ازشک وتردید تا مشارکت: تأملاتی درنخستین تجربه ی داوطلبانه ی من با نایاک

چهارشنبه، ۲۲ مه ۲۰۱۳

گیسورأفت بایر

اعضاوسفیران نایاک دردفترعضوکنگره وسرپرست،خانم پلوسی همراه بامدیرمنطقه ای او،دن برنال باید اعتراف کنم که درابتدای تصمیم گیری ام جهت حضوردرهمایش نایاک درخلیج سن فرنسیسکودچارشک وتردید بودم. من همواره همنشینی آمریکایی های ایرانی تبار راموضوعی پراهمیت قلمدا دکرده ام، اما درمورد نتیجه ی همکاری خودم با آنها چندان خوشبین نبودم. به هرحال طبیعی هم بود چون داستان های بی شماری درمورد ناتوانی آمریکایی های ایرانی تبار درهمکاری گروهی بایکدیگر شنیده ونمونه های مختلفی از شکست آنها درطرح هاای اولیه به چشم دیده بودم.

تردید من زمانی عمیق ترشدکه سفیران نایاک در این منطقه، من ودیگر اعضای محلی نایاک رابرای یک جلسه با دفترنانسی پلوسی، یکی از قدرتمندترین قانونگذاران این کشور ورهبر اقلیت درکنگره تشویق کردند. صادقانه بگویم، فکرمی کردم این کار یک تمرین بیهوده خواهد بودکه بیش ازآنکه به ما قدرت ببخشد باعث شرم ساری خواهد بود. درعین حال مصمم بودم جزوافرادی نباشم که بدون بررسی یک ایده، تنهابه نقد آن می پردازم. بنابراین با اینکه چندان مطمئن نبودم، تصمیم گرفتم به جای بی توجهی پاپیش گذاشته واقدام نمایم. بااین تفکر، تردیدهایم را کنارگذاشتم وتصمیمگرفتم که اگرقراراست اینکاررابکنیم، بایدآن رادرست انجام دهیم.

جهت برنامه ریزی برای ملاقاتمان با نماینده ی دفتر پلوسی به تعدادی از دیگر اعضاء وسفرا ی نایاک درسان فرانسیسکو پیوستم. ماخیلی زود خود را “تیم پلوسی” نامیدیم ومتعهد شدیم که وقت، فکرونیرویمان رابرای یکنشست موفقیتآمیز به بهترین شکل به کارگیریم. هدفی که به طور شخصی دنبال می کردم تغییر در دیدگاه یک عضو کنگره در مورد یک موضوع خاص و یا به دست آوردن رأیش برای یک لایحه ی به خصوص نبود. حداقل نه هنوز. درعوض، این ملاقات را بیش از هر چیز فرصتی میدانستم تا ثابت کنیم آمریکاییان ایرانی تبار(ازجمله خودمن) به شکلی حرفه ای وسازمان یافته قادر به اتحاد برای رسیدن به یک هدف مشترک هستند.

 

به محض این که همگی دستورکاری تبیین کردیم ودلایل اهمیت نایاک واهداف آن، دررابطه بامشارکت مدنی را ازمنظرهریک ازافراد مطرح کردیم، تردیدهایم جای خودرابه انگیزه وشوقی تازه دادند. هریک ازمازندگی وتجربیات مختلف ودلایل منحصر به فردی برای حمایت ازنایک داشتیم. با این حال، همه دراین اهداف متحد وهم نظر بودیم: بالا بردن وجهه ی سیاسی آمریکایی های ایرانی تبار در منطقه ی خلیج، یادگیری اینکه چگونه در زندگی اجتماعی مؤثرتر باشیم، واقدام برای جلوگیری از جنگ با ایران. درطول یک دوره ی دوماهه، علی رغم مشغله های زیاد اعضا، “تیمپلوسی” ساعت هابرای ارائه ومعرفی خودبه بهترین نحو تمرین کرد. مایکدیگررادربه اشتراک گذاشتن داستان های مان تشویق کردیم وهریک ازما برای اطمینان ازموفقیت جلسه نقشی مشخص ایفا کردیم. درتمامی این مدت، ما نظرات یکدیگر راپذیرفتیم، درمورد عملکرد دیگری نظر دادیم ومهمتراز همه به عنوان یک تیم کارکردیم.

جلسه ی ما با دن برنال، مدیرمنطقه ای خانم پلوسی مراسرشارازانرژی واعتمادبه نفس کرد. مکالمه ی ما حرفه ای، سازمان یافته وپرباربود. مابحث جالبی درمورد اهداف نایاک برای حمایت ازدیپلماسی وحقوق بشر، وجلوگیری ازجنگ با ایران داشتیم. همچنین فرصتی بود برای اینکه خدمات جامعه ی محلی نایاک را برای او پر رنگ تر سازیم. تجربه ی موفقی بود. چراکه حس می کردم کاربزرگی انجام داده ام. نتیجه ی همه ی کارهای مان رابه خوبی دیدیم. به جای حس بد بینانه یا ملال آور نسبت به تغییر وضع موجود، به خاطر اینکه توانسته بودم با دیگران به طورمستقیم در رابطه باموضوعاتی که زندگی ما را تحت تاثیر قرار میدهد فعالیت کنم احساس دلگرمی میکردم.

 

تجربه ی همکاری بانایاک اهمیت مشارکت مدنی را به من آموخت. چرا؟ چون این فرصت را به هریک ازما می داد تا حرف هایمان را به گوش جامعه برسانیم، رهبری خود رانشان دهیم و در مورد مسائلی که برای ما بیشترین اهمیت را دارد اقدامی مستقیم وموثر داشته باشیم. من مشتاقانه خود را دراین راه به چالش میکشم کار وبه فعالیت درنایاک درراستای اهداف مشترک جامعه آمریکایی های ایرانی تبار ادامه خواهم داد.

 

علاوه برعضویت وفعالیت داوطلبانه درنایاک، گیسو، وکیلی است که به عنوان دبیر شورای استخدام درویزامشغول کاراست. اودارای مدرک دکترای حقوق ازدانشکده ی حقوق دانشگاه سانتا کلار او مدرک کار شناسی اقتصاد ومطالعات جهانی ازدانشگاه سانتا باربارا است. گیسو در سان فرانسیسکوی کالیفورنیا با شوهرش زندگی میکند.

Connect with Me: