. گزارش هایی منتشر شده که حاکی ازعدم دسترسی کوکبی به خدمات مناسب پزشکی طی دوران طولانی حبسش است. این در حالی است که وی به مشکلات شدید جسمی از جمله سنگ کلیه مبتلا بوده است. عدم دسترسی او به خدمات مناسب پزشکی احتمالاً سبب ابتلاء‌ وی به سرطان کلیه شده است. خانواده آقای کوکبی از مسئولان ایران خواسته اند او را به خاطر وضع جسمی بحرانی اش، که می تواند کشنده باشد، آزاد کنند. 

همچون دیگر زندانیان سیاسی اوین، اتهاماتی که علیه کوکبی مطرح شده، به نظر بی اساس و دارای انگیزه سیاسی می رسد. طی دورانی که کوکبی، که دکترای فیزیک دارد، در دانشگاه تکزاس در آستین مشغول به کار بود، به ایران سفر کرد و در این سفر، بازداشت، و بدون آن که مدرکی علیه وی ارائه شود، به جرم ارتباط با دولت بیگانه، به ده سال حبس محکوم شد. کوکبی اظهار داشته که به دلیل تخصص وی در فن آوری لیزر، زندانی کردنش تلاشی بوده برای وادار کردن او به همکاری نظامی.  بنا به گزارش ها، دو سال پیش، دیوان عالی کشور ایران حکم زندان علیه کوکبی را باطل کرد، اما دادگاه انقلاب اسلامی این تصمیم را زیر سؤال برده و کوکبی را در زندان نگاه داشته است. سی و یک برنده جایزه نوبل  در نامه ای به رهبر ایران خواستار آزادی بی قید و شرط امید کوکبی شده اند. 

در حالی که ایران در پی تعامل سازنده است و به سوی بازگشت به اقتصاد جهانی گام برمی دارد، برای آن کشور حیاتی است که به تعهدات بین المللی خود به مبانی حقوق بشر پایبند باشد و تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کند. ما از مقامات ایرانی می خواهیم که برای آزادی بی درنگ کوکبی اقدام کنند و امکان دستیابی او را به خدمات فوری پزشکی فراهم آورند.»

UM Amherst

استقبال نایاک از تغییر سیاست دانشگاه ماساچوست

تماس با: جمال عبدی

202-386-6408 تلفن:
Email: jabdi@niacouncil.org

واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا از تصمیم تازه دانشگاه ماساچوست، امهرست استقبال می کند. این دانشگاه امروز تصمیم پیشین خود را در قبال دانشجویان ایرانی منتفی اعلام کرد. دانشگاه ماساچوست پیشتر از توقف پذیرش دانشجویان ایرانی در برخی رشته ها خبر داده بود.

تریتا پارسی، رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)، در بیانیه ای چنین گفته است:

«تحریم ها مشکلات بسیاری به بار آورده اند، اما نمی توانند بهانه ای برای اِعمال تبعیض علیه دانشجویان ایرانی باشند. دانشگاه ماساچوست با تصحیح خطای خود، گام  صحیحی برداشته و ما مشتاقانه منتظر آگاهی از جزئیات کامل این تصمیم، و شیوه اجرای آن برای حصول اطمینان از عدم اِعمال تبعیض علیه دانشجویان ایرانی هستیم.»

«ما از دشواری هایی که تحریم ها بر نهادهای آموزشی تحمیل کرده اند، آگاهیم، با این نهادها همدردی می کنیم و امیدواریم که این موانع برداشته شود. تحریم های گسترده قربانیان بسیاری گرفته اند اما اقدام امروز [دانشگاه ماساچوست] به ما اطمینان خاطر می دهد که دشواری بیشتری متوجه جوانان ایرانی مشتاق به تحصیل در دانشگاه آمریکایی نخواهد بود.»

«نایاک به دانشجویان و استادان دانشگاه ماساچوست که به تصمیم این دانشگاه اعتراضی موفقیت آمیز کردند، تبریک می گوید و از کوشش های وزارت امور خارجه و وزارت خزانه داری آمریکا که برای رفع این مشکل مستقیماً با دانشگاه همکاری کردند، قدردانی می کند.»

«نایاک در گذشته چندین بار برای رفع موانع تحصیلی ناشی از تحریم ها برای  دانشجویان ایرانی کوشیده است؛ از جمله زمانی که آزمون تافل برای آنها به حال تعلیق درآمد، و هنگامی که گذراندن واحدهای درسی مجازی محدود شد. نایاک برای اتخاذ تصمیم اعطای ویزای ورود مکرر به دانشجویان ایرانی نیز تلاش کرد. ما از این که توانسته ایم  در تحول اخیر نیز نقشی ایفا کنیم، خرسندیم.»

«نهایت امر آن که، مشکلاتی از این دست تا هنگامی که تحریم های گسترده علیه ایران بر جای است، رفع نخواهد شد. ما امیدواریم که کوشش های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا و ایران در این راستا، سرانجام موفقیت آمیز باشد. تا آن هنگام، ما به کوشش برای جلوگیری از تحمیل شدن اثر تحریم ها برشهروندان ایرانی و ایرانی-آمریکایی ادامه خواهیم داد.»

###

UM Amherst

نگرانی نایاک ازعدم پذیرش دانشجویان ایرانی در یکی از دانشگاه های آمریکا

 واشنگتن- شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) مطلع شده که دانشگاه ماساچوست، امهرست، از این پس به شهروندان ایرانی برای تحصیل در شماری از رشته های مهندسی و علوم پذیرش نخواهد داد و از همه دانشجویان ایرانی خواهد خواست تا از موازین تحریم های آمریکا علیه ایران پیروی کنند و در هماهنگی با محتوای این موازین عمل کنند.

تریتا پارسی، رئیس شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)، در خصوص این تحول چنین گفت:«این مشکل عمده ای برای دانشگاه ماساچوست، امهرست است که به عنوان یک سازمان خود را با خطر ضربه ای سنگین روبه رو می کند. این مشکل دولت آمریکا هم هست که با جلوگیری از پذیرش جوانان ایرانی در دانشگاه های آمریکا، تأثیر و نفوذ ارزش های آمریکایی را مخدوش می کند.»

عملکرد اخیر دانشگاه ماساچوست بر مبنای تعبیری بسیار کلی و گسترده از پای بندی اش به موازین تحریم هاست. تصمیم این دانشگاه ظاهراً در واکنش به محتوای یکی از قوانین تحریم مصوب سال 2012 است که مورد مخالفت شدید نایاک واقع شد. علاوه بر تلاش تمرکز یافته در مخالفت با تحریم های آن لایحه، نایاک به ویژه ازلحن و ادبیات لایحه انتقاد کرد و همزمان با پیش رفتن آن به سوی تصویب، نگرانی های جدی خود را در این خصوص با نمایندگان کنگره و دولت اوباما درمیان گذاشت. نایاک ابتدا برای حذف این ادبیات و بعد، محدود کردن دامنه آن کوشید. در پی تصویب شدن این لایحه، نایاک از هیلاری کلینتون(وزیر خارجه وقت آمریکا) خواست تا برای محافظت کردن از دانشجویان در برابر اثرات منفی این ادبیات، وارد عمل شود.

پارسی گفت:«در میان تأثیرهای تحریم، تنبیه کردن دانشجویان و دست کم گرفتن مبادلات تحصیلی در طور خاص مخرب است. مردم ایران دیدگاه مثبتی نسبت به ایالات متحده دارند و تحصیلات تکمیلی یکی از بهترین تریبون ها برای ترویج روابط مهم با جوانان ایرانی است که می تواند به بهبود روابط دو کشور کمک کند و مانع اختلاف و برخورد شود.»

نایاک همواره با لوایح کنگره در راستای تحریم گسترده ایران مخالفت کرده و کوشیده تا از اثرات منفی مفاد چنین لوایحی بر زندگی شهروندان عادی ایران و آمریکاییان ایرانی تبار جلوگیری کند. نایاک مبلغ و مدافع افزایش ارتباط میان آمریکاییان و ایرانیان بوده. مبادلات و فرصت های تحصیلی از مصادیق این ارتباط است.

نایاک کوشیده تا امکان اعطای ویزا برای چندین بار ورود به آمریکا به دانشجویان ایرانی فراهم شود. نایاک کوشیده تا از دانشجویان ایرانی در برابر بانک هایی حمایت کند که به سبب تحریم ها، در حق این دانشجویان تبعیض روا می داشتند، و کوشیده تا اطمینان یابد که دانشجویان ایرانی از فرصت دادن امتحان هایی که پیش شرط تحصیل آنها در خارج از کشور است، محروم نشوند.

نایاک آماده و امیدوار به ایفای نقشی مثبت در کمک به یافتن راه حلی برای این مشکل تازه تحریم ها، و پیش گیری از آسیبی است که تحریم ها به دانشجویان ایرانی وارد می کنند.

با دوست من، جیسون رضاییان که در ایران زندانی شده آشنا شوید

 

ترجمه: پوپک محبعلی

دوست من جیسون رضاییان، روزنامه نگار ایرانی- آمریکایی اخیرا در ایران دستگیر شده است. هنگام یورش به خانه جیسون، همسر ایرانی وی به همراه دو نفر دیگر که دارای تابعیت دوگانه بودند نیز بازداشت شدند. طی یک هفته ای که از بازداشت او گذشت، چهار فرد ناشناس به طور مداوم خانواده و دوستان جیسون را در رابطه با مسائل مختلف ترسانده اند، از جمله در رابطه با محل نگهداری وی، اتهامات وارده بر او، اینکه دقیقا چه کسی پشت پرده ی بازداشت جیسون هست، و اینکه مشخص نیست چقدر طول بکشد تا بی گناهی او اثبات شود. از آنجایی که جیسون از فشار خون بالا رنج می برد، به داروهایش نیاز مبرم دارد. بدون مصرف دارو، سلامتی او در خطر است.

به نظر برخی از افراد، جیسون آخرین نفر از میان تعداد بسیاری از روزنامه نگاران است که دولت ایران با آنان به طرز وحشتناکی برخورد کرده است. عده ای دیگر او را به خاطر یادداشت های پراکنده اش و یا ستون های نوشته شده توسط جیسون در واشینگتن پست می شناسند. اما برای من، او جیسون، دوست خوبم است که در ایران نیز روزنامه نگار برجسته ای به شمار می رود.

جیسون رضاییان، روزنامه نگار بازداشت شده واشینگتن پست (سمت چپ تصویر)، به همراه آنتونی بوردین در شمال تهران، ایران

جیسون رضاییان، روزنامه نگار بازداشت شده واشینگتن پست (سمت چپ تصویر)، به همراه آنتونی بوردین در شمال تهران، ایران

جیسون در گزارش هایش دیدگاه یا وابستگی سیاسی ندارد، و در نزاع های جناحی که نشان بارز سیاست ایران است نیز جانب جناح خاصی را نمی گیرد. در عوض، من شاهدبوده ام که نام او به عنوان یکی از بهترین خبرنگاران مستقر در تهران در حافظه تاریخی ثبت شده است. هنگامی که برای استخدام در واشینگتن پست مصاحبه داشت، من یکی از مراجع او بودم. سردبیر از من پرسید: “چرا باید جیسون را استخدام کنم؟” پاسخ من این بود که “چون هر کسی نمی تواند مسیر پر پیچ و خم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حاکم بر ایران را هدایت کند و جیسون این کار را بهتر از هرکسی انجام می دهد”. نگاهی مختصر به گزارش های او طی دو سال گذشته خود گویای این امر است.

در حالی که برای همگان آشکار است که جیسون یک روزنامه نگار کاملا برجسته و با استعداد است، خانواده و دوستانش به شما خواهند گفت که موهبت واقعی او، قلب مهربانش است. علیرغم اینکه همیشه ضرب العجلی برای انجام کارها و ارائه گزارش هایش دارد، برای دیگران وقت می گذارد و به حرف های ایشان گوش می دهد، نظرات خودش را با آنها درمیان می گذارد، و با شوخ طبعی، منش و خنده های دلچسبش همه را به سوی خود جذب می کند. از کمک به افراد برای مستقر شدن و جاافتادن در تهران گرفته تا معرفی فرصت های بی شمار گردشگری و دیدنی های ایران به خارجی ها- جیسون فردی است که همه زمانی که به کمک، مشورت یا دلداری احتیاج دارند، به سراغ او می روند.

هنگامی که پدرش به طرز غم انگیزی در سال 2011 فوت کرد، جیسون برای مدت کوتاهی به قصد جمع و جور کردن کسب و کار خانوادگی تجارت فرش ایرانی به زادگاهش در منطقه خلیج سانفرانسیسکو بازگشت. من با او تماس گرفتم تا کمک کنم استراحت کوتاهی به ذهنش بدهد. یک هفته بعد یک فرش ایرانی نفیس به در خانه ی من رسید. دیگران نیز هدایای غافلگیر کننده ای دریافت کردند. جیسون اصرار داشت این کمترین کاری است که می تواند برای دوستان خوبش انجام دهد، و همچنین شیوه ای پسندیده برای یادبود پدرش است: پس از بحران گروگانگیری در ایران، پدر جیسون به بیش از 40 نفر از گروگان ها هنگام بازگشتشان به آمریکا فرش ایرانی هدیه داد. همانطور که از قدیم گفته اند، “میوه پای درخت می افتد”.

سه روز پیش از حمله ماموران امنیتی به خانه جیسون در تهران، ما به اتفاق هم در وین بودیم تا مذاکرات هسته ای ایران را پوشش خبری بدهیم. بیش از شش ماه بود که او را ندیده بودم و همزمان شدن برنامه کاری مان خبر بسیار مسرت بخشی بود. هنگامی که مذاکرات یک روز زودتر از موعد مقرر به پایان رسید، صبح روز بعد ما یکدیگر را برای صرف صبحانه در یک رستوران ملاقات کردیم، و تا چهار ساعت بعد همچنان با هم حرف می زدیم- البته نه در مورد سیاست، بلکه در مورد زندگیمان. جیسون به من گفت که تا چه حد از زندگی متاهلی لذت می برد و رضایت دارد، و راجع به امیدها و آرزوهای خود و همسرش صحبت کرد. وقتی از هم جدا می شدیم، با هم قرار گذاشتیم حدود یک هفته ی بعد یا بیشتر در سانفرانسیسکو همدیگر را ببینیم. عصر همان روز هنگامی که جیسون وین را به مقصد تهران ترک می کرد، برایم نوشت “هنگامی که یک هفته ی دیگر یا کمی بیشتر به سانفرانسیسکو بیایم با تو تماس می گیرم”. من نیز برایش نوشتم “سعی کن چند روزی بمانی، حتما خیلی خوش می گذرد”، اما هرگز شانس دیدن دوباره او را نداشتم. 24 ساعت پس از اینکه به من به واشینگتن رسیدم، افرادی ناشناس او را به مقصدی نامعلوم در ایران منتقل کردند.

جیسون با روح آرامی که دارد می توانست یک زندگی آرام و بی دردسر در آمریکا را انتخاب کند. او با عشق به ریشه هایش به ایران بازگشت. او به من گفت “هرگز فراموش نکن اهل کجا هستی و از کجا آمده ای”. در تمام این سال هایی که جیسون را می شناسم، او به طرز خستگی ناپذیری به دنبال ساختن پلی میان ایران و دنیای خارج از ایران بوده است- حتی زمانی که دیگران سعی داشتند پلی که وی بر روی آن ایستاده است را نابود کنند.

با وجود این، نباید نگرش ذهنی مثبت وی را با ساده لوحی اشتباه گرفت. جیسون همواره با دیدی روشن و مثبت به چالش های پیش روی ایران و نیز زندگی خود نگریسته است. حتی در آخرین گفتگویی که اخیرا در وین داشتیم، او چشم انداز امیدوارانه ای نسبت به آینده ایران داشت. شاید به همین دلیل است که من طی هفته گذشته هر روز با دل پیچه از خواب بیدار شده ام- اینکه بگویم “شما فرد اشتباهی را دستگیر کرده اید “، برای توضیح این وضعیت غم انگیز به هیچ وجه کافی نیست.

هنگامی که دوستتان دستگیر شده و شما در آنسوی دنیا هستید، احساس ناتوانی می کنید. قلبم به من می گوید جیسون را ناامید کرده ام، چون هیچ کاری برایش انجام نمی دهم- اگرچه ذهنم آگاه است که نمی توانم کاری بیش از این برایش بکنم. هرچه مدت زمان بازداشت وی بیشتر طول بکشد، من احساس مسئولیت بیشتری می کنم تا اجازه ندهم داستان او به فراموشی سپرده شود. وقتی که هیچ پیشرفتی در کار حاصل نشود، اخبار مربوط به آن منقضی می شوند و احتمالا دستگیرکنندگان جیسون به خوبی از این امر آگاهند. بنابراین، این اولین تلاش من برای زنده نگه داشتن این ماجراست. امیدوارم که این آخرین تلاش من باشد- البته این به دولت ایران بستگی دارد، نه به من.

اصل این مقاله را می توانید در هافینگتون پست بیابید.

اقداماتی که می توانید به منظور جلوگیری از مسدود شدن حساب بانکی خود اتخاذ کنید

ترجمه:‌ پوپک محبعلی

NIAC Persian Banking Infographic

Click to enlarge image

اخیرا در موارد بسیاری مشاهده شده بانک های آمریکا با توجه به تحریم های اقتصادی آمریکا علیه ایران اقدام به بستن یا محدود کردن حساب های بانکی ایرانیان مقیم آمریکا و نیز ایرانی- آمریکایی هایی کرده که به ایران سفر کرده اند. این می تواند نتیجه ی ارائه ی مشاوره حقوقی ضعیف به بانک ها در

خصوص پیروی از تحریم و یا نتیجه ی بررسی دقیق و موشکافانه ی حساب های بانکی اتباع ایرانی باشد که با رعایت احتیاط افراطی از سوی بانک ها همراه شده است.

شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)  به کار با بانک ها و دولت آمریکا برای حل کامل این مساله ادامه خواهد داد. در این راستا، ما مایلیم برخی اقدامات پیشگیرانه را به ایرانی ها و ایرانی- آمریکایی ها معرفی کنیم تا اطمینان حاصل شود با این مشکل مواجه نمی شوند.

  • برای اتباع ایرانی که شهروند آمریکا نیستند، باید اطمینان حاصل شود که بانک دارای اطلاعات دقیق و بجا در رابطه با محل سکونت فعلی شما، از جمله هرگونه مدرک شناسایی دال بر سکونت شما در آمریکاست.  

بر اساس قانون ایالات متحده، بانک های آمریکایی از ارائه خدمات به “شهروندان عادی در ایران” منع شده اند، مگر اینکه آن “شهروندان عادی” در ایران سکونت نداشته باشند. به عبارت دیگر، اگر شما یک دانشجوی ایرانی دارای اقامت ایران بوده اما در حال حاضر در آمریکا سکونت دارید، بانک های آمریکا می توانند تا زمانی که شما خارج از ایران هستید به شما خدمات بانکی ارائه دهند.

با وجود این، هنگامی که بانک های آمریکایی تردید دارند که آیا یک مشتری ایرانی همچنان در آمریکا سکونت دارد یا به ایران بازگشته است، در اکثر موارد تصمیم به مسدود یا محدود کردن حساب بانکی مشتری می گیرند. برای همین است که به طور مثال، دانشجویان ایرانی که آدرس ثابتی در آمریکا نداشته یا دارای مدرک شناسایی نشان دهنده سکونت در آمریکا در پرونده بانکی خود نیستند، بیش از دیگران تحت تاثیر اقدامات محتاطانه بانک ها قرار می گیرند.

بهترین کاری که اتباع ایرانی که شهروند ایالات متحده نیستند می توانند بکنند این است که اطمینان یابند همه گونه اطلاعات دقیق و جامع در خصوص محل سکونت فعلی خود را در اختیار بانک قرار داده اند تا احتمال انتخاب حساب آنها در زمان بازبینی حساب ها به منظور مسدود شدن به حداقل برسد. فراهم کردن مدرک شناسایی نشان دهنده جزئیات محل اقامت کنونی افراد در کاهش نگرانی بانک ها در مورد محل سکونت مشتریان بسیار تاثیرگذار است.

  • هنگامی که در ایران هستید اقدام به معاملات بانکی یا دسترسی به حساب خود نکنید.

بر اساس قانون ایالات متحده، بانک های آمریکایی از ارائه خدمات به مشتریان، زمانی که از ایران اقدام به دسترسی به حساب بانکی خود و یا انجام معاملات بانکی می کنند، منع شده اند. اگر شما هنگامی که در ایران هستید اقدام به هریک از این موارد ذکر شده نمایید، معامله و انتقال پول از حساب بانکی شما مورد قبول واقع نشده و بانک اقداماتی در راستای محدود کردن حساب بانکی شما انجام می دهد. این محدودیت های اعمال شده تنها زمانی برداشته خواهند شد که شما با ارائه اطلاعات کافی و رضایت بخش به بانک خود نشان دهید که دیگر در ایران نبوده و نیز یک شهروند عادی ایرانی نیستید.

شما نباید هنگامی که در ایران هستید به حساب خود دسترسی یافته و یا اقدام به اتنقال پول و انجام معاملات بانکی نمایید. با وجود این، بسیار مهم است بدانید که بانک های آمریکایی تنها به این دلیل که به ایران سفر می کنید، نباید حساب بانکی شما را محدود کنند. تا جایی که شما به طور عادی در ایران سکونت نداشته و هنگامی که در ایران هستید به حساب بانکی خود دسترسی نیابید، باید بتوانید بدون ایجاد هیچ گونه مشکلی در حساب بانکی خود به ایران سفر کنید.

  • اگر حساب بانکی شما محدود یا مسدود شد، گزینه های دیگری دارید.

محدود یا مسدود شدن حساب بانکی، دردسر بزرگی محسوب می شود، و برای آن دسته از افراد (از جمله دانشجویان ایرانی که در آمریکا تحصیل می کنند) بسیار فراتر از دردسر است. با وجود این، لازم است بدانید در صورت بسته یا محدود شدن حساب بانکی، چه گزینه هایی پیش رو دارید.

به طور معمول، بانک از شما مدرکی دال بر سکونت در آمریکا می خواهد. اگر بتوانید چنین مدرکی به بانک خود ارائه دهید، بانک احتمالا محدودیت حساب شما را برداشته و آن را مجددا باز می کند.

اگرچه در صورتی که این کار را نکرد، باید به یاد داشته باشید که حساب شما به طور کامل “مسدود” نشده است. شما می توانید همه وجوه بانکی خود را به طور نقد از بانک گرفته و به بانک دیگری منتقل کنید.

نایاک بازداشت شدن جوانان ‘شاد’ را محکوم میکند  

واشنگتن، دی‌سی – شورای ملی ایرانیان آمریکا، نایاک بیانیه‌ی زیر را منتشر کرد:

نایاک مقامات ایران را برای دستگیری شش جوان و اجبار آنان به اعتراف در تلویزیون دولتی به خاطر تولید ویدیویی که در آن با آهنگ “خوشحال” می رقصند،‌ محکوم می‌کند.

این ویدیو کاری نمایشی با هدف جلب توجه رسانه‌ها به فضای متفاوت ایران است. نیروهایی که در حاکمیت ایران حضور دارند، خواستار انزوای هرچه بیشتر مردم ایران در دنیا هستند. در طی هشت ماه گذشته، آنان موارد نقض حقوق بشر را – در جهت ضربه زدن به روند گشایش در داخل، و در تلاش برای جلوگیری از برقراری روابط مثبت با خارج – افزایش داده‌اند. در حال حاضر این نیروها جوانان را به خاطر رقصیدن در یک موزیک ویدیو دستگیر و آنها را وادار به اعتراف در تلویزیون دولتی کرده‌اند.

به نظر می‌رسد مقامات ایرانی از ماهیت کنایه‌آمیز بازداشت جوانان ایرانی به جرم رقص با آهنگ “خوشحال” آگاه نیستند. مردم ایران نمی توانند به اجبار در دنیایی زندگی کنند که در آن غنی سازی یک حق است ولی خوشحالی نیست.

در غیاب آتش افروزی‌های محمود احمدی نژاد که اعتبار ایران را در سطح بین‌المللی خدشه دار می‌کرد، تندروها در حال انجام چنین اقدامات تحریک‌آمیزی هستند تا کشور را در انزوا و ضعف کنونی نگه دارند.

این بازداشت ها تنها چندی پس از این صورت گرفته که حسن روحانی خواستار پایان دادن به محدودیت های ارتباطات اینترنتی در ایران شده بود. او گفته بود: “‌ما باید حق شهروندانمان را برای اتصال به شبکه جهانی وب به رسمیت بشناسیم”.

دولت ایران پایبندی به تعهدات بین‌المللی حقوق بشر را به رسمیت شناخته است. روحانی رئيس جمهور کنونی، باید نسبت به حفظ تعهداتش قدم بردارد و در برابر این‌گونه پیمان‌شکنی‌ها منفعل عمل نکند.

 

به یاهو بگویید دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند

می‌دانیم که دولت ایران اینترنت را سانسور و کنترل می‌کند و حق اساسی ایرانیان برای ارتباط آزاد را نقض می‌کند. اما آیا می‌دانید که شرکت آمریکایی یاهو هم به محدود کردن دسترسی ایرانیان به اینترنت کمک می‌کند؟

یاهو تصمیم گرفته است که به ایرانیان اجازه راه اندازی ایمیل جدید ندهد. در حالی که۶۳٪ از ایرانیان هنوز از یاهو به عنوان ایمیل اصلی‌شان استفاده می‌کنند و قطع این سرویس باعث روی آوردن اجباری بسیاری از مردم ایران به ایمیل ارائه شده توسط دولت ایران خواهد شد.

ما در جلوگیری از مسدود کردن دسترسی ایرانیان به ابزارهای ارتباطی موفقیت زیادی داشته‌ایم. شرکت‌های تکنولوژی سالها بود که ابزار و خدمات خود را به ایرانیان ارائه نمی‌کردند – اما نایاک و بسیاری از دیگر سازمان‌ها و افراد توانستند این تحریم‌ها را لغو کنند و شرکت‌هایی مثل گوگل و اپل را راضی کنند که به ایرانیان اجازه دسترسی به ابزارها و خدمات‌شان را بدهند.

در اواخر سال گذشته، نایاک با گروه‌هایی مثل بریم، اتحاد برای ایران، و کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران همکاری کرد تا به ماریسا مایر، رییس شرکت یاهو، بگوید این سیاست را تغییر دهد و امکان دسترسی ایرانیان به ایمیل را فراهم کند.

متاسفانه یاهو پیام را دریافت نکرد.

به ما کمک می‌کنید این سیاست یاهو را تغییر دهیم؟ لطفا چند لحظه وقت بگذارید و این نامه را امضا کنید تا از رییس یاهو بخواهیم که دسترسی ایرانیان به ایمیل را قطع نکند.

نایاک از اطلاعات خصوصی شما حفاظت می‌کند و به شما درباره این مسئله و کمپین‌های مشابه، اطلاع رسانی‌ می‌کند. نایاک اطلاعات شما را نمی‌فروشد و در اختیار دیگران قرار نمی‌دهد.

مسدود کردن ایمیل برای ایرنیان را متوقف کنید.
سرکار خانم ماریسا مایر،
لطفاً توانایی راه اندازی ایمیل جدید را به ایرانیان اعاده کنید.
(امضا)