دو سال از شروع ممنوعيت سفر يا ترول بن گذشت

دو سال پیش چنین روزی را به خاطر می‌آورم. اول شایعات  و در پی آن خبرهای درز کرده… و سپس روز جمعه بود که خبر رسماً منتشر شد: نخستین اقدام بزرگ ترامپ به عنوان رئیس‌جمهوری ایالات متحده، این بود که از طریق یک فرمان اجرایی، خانواده‌ها، دوستان و عزیزان‌مان را از ورود به آمریکا منع کند. این خبر ناگهان موجی از آشفتگی در جامعه ی ایرانیان به پا کرد.

تمام تماس‌های تلفنی و پیام‌های ایرانی-آمریکایی‌ها در مورد عزیزان‌شان و درخواست کمک از ما را به خاطر می‌آورم . به یاد می‌آورم که نه تنها آمریکاییان ایرانی‌تبار و سایر گروه‌هایی که متأثر از این فرمان بودند، بلکه بسیاری از آمریکاییان دیگر نیز به فرودگاه‌ها آمدند تا بگویند که این، پذیرفتنی نیست. ما افراد را به خاطر ملیت‌شان محدود نمی‌کنیم. ما پناهندگان را ممنوع‌الورود نمی‌کنیم. ما برای خانواده‌ها محدودیت نمی‌گذاریم. ما در کنار یکدیگر می‌مانیم.

حس افتخاری را خاطر می‌آورم در آن هنگام که اعضای نایاک هزاران تماس گرفتند و ده‌ها هزار ای‌میل  به اعضای کنگره ارسال کردند تا برای برداشتن این محدودیت اقدام کنند. حس امیدی را به یاد می‌آورم در آن زمان که یک قاضی فدرال، محدودیت‌های اعمال‌شده توسط ترامپ را لغو کرد و زمانی را به خاطر می‌آورم که ما درخواست‌های قضایی را برای توقف این محدودیت‌ها تقدیم کردیم. بار دیگر فرمان محدودیت بازگشت و یک بار دیگر متوقف شد. اما برای سومین بار، آمد که تا کنون بماند.

در دو سالی که از نخستین اعلام فرمان ترامپ برای محدودیت ورود مسلمانان می‌گذرد، رویدادهای بسیاری در ایالات متحده به وقوع پیوسته‌اند. ما اکنون با مسائلی روبه‌رو هستیم که از شمار خارج است -از جدا کردن خانواده‌ها در مرز تا تعطیلی یک‌ماهه بخش‌هایی از دولت.

با این وجود ما اجازه نخواهیم داد که آن محدودیت‌ها فراموش شوند؛ ما این محدودیت‌ها را به پایان می رسانیم به همین خاطر، اکنون در حال کار با دفاتر کنگره هستیم تا لایحه‌ای برای برداشتن محدودیت‌ها ارائه کنیم و همچنین تحقیقاتی درباره روند نه چندان حقیقی بررسی معافیت‌ها آغاز شوند؛ عواملی که خانواده‌ها را جدا کرده‌، دانشجویان را از اتمام تحصیل‌شان بازداشته‌ و با ما به عنوان شهروندان درجه دوم رفتار کرده‌اند.

به همین خاطر، ما امروز به حمایت شما نیاز داریم؛ همان‌گونه که دو سال پیش نیاز داشتیم. با کنگره جدید، ما می‌توانیم بالاخره ورق را برگردانیم. آیا ممکن است شما کمک کنید تا در سالروز آن رویداد، بتوانیم اطمینان یابیم که سرانجام در سال ۲۰۱۹ می‌توانیم به این محدودیت‌ها پایان دهیم؟

من مفتخرم که بخشی از این جمع توانمند به شمار می‌آیم. از شما بابت حمایت همیشگی‌تان سپاسگزارم. منتظر باشید تا در روزهای آتی، از اخبار بیشتری در مورد تلاش‌های ما در حوزه کنگره آگاهی پیدا کنید.

About Author

Connect with Me: